Uzasadnienie
Stan faktyczny
W dniu 23 listopada 2009 r. doszło do zawarcia umowy pomiędzy (...) Bank S.A. w W. a D. C. (nr (...)) o świadczenie usług bankowych dla osoby fizycznej. Przedmiotem zobowiązania banku było wydawanie na wniosek posiadacza kart kredytowych uprawniających do korzystania z przyznanego limitu kredytowego, obsługa rozliczeniowa, prowadzenie rachunku dla karty. Odnawialny limit kredytowy wynosił 9.900 zł. Na skutek niewywiązania się D. C. z umowy bank wystawił bankowy tytuł egzekucyjny w dniu 14 stycznia 2011 r., który został opatrzony sądową klauzulą wykonalności z ograniczeniem egzekucji do kwoty 19.800 zł w dniu 14 lutego 2011 r.
Okoliczności bezsporne
Umowa została wypowiedziana w 2010 r. (pismo banku z dnia 28 lipca 2010 r.).
Okoliczność bezsporna (vide, k. 79)
W/w wierzytelność została sprzedana w dniu 14 marca 2017 r. na rzecz easyDebt Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego.
Okoliczność bezsporna
Ocena dowodów
Stan faktyczny był bezsporny. Informacje wynikające z przedstawionych przez obie strony dokumentów prywatnych i urzędowych nie były kwestionowane.
Kwalifikacja prawna
Postawiony w sprzeciwie przez pozwaną zarzut przedawnienia jest zasadny. Wierzytelność była wymagalna już 2010 r. Należy zwrócić się, że dług co do kwoty głównej nie uległ żadnej zmianie od 2011 r. Później wierzyciele naliczali tylko odsetki i koszty. Wynikający z art. 118 in fine k.c. 3-letni termin przedawnienia kwoty głównej (wynikającej z działalności gospodarczej banku) nastąpił więc w 2014 r. (liczony od daty uzyskania sądowej klauzuli wykonalności). Pozew w niniejszej sprawie został wniesiony 11 kwietnia 2017 r.
Z chwilą przedawnienia sumy głównej przedawnieniu ulegają należności uboczne (por. m.in. wyrok SN z dnia 24 lutego 2005 r., III CK 223/04).
Powód nie przedstawił żadnego dowodu na przerwę lub zawieszenie biegu przedawnienia. Profesjonalny pełnomocnik powoda w ogóle się do zarzutu przedawnienia nie ustosunkował.
Mając powyższe na uwadze powództwo w całości oddalono na mocy art. 117 § 2 w zw. z art. 118 in fine k.c. (punkt I. sentencji).
Analiza pozostałych zarzutów pozwanej jest zbędna, gdyż nie miałaby żadnego wpływu na treść wyroku.
Koszty
W punkcie II. sentencji kosztami procesu obciążono przegrywającego powoda na mocy art. 98 § 1 k.p.c.