Uzasadnienie
Stan faktyczny
W dniu 10 kwietnia 2017 r. pomiędzy (...) Bank (...) S.A. w W. a K. T. (1) doszło do zawarcia umowy o kredyt gotówkowy nr (...). Kredyt miał charakter konsumpcyjny i częściowo przeznaczony na spłatę wcześniejszych długów K. T. (tzw. konsolidacja zadłużenia). Kwota kredytu wynosiła – bez kosztów – 36.784,46 zł (w tym spłata wcześniejszego długu obejmowała sumę 29.829,93 zł – z umowy kredytu nr (...)). Całkowity koszt kredytu wynosił 13.121,96 zł. Całkowita suma do zapłaty: 49.907,41 zł. Kredyt został rozłożony na 84 raty miesięczne (od 15 maja 2017 r. do 15 kwietnia 2024 r., po 594,13 zł).
Dowód: umowa kredytu z dnia 10 kwietnia 2017 r., k. 44-45 harmonogram spłat, k. 55
Pismem z dnia 28 listopada 2017 r. bank wystosował do kredytobiorcy ostateczne wezwanie do zapłaty podnosząc istnienie zaległości przeterminowanej w wysokości 1.786,35 zł, pod rygorem wypowiedzenia umowy i kontynowania windykacji. Pozwany odebrał pismo 18 grudnia 2017 r. Wezwanie zostało powtórzone pismem z dnia 1 marca 2018 r.
Dowód: wezwanie, k. 54 doręczenie w (...), k. 52 wezwanie, k. 53
K. T. (1) zaprzestał spłaty kredytu po ostatniej spłacie 600 zł w dniu 8 września 2017 r.
Dowód: zestawienie operacji rachunku, k. 61v
Wobec braku terminowej spłaty kredytu bank pismem z dnia 16 stycznia 2018 r. wypowiedział K. T. umowę z dnia 10 kwietnia 2017 r. W dacie wypowiedzenie wymagalna zaległość wynosiła 3.000,95 zł. Pismo wysłane kredytobiorcy na adres wskazany w umowie kredytowej wróciło jako przesyłka niepodjęta po awizowaniu.
Dowód: wypowiedzenie, k. 46 zpo, k. 47-48
Aktualnie zadłużenie pozwanego obejmuje:
37.905,43 zł (niespłacony kapitał);
1.355,11 zł (odsetki umowne, zwykłe);
832,10 zł (odsetki umowne, karne).
Dowód: wyciąg z ksiąg bankowych, k. 54
Ocena dowodów
Stan faktyczny ustalono na podstawie odpisów dokumentów prywatnych: umowy z harmonogramem spłat, wezwań do zapłaty z dowodami doręczeń, uwierzytelnionych przez reprezentującego powoda adwokata. Nie budzą wątpliwości co do ich treści, nie były kwestionowane przez pozwanego. Aktualny stan zadłużenia ustalono w oparciu o dokument prywatny w postaci wyciągu z ksiąg bankowych. W świetle treści umowy, wezwań do zapłaty, wysokość zadłużenia wskazana w tym dokumencie jest zdaniem Sądu ujęta w sposób rzetelny. Pozwany nie przedstawił żadnych dowodów spłat, które mogłyby podważać wskazaną przez powoda wysokość zadłużenia.
Kwalifikacja prawna
Pozwany nie kwestionował okoliczności zawarcia umowy. W sprzeciwie podniósł natomiast dwa zarzuty: wadliwie wskazaną w pozwie wysokość kredytu oraz nieskuteczność wypowiedzenia. Jeżeli chodzi o pierwszy zarzut, to z § 8 umowy stron i harmonogramu spłat (k. 55) wynika jasno, że kredyt był udzielony na sumę 36.784,46 zł (bez kosztów, z kosztami: 39.329,99 zł). Z wszystkimi kosztami i oprocentowaniem do spłaty pozostawało 49.907,41 zł (podzielone 84 na raty, jak w harmonogramie spłat). Powoływana przez pozwanego suma 29.829,93 zł była kwotą przeznaczoną zgodnie z umową kredytową z dnia 10 kwietnia 2017 r. na spłatę wcześniejszego długu kredytowego (z umowy (...)). Reasumując, zarzut ten jest nietrafny.
Jeżeli zaś chodzi o drugi zarzut – to powód przedstawił poświadczone za zgodność przez występującego w sprawie adwokata odpisy dokumentów: wypowiedzenia i przesyłki tegoż (zwrócone po awizowaniu). Adres pozwanego został wskazany poprawnie, więc zdaniem Sądu nie ma wątpliwości, że wypowiedzenie było skuteczne, albowiem pozwany miał możliwość zapoznania się z jego treścią w dacie awizowania (26 stycznia 2018 r., por. art. 61 § 1 k.c.). Pozwany osobiście odebrał wcześniejsze wezwanie do zapłaty – kierowane na ten sam adres. Zaległość płatnicza w dacie wypowiedzenia przekraczała wysokość trzech pełnych rat, stąd także z merytorycznego punktu widzenia wypowiedzenie było uprawnione (por. art. 74 Prawa bankowego).
Reasumując, zarzut nieskuteczności wypowiedzenia jest chybiony, a od 26 lutego 2018 r. (upływ 30-dniowego terminu wypowiedzenia) całość zadłużenia stała się natychmiast wymagalna (§ 6 ust. 3 umowy stron).
Mając powyższe na uwadze na mocy art. 69 ust. 1 Prawa bankowego w zw. z art. 481 § 2¹k.c. orzeczono jak w punkcie I. sentencji.
Koszty
O kosztach procesu orzeczono w punkcie II. sentencji na mocy art. 98 § 1 k.p.c. Na zasądzone od przegrywającego proces pozwanego na rzecz wygrywającego powoda koszty procesu składa się opłata sądowa od pozwu (502 zł).