Uzasadnienie
wyroku z dnia 25 czerwca 2026 roku
- I. (żądanie i podstawa faktyczna pozwu) 1.
Powódka I. O. wystąpiła przeciwko pozwanemu (...) Zakładowi (...) Spółce Akcyjnej z siedzibą w P., domagając się zasądzenia od pozwanej na swoją rzecz kwoty 20.673,00 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie liczonymi od dnia 18 sierpnia 2022 roku, a także zasądzenia na swoją rzecz kosztów procesu według norm przepisanych.
- 2. W uzasadnieniu wskazano, że dnia 16 lipca 2022 roku w zdarzeniu drogowym z winy kierowcy ubezpieczonego od odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych uszkodzeniu uległ pojazd powódki marki O. o numerze rejestracyjnym (...).
- 3. Z wyceny pozwanego wynika, że rynkowa wartość pojazdu wynosiła 28.633,00 zł, a z wyceny sporządzonej na zlecenie powódki wynikało, że 37.700,00 zł. 4.
Ubezpieczyciel wypłacił powódce kwotę 11.627,00 zł, rozliczając szkodę jako całkowitą i uznając, że wartość pozostałości wynosiła 17.006,00 zł. Zdaniem powódki pozostałości warte były 5.400,00 zł. (pozew, k. 3-5)
- II. (stanowisko pozwanej) 5.
Pozwana w odpowiedzi na pozew wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na swoją rzecz kosztów procesu według norm przepisanych.
6. W ocenie pozwanej wypłacone odszkodowanie w pełni kompensuje szkodę. Pozwana zakwestionował datę początkową naliczania odsetek. Jego zdaniem wypłata świadczenia była niemożliwa 18 sierpnia 2022 roku, albowiem powódka nie przedstawiła kompletu dokumentów.
(odpowiedź na pozew, k. 46-47v.)
- III. Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
- 7. Dnia 16 lipca 2022 roku doszło do uszkodzenia pojazdu powódki marki O. o numerze rejestracyjnym (...) (mobilnej kawiarni), 8.
Sprawca szkody ubezpieczony był objęty ubezpieczeniem odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych świadczonym przez pozwaną.
- 9. Dnia 18 lipca 2022 roku powódka zgłosiła pozwanemu szkodę.
- 10. Pismem z dnia 15 września 2022 roku pozwana poinformowała powódkę o ustaleniu wysokości odszkodowania na kwotę 11.627,00 zł jako rozliczenia szkody całkowitej.
- 11. Pozwana zapłaciła powódce kwotę 11.627 zł tytułem odszkodowania.
- 12. Przyjęła, że wartość pojazdu w stanie nieuszkodzonym wyniosła 28.633,00 zł, a w stanie uszkodzonym 17.006,00 zł. (dowód: akta szkody na płycie, k. 38, decyzja, k. 29,) 13.
Pismem z dnia 18 lipca 2023 roku powódka wezwała pozwanego do zapłaty dochodzonej pozwem kwoty w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania.
(dowód: wezwanie z dnia 18 lipca 2023 r., k. 31-32, pełnomocnictwo, k. 33) 14.
Pismo doręczono pozwanemu dnia 31 lipca 2023 roku.
(dowód: potwierdzenie nadania, k. 34, wydruk z systemu śledzenia przesyłek, k. 35-37) 15.
Pozwana w toku postępowania likwidacyjnego konsekwentnie podtrzymywała swoje stanowisko.
(dowód: akta szkody na płycie, k. 38) 16.
Wartość pojazdu marki O. o numerze rejestracyjnym (...) w stanie nieuszkodzonym na dzień 16 lipca 2022 roku wynosiła 22.810 zł brutto, w tym wartość pojazdu bazowego – 17.943 zł brutto oraz wartość wyposażenia dodatkowego – zabudowy gastronomicznej – 4.867 zł brutto.
17. Wartość pojazdu marki O. o numerze rejestracyjnym (...) w stanie uszkodzonym w związku ze szkodą z dnia 16 lipca 2022 roku wynosiła 1.565,11 zł brutto. Wartość ta ustalona została w rynkowej wycenie aukcyjnej.
(dowód: pisemna opinia biegłego sądowego O. S. wraz z załącznikami – k. 148-164)
Sąd zważył co następuje
- IV. 18.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił po rozważeniu całego zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego w postaci dowodów z dokumentów przedłożonych przez strony oraz dowodu z opinii biegłego sądowego z zakresu wyceny pojazdów O. S..
(ocena dowodów) 19.
Oceniając zebrany materiał dowodowy Sąd nie znalazł podstaw, aby kwestionować autentyczność przedstawionych przez strony dokumentów prywatnych w postaci akt szkody, czy też korespondencji stron. Zważyć bowiem należało, że żadna ze stron nie podniosła w toku niniejszego postępowania zarzutów co do autentyczności tych dokumentów, a nadto wymienione powyżej dokumenty zostały podpisane i nie noszą żadnych znamion podrobienia czy przerobienia. Dodatkowo, Sąd miał na uwadze, że żadna ze stron nie zaprzeczyła, że osoby podpisane pod wyżej wskazanymi dokumentami nie złożyły oświadczeń w nich zawartych. Niemniej, za pozbawione znaczenia dowodowego, w kontekście ustalenia wysokości szkody, należało uznać prywatne kalkulacje kosztów naprawy sporządzone przez strony. Kalkulacje te odzwierciedlają stanowiska procesowe stron i nie stanowią wiarygodnego i obiektywnego dowodu na okoliczność ustalenia wysokości kosztów naprawy przedmiotowego pojazdu. W powyższym zakresie Sąd oparł się na dowodzie z opinii biegłego sądowego z zakresu wyceny pojazdów.
- 20. Opinia biegłego sądowego O. Ł. nie miała znaczenia dla rozstrzygnięcia, ponieważ biegły ten nie był w stanie udzielić odpowiedzi na pytania sądu. Na podstawie art. 286 k.p.c. Sąd dopuścił dowodów z opinii innego biegłego.
- 21. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania opinii wydanej przez biegłego sądowego z zakresu wyceny pojazdów O. S.. Opinia ta została zdaniem Sądu sporządzona rzetelnie i fachowo, z uwzględnieniem całokształtu materiału dowodowego, a nadto została wyrażona w sposób jasny, zrozumiały i nie zawiera luk czy sprzeczności. Przedstawione przez biegłego wnioski co do wartości pojazdu w dacie szkody w stanie uszkodzonym jak i nieuszkodzonym są kategoryczne, przekonująco uzasadnione, a także nie budzą wątpliwości Sądu w świetle zasad logicznego rozumowania oraz doświadczenia życiowego.
- 22. Należało mieć na uwadze, że przedmiotowy pojazd jest pojazdem niszowym, służącym jako podstawa dla mobilnego punktu gastronomicznego. Wobec tego biegły opierał się na cenach podobnych pojazdów tej samej marki (vide: k. 156-160), korygując ich wartości bazowe o upływ czasu, amortyzację. Oczywistym było, co zaznaczał biegły, że nie było możliwym zebranie cen ofertowych pojazdu z daty szkody. Biegły zastosował się do Instrukcji określania wartości pojazdów nr (...), wskazującej że jeżeli dochodzi do bezpośredniej sprzedaży lub próby sprzedaży uszkodzonego pojazdu w rynkowych warunkach aukcji, to należy wyniki rynkowej wyceny aukcyjnej traktować jako nadrzędne wobec wyliczeń wykonanych w programie (...) Ekspert. Wskazania te nie są powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, ale sąd uznał je za poprawne, opierając się na wiedzy i doświadczeniu zarówno biegłego jak i sporządzających przytoczoną instrukcję. Warto zaznaczyć, że na podstawie algorytmów programu (...) Ekspert wartość pozostałości wyniosłaby 2.226 zł, co byłoby mniej korzystne dla powódki niż wartość przyjęta przez biegłego. Przyjęcie wartości aukcyjnej uzasadnione jest także wyceną dokonaną przez pozwaną. Oczywistym jest, że cena ofertowa na skutek negocjacji może różnić się od ceny transakcyjnej, ale wahania ceny mogą następować w dwóch kierunkach. Należy przyjmować, że oferta jest najbardziej zbliżona do ceny, którą można byłoby uzyskać na wolnym rynku. Poza tym nie wydaje się, aby cena ofertowa na poziomie 1.565,11 zł mogła podlegać znacznym negocjacjom.
- 23. W kwestii amortyzacji biegły powołał się na rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2010 roku w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych. Rozporządzenie to zostało uchylone i zastąpione rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 3 października 2016 roku w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (KŚT). W ww. Rozporządzeniu maszyny, urządzenia i aparaty dla przemysłu spożywczego znajdują się w podgrupie 57, a maszyny, urządzenia i aparaty dla przemysłu gastronomicznego widnieją pod symbolem rodzaju w KŚT jako 578, czemu w załączniku nr 1 powołanej wyżej ustawy odpowiada stawce 14 % - jak dla podgrupy 57. Powyższe regulacje obowiązują w systemie prawa i stanowią podstawę dokonywania odliczeń, wycen itp., co czyni wycenę biegłego adekwatną do realiów rynkowych.
- 24. Biegły wyjaśnił na rozprawie, że amortyzacja nie odnosi się do wartości bazowej ruchomości z daty jej zakupu, ale do wartości z konkretnego roku kalendarzowego, a zatem spadek wartości w każdym kolejnym roku jest niższy, gdyż odnosi się do niższej wartości. Biegły oddzielnie ustalił wartość pojazdu (bazy), a osobno wyposażenia dodatkowego, tj. zabudowy gastronomicznej, wskazując na przewidywany koszt wykonania zabudowy oraz poszczególnych elementów. Biegły skrupulatnie wskazał na poszczególne elementy wyposażenia i dokonał ich amortyzacji. Zarzuty co do nie oparcia się na faktycznej dacie wykonania zabudowy są niezrozumiałe, albowiem biegły opierał się na zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Zważyć należało, że opinia biegłego każdorazowo podlega ocenie w odniesieniu do całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, przy jego wszechstronnym rozważeniu. W związku z powyższym uznać należało, że opinia przedstawiona przez ww. biegłego jest jednoznaczna, zupełna i nie pozostawia żadnych wątpliwości, co do określenia wartości mienia w dniu zdarzenia przed i po powstaniu szkody. Niezadowolenie stron z wniosków opinii nie stanowi podstawy do uznania jej za nieprzydatną dla rozstrzygnięcia sprawy.
- V. (rozstrzygnięcie i podstawa prawna orzeczenia) 25.
Powództwo co do zasady zasługiwało na uwzględnienie.
- 26. Normatywną podstawę odpowiedzialności pozwanego ubezpieczyciela stanowiły przepisy art. 822 § 1 i 4 k.c. i art. 824¹ § 1 k.c. oraz art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U. z 2023 r., poz. 2500, t.j., dalej jako: u.u.o., ustawa o ubezpieczeniach obowiązkowych). Zgodnie z art. 822 §1 i 4 k.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Uprawniony do odszkodowania w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczenia bezpośrednio od ubezpieczyciela. Stosownie do brzmienia art. 824¹ § 1 k.c., o ile nie umówiono się inaczej, suma pieniężna wypłacona przez ubezpieczyciela z tytułu ubezpieczenia nie może być wyższa od poniesionej szkody. Z treści art. 13 ust. 2 u.u.o. wynika, iż w obowiązkowych ubezpieczeniach odpowiedzialności cywilnej odszkodowanie wypłaca się w granicach odpowiedzialności cywilnej podmiotów objętych ubezpieczeniem, nie wyżej jednak niż do wysokości sumy gwarancyjnej ustalonej w umowie. Nadto, na względzie należało mieć również treść art. 361 §1 k.c., który stanowi, iż zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność jedynie za normalne następstwa działania lub zaniechania z którego szkoda wynikła.
- 27. Przechodząc do szczegółowych rozważań wskazać należało, iż pomiędzy stronami nie było sporu co do zaistnienia zdarzenia szkodowego i odpowiedzialności kierowcy pojazdu za skutki ww. zdarzenia i w związku z tym odpowiedzialności pozwanej. Strony były zgodne, że powstała szkoda miała charakter szkody całkowitej i należało ją ustalić metodą dyferencyjną. Pozwany w toku postępowania likwidacyjnego przyjął bowiem odpowiedzialność za szkodę. Sporna pozostawała wysokość należnego odszkodowania.
- 28. W ocenie Sądu, w toku niniejszego postępowania powódka wykazała dowodem z opinii biegłego sądowego, że przyznana jej przez ubezpieczyciela kwota 11.627,00 zł tytułem odszkodowania jest zaniżona i nie kompensuje powstałej szkody całkowitej.
- 29. Jak wynikało z treści opinii biegłego wartość pojazdu powódki wraz z zabudową gastronomiczną i wyposażeniem w stanie nieuszkodzonym w dniu powstania szkody wynosiła 22.810 zł, natomiast w stanie uszkodzonym wynosiła 1.565,11 zł..
- 30. Zważywszy zatem, że na etapie postępowania likwidacyjnego pozwana wypłaciła powódce odszkodowanie w kwocie 11.627,00 zł, powódce służyło przeciwko pozwanej roszczenie o zapłatę kwoty 9.617,69 zł. 31.
W konsekwencji, na podstawie art. 822 § 1 i 4 k.c. oraz art. 13 ust. 2 u.u.o. Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 9.617,89 zł, o czym Sąd orzekł w pkt I. wyroku.
- 32. Na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.c. przy zastosowaniu art. 14 ust. 1 u.u.o. Sąd zasądził od powyższej kwoty odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia 18 sierpnia 2022 roku – zgodnie z żądaniem powódki.
- 33. Zważyć bowiem należało, że szkoda pozwanemu została zgłoszona dnia 16 lipca 2022 roku. Pozwana jako ubezpieczyciel dysponujący fachowym zespołem rzeczoznawców samochodowych oraz niezbędnymi środkami technicznymi był w stanie w terminie 30 dni ustalić zakres szkody i wysokość należnego powodowi odszkodowania.
- 34. W pozostałym zakresie, z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie przytoczonych przepisów stosowanych a contrario Sąd oddalił powództwo.
- VI. (koszty procesu) 35.
O kosztach procesu Sąd orzekł w punkcie III. wyroku na podstawie art. 100 k.p.c. i art. 108 §1 k.p.c. Sąd rozstrzygnął o zasadach poniesienia przez strony kosztów procesu i na zasadzie stosunkowego rozdzielenia kosztów obciążył powódkę kosztami procesu w 53%, zaś pozwaną – 47%, pozostawiając ich szczegółowe wyliczenie Referendarzowi Sądowemu.