UZASADNIENIE
Powódka (...) Spółdzielnia Mieszkaniowa im. (...) w G. wniosła pozew przeciwko M. Ś. i M. S. domagając się od pozwanych zapłaty solidarnie kwoty 7.969,98 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.
W uzasadnieniu pozwu powódka podniosła, że do 2009r. M. Ś. była właścicielką lokalu mieszkalnego przy ul. (...) w G. , mimo tego nadal zamieszkuje w tym lokalu wraz z M. S. . Przedmiotowy lokal znajduje się w zasobach powodowej spółdzielni mieszkaniowej. W związku z tym, że pozwani zamieszkują w ww. lokalu to są zobowiązani do uiszczenia opłat na rzecz spółdzielni solidarnie z jego właścicielem, zgodnie z art. 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych oraz postanowieniami statutu spółdzielni. Stan prawny ujawniony w księdze wieczystej jest niezgodny ze stanem rzeczywistym. Roszczenie obejmuje zaległości w opłatach za okres od 1 lutego 2019r. do 31 marca 2020r. i składa się na nie kwota 7.654,94 zł tytułem zaległości w opłatach eksploatacyjnych, kwota 303,04 zł tytułem zaległych skapitalizowanych odsetek ustawowych oraz kwota 18 zł tytułem kosztów upomnienia.
(pozew k. 3-17)
W dniu 24 lipca 2020r. Referendarz sądowy wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym i uwzględnił powództwo w całości.
(nakaz zapłaty k. 25)
Pozwany M. S. wniósł sprzeciw od ww. nakazu zapłaty, domagając się oddalenia powództwa w stosunku do niego. Pozwany podniósł, iż właścicielem nieruchomości jest K. H. , co wynika z księgi wieczystej. Zdaniem pozwanego mieszkanie jest przedmiotem przestępstwa wyłudzenia kredytów pod hipotekę. W tenże proceder zamieszani są niektórzy pracownicy powodowej spółdzielni, zaś w Prokuraturze Wojewódzkiej w S. toczy się postępowanie przygotowawcze w tej sprawie. Pozwany przyznał, że mieszka w przedmiotowym w lokalu wraz z M. Ś. , która była pierwszym właścicielem tego lokalu i która ma godziwą emeryturę i nieświadomie ukrywa przestępców związanych ze wspomnianą powyżej sprawą. Pozwany wskazał, że nie posiada żadnego tytułu prawnego do tego lokalu, zajmuje w nim jeden pokój, za który płaci czynsz, nadto płaci za całą energię elektryczną i telewizję. Mieszka w tym lokalu z dzieckiem, a mienie i przychody pozwanego, w tym renta i konta bankowe, są zajęte przez komornika. Pozwany wskazał, iż nie starcza mu na życie, doraźnie korzysta z pomocy społecznej i jest na rencie chorobowej.
(sprzeciw od nakazu zapłaty k. 29-31)
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Pozwany M. S. zamieszkuje w lokalu mieszkalnym położonym przy ul. (...) w G. .
(okoliczność bezsporna)
Przedmiotowy lokal mieszkalny znajduje się w zasobach (...) Spółdzielni Mieszkaniowej im. (...) w G. .
(okoliczność bezsporna)
Zgodnie z § 14 ust. 9 Statutu (...) Spółdzielni Mieszkaniowej im. (...) w G. za opłaty związane z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na lokal, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni, odpowiadają solidarnie z członkami spółdzielni, właścicielami lokali niebędących członkami spółdzielni lub osobami niebędącymi członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali, osoby pełnoletnie stale z nimi zamieszkujące w lokalu, z wyjątkiem pełnoletnich zstępnych pozostających na ich utrzymaniu, a także osoby faktycznie korzystające z lokalu. W myśl art. § 14 ust. 8 Statutu odpowiedzialność tych osób ogranicza się do wysokości opłat należnych za okres ich stałego zamieszkiwania lub faktycznego korzystania z lokalu. Wedle § 14 ust. 9 opłaty wnosi się co miesiąc z góry do dziesiątego dnia miesiąca. Zgodnie z uchwałą nr 132/13 zarządu powodowej spółdzielni z dnia 25 września 2013 roku opłata za koszty upomnienia wynosi 6 zł.
(dowód: wyciąg ze Statutu k. 14-17, uchwała nr 132/13 k. 20)
Wysokość zaległych opłat eksploatacyjnych przypadających na lokal przy ul. (...) w G. za okres od lutego 2019r. do marca 2020r. wynosi 7.654,94 zł, natomiast suma odsetek ustawowych za opóźnienie skapitalizowanych na koniec marca 2020r. wynosi 303,04 zł.
(dowód: kartoteka finansowa za okres 1.2.2019-31.03.2020 k. 18)
Pozwany skierował do pozwanych w sumie trzy wezwania do zapłaty należności objętych żądaniem pozwu.
(dowód: kartoteka finansowa za okres 1.2.2019-31.03.2020 k. 18, wezwanie do zapłaty k. 19)
Sąd zważył, co następuje:
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w całości na podstawie dowodów z dokumentów przedłożonych przez powódkę. W ocenie Sądu wszystkie dokumenty wymienione w ustaleniach stanu faktycznego stanowią wiarygodny dowód w sprawie. Zważyć bowiem należy, iż strona pozwana nie kwestionowała autentyczności tych dokumentów, prawdziwości twierdzeń w nich zawartych, ani też żadna ze stron nie zaprzeczyła, iż osoby podpisane pod tymi pismami nie złożyły oświadczeń w nich zawartych. Żadnych wątpliwości nie budziła również forma przedstawionych dokumentów. Strona powodowa złożyła je w formie odpisów uwierzytelnionych przez fachowego pełnomocnika.
Stosownie do treści art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o spółdzielniach mieszkaniowych (tekst jednolity Dz.U. z 2020 r. poz. 1465) członkowie spółdzielni będący właścicielami lokali są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem ich lokali, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości wspólnych, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni przez uiszczanie opłat zgodnie z postanowieniami statutu. Wedle natomiast art. 4 ust. 3 właściciele lokali niebędący członkami spółdzielni są obowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem ich lokali, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości wspólnych. Są oni również obowiązani uczestniczyć w wydatkach związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni, które są przeznaczone do wspólnego korzystania przez osoby zamieszkujące w określonych budynkach lub osiedlu. Obowiązki te wykonują przez uiszczanie opłat na takich samych zasadach, jak członkowie spółdzielni, z zastrzeżeniem art. 5. Natomiast, zgodnie z art. 4 ust. 6 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych za opłaty, o których mowa w ust. 1-2 i 4, odpowiadają solidarnie z członkami spółdzielni, właścicielami lokali niebędącymi członkami spółdzielni lub osobami niebędącymi członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali, osoby pełnoletnie stale z nimi zamieszkujące w lokalu, z wyjątkiem pełnoletnich zstępnych pozostających na ich utrzymaniu, a także osoby faktycznie korzystające z lokalu. W myśl art. 4 ust. 6¹ odpowiedzialność osób, o których mowa w ust. 6, ogranicza się do wysokości opłat należnych za okres ich stałego zamieszkiwania lub faktycznego korzystania z lokalu. Z kolei, stosownie do art. 4 ust. 6² powołanej ustawy opłaty, o których mowa w ust. 1-2 i 4, wnosi się co miesiąc z góry do 10 dnia miesiąca. Statut spółdzielni może określić inny termin wnoszenia opłat, nie wcześniejszy jednak niż ustawowy. Zgodnie z art. 366 § 1 kc kilku dłużników może być zobowiązanych w ten sposób, że wierzyciel może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych (solidarność dłużników).
Zatem z treści wyżej cytowanych przepisów wprost wynika, iż osoby, którym nie przysługuje żaden tytuł prawny do lokalu, ale faktycznie w nim mieszkają mają obowiązek ponoszenia opłat związanych z eksploatacją lokalu mieszkalnego. Zatem za zaległe opłaty eksploatacyjne ponoszą ex lege solidarną odpowiedzialność osoby zobowiązane do świadczenia pieniężnego posiadające tytuł prawny do lokalu z osobami wymienionymi w art. 4 ust. 6 wyżej wymienionej ustawy, które takiego tytuł nie mają (solidarność bierna), z tym zastrzeżeniem, że odpowiedzialność tych ostatnich osób jest ograniczona w zakresie wskazanym w art. 4 ust. 6¹. Istota tej solidarności polega na tym, że spółdzielnia może żądać zapłaty całości lub części zaległych opłat od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, a zaspokojenie spółdzielni przez którąkolwiek z tych osób zwalnia pozostałych ( art. 366 § 1 kc ). A zatem każdy z dłużników odpowiada za całość długu (z zastrzeżeniem art. 4 ust. 6¹) aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela ( art. 366 § 2 kc ). Sytuacja spółdzielni jest tu wyraźnie korzystna, zwłaszcza że przedmiot świadczenia jest podzielny. Zamiast odpowiedzialności pro parte za zaległe opłaty, każdy z dłużników wymienionych w art. 4 ust. 6 odpowiada za całość długu. W takim wypadku spółdzielnia decyduje od kogo, w jakim rozmiarze i w jaki sposób chce dochodzić zaspokojenia. Dopóki choć jeden z dłużników solidarnych znajduje się w takiej sytuacji majątkowej, że prowadzenie przeciwko niemu egzekucji jest skuteczne, spółdzielnia może liczyć na zaspokojenie swych roszczeń w całej rozciągłości (por. A. Stefaniak, Komentarz do art. 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych [w:] Prawo spółdzielcze. Ustawa o spółdzielniach mieszkaniowych. Komentarz , Lex 2014). W konsekwencji każdy ze współdłużników solidarnych odpowiedzialny jest za całość długu. Istota zobowiązania solidarnego polega, więc na tym, że odpowiedzialność każdego z dłużników solidarnych dotyczy całego długu. Każdy z dłużników solidarnych zobowiązany jest wobec wierzyciela do spełnienia całego świadczenia, tak jakby tylko on był jedynym dłużnikiem. Pomimo bowiem wielości podmiotów świadczenie przysługujące wierzycielowi jest tylko jedno i do wygaśnięcia zobowiązania ciążącego na każdym z dłużników dochodzi dopiero wówczas, gdy świadczenie to zostanie spełnione w całości (por. wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 5 czerwca 2017r., III Ca 580/17, LEX nr 2386933).
Tym samym brak tytułu prawnego pozwanego do przedmiotowego lokalu mieszkalnego był bez znaczenia dla rozstrzygnięcia, skoro w sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany przyznał, że w lokalu tym faktycznie zamieszkuje. Okoliczność zamieszkiwania w lokalu i faktycznego korzystania z niego przez pozwanego była wystarczająca do uwzględnienia powództwa. Pozwany nie podniósł przy tym żadnych zarzutów co do zakresu czasowego roszczenia, nie kwestionował, że zamieszkiwał w tym lokalu w całym okresie objętym żądaniem pozwu. Irrelewantne dla rozstrzygnięcia pozostawały natomiast okoliczności związane ze stosunkami własnościowymi, a także postepowaniami karnymi, jakie wedle twierdzeń pozwanego prowadzone są w przedmiocie kolejnych przewłaszczeń tej nieruchomości.
Wysokość zadłużenia nie była kwestionowana przez pozwanego, zaś powód wykazał ją za pomocą dowodów księgowych w postaci kartoteki finansowej.
Mając powyższe na względzie, na mocy art. 4 ust. 6 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych powództwo podlegało uwzględnieniu w całości. Od przyznanej kwoty – na mocy art. 481 kc – Sąd zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu tj. od dnia 25 czerwca 2020r do dnia zapłaty. Zważyć bowiem należy, iż roszczenie w zakresie opłat eksploatacyjnych za poszczególne okresy miesięczne stawało się wymagalne z upływem 10 dnia każdego miesiąca. Zatem w dniu wniesienia pozwu całość roszczenia była już wymagalna.
O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 kpc i zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy zasądził od pozwanego, który przegrał niniejszy spór, całość poniesionych przez powódkę kosztów, na które składają się: opłata sądowa od pozwu w kwocie 500 zł, opłata za czynności fachowego pełnomocnika powoda będącego radcą prawnym w stawce minimalnej obliczonej od wskazanej w pozwie wartości przedmiotu sporu (1.800 zł) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł).
Jednocześnie, Sąd zastrzegł, że odpowiedzialność pozwanego M. S. wobec powódki (...) Spółdzielni Mieszkaniowej im. (...) w G. wynikająca z punktu I. wyroku w całości oraz treści punktu II. wyroku do kwoty 1.717,00 zł wraz z odsetkami od tej kwoty od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty jest solidarna z odpowiedzialnością M. Ś. wynikającą z prawomocnego w stosunku do niej nakazu zapłaty wydanego przez Referendarza sądowego Sądu Rejonowego w Gdyni z dnia 24 lipca 2020 roku wydanego pod sygn. akt I 1 Nc 2920/20.