UZASADNIENIE
(Powód) E. D. Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedziba w G. wniósł o zasądzenie od E. O. (pozwana) kwoty 1.797 zł oraz odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia wniesienia powództwa do dnia zapłaty oraz kosztami postępowania.
Pozwana wniosła o oddalenie powództwa.
USTALENIA FAKTYCZNE
1. W dniu 10 lipca 2017 r. między pozwaną a (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. zawarto umowę pożyczki gotówkowej, w której na 48 miesięcy pożyczono jej kwotę 1.000 zł. Pozwana miała oddać kwotę 2.217,16 zł wraz z odsetkami i opłatą w postaci prowizji za udzielenie pożyczki.
dowód : umowa pożyczki, harmonogram k. 24-35 2.
W dniu 11 lipca 2017 r. między (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. a powodem zawarto umowę przelewu wierzytelności. Pismem z dnia 8 czerwca 2018 r. powód wypowiedział umowę.
dowód : umowa przelewu wierzytelności z załącznikiem k.43-44 , pismo k.
39-40
ROZWAŻANIA PRAWNE
3. Powództwo zasługuje na uwzględnienie jedynie w części.
4. Na powodzie spoczywał obowiązek udowadniania faktów i twierdzeń skoro wywodził z tychże faktów skutki prawne, określoną w dyspozycji art. 6 k.c. , sąd uznał, iż to rzeczą powoda było dążyć do zgromadzenia i przedstawienia Sądowi należytego rodzaju dowodów. Wszelkie zatem zaniechania podejmowania takich działań przez powoda, jego ewentualne zaniedbania i przeoczenia, stanowią zarazem wyraz woli strony powodowej i pociągać muszą za sobą niekorzystne dla niej skutki procesowe.
5. Pozwana nie zgłosiła żadnych zarzutów lecz wniosek o oddalenie powództwa wskazując, iż w jej ocenie żądanie jest niezasadne w całości.
6. Z treści przedłożonej umowy wynika, że łączne zobowiązanie pozwanej składa się oprócz kapitału – z prowizji z udzielenie pożyczki w kwocie 1.000 zł. Pozwana przy otrzymaniu kwoty 1.000 zł była zobowiązana do spłaty kwoty 2.217,16 zł.
7. Niedozwolonymi klauzulami umownymi (tj. art. 385 ¹ k.c. postanowienia umowy zawieranej z konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy) są zapisy umowy zawarte w tabeli opłat i prowizji dotyczące wysokości tych prowizji. Sama możliwość pobierania prowizji za udzielenie pożyczki jest dozwolona i została przewidziana w umowie o kredycie konsumenckim. Jednak rażąca jest wysokość tej prowizji (równiej kwocie pożyczonej). Tak wysoka opłata stanowi dodatkowy zysk przedsiębiorcy związany z udzieleniem pożyczki, której cały koszt jest przerzucony na konsumenta.
8. Powoduje to że żądanie 1.797 zł w skład której ma wchodzić :
a) 1.797 zł kapitału pożyczki, jest częściowo niezasadne i zostało zweryfikowane przez sąd.
9. Wobec zaliczenia do kapitału zakwestionowanej kwoty 999,84 zł tytułem prowizji, po wyeliminowaniu tej kwoty z żądania powoda zasadna w powództwie jest kwota tytułem należności głównej z umowy i spodziewanych odsetek jako wynagrodzenia za korzystanie z kapitału. Po odjęciu od tej kwoty tj. 1.217,32 kwoty spłaconej tj. 420,16 zł wychodzi kwota 797 zł.
Ta kwota wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od daty wytoczenia powództwa jest w ocenie Sądu kwotą, która powinna być zapłacona przez pozwaną.
10. Z tych względów Sąd zasądził roszczenie na mocy art. 720 k.c. , a w pozostałej części oddalił powództwo na mocy art. 6 k.c. w zw. z art. art. 385 ¹ k.c.
11. O kosztach procesu Sąd orzekł zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sporu na podstawie art. 98 k.p.c. Powód wygrał w 2/3 i w takiej proporcji Sąd zasądził koszty procesu od pozwanej.