UZASADNIENIE
Powódka E. W. wniosła o zasądzenie od pozwanej P. L. kwoty 3.700 zł wraz z odsetkami ustawowymi od kwot: 1.850 zł od dnia 10 listopada 2014 r. do dnia zapłaty, 1.850 zł od dnia 10 grudnia 2014 r. do dnia zapłaty oraz kosztami postępowania. W uzasadnieniu wskazała, że jest właścicielem lokalu przy ul. (...) w G. , który zajmowała pozwana na podstawie umowy najmu zawartej na rok. Miała uiszczać miesięczny czynsz w wysokości 1.850 zł do dnia 10 każdego miesiąca. 10 listopada 2014 r. konkubent pozwanej powiadomił powódkę telefonicznie, iż wraz z pozwaną wyprowadzili się z lokalu. W obecnie powódki wywiedzenie powinno zostać dokonane z jednomiesięcznym terminem wypowiedzenia, jednak pozwana nie zamierzała regulować tych należności.
(pozew – k. 3-4)
Wyrokiem zaocznym z dnia 8 kwietnia 2015 r., Sąd Rejonowy w Gdyni uwzględnił żądanie pozwu oddalając powództwo, jedynie w części dotyczącej jednego dnia od którego powódka mogła domagać się odsetek ustawowych.
(wyrok zaoczny – k. 22)
Od powyższego wyroku zaocznego pozwana wniosła sprzeciw, w którym zaskrzyła go w całości, wskazując, iż zaprzecza by w związku z zamieszkiwaniem w spornym lokalu była zobowiązana do poniesienia czynszu najmu za miesiąc listopad 2014 r., gdyż umowę rozwiązała w dniu 30 września 2014 r. z powodu braku pieniędzy.
(sprzeciw od wyroku zaocznego – k.33-34)
Jednocześnie pozwana wniosła pozew wzajemny w którym domagała się zasadzenia od powodowi kwoty 4.067 z odsetkami od dnia 30 września 2015 r. wskazując, iż powódka wniosła przeciwko niej bezpodstawny pozew o zapłatę nienależnej kwoty i naraziła ją na poniesienie kosztów przedwczesnej i zbędnej egzekucji.
(pozew wzajemny k. 40-43)
W odpowiedzi na pozew powódka (pozwana wzajemna) wniosła o oddalenie powództwa wskazując iż skierowane przez nią powództwo, było zasadne (odpowiedź na pozew wzajemny k. 99-101)
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
Powódka E. W. jest właścicielką lokalu mieszkalnego w G. przy ul. (...) i w dniu 29 września 2014 r. zwarła z pozwana P. L. umowę najmu tego lokalu na okres 1 roku. Za możliwość korzystania z lokalu pozwana miała miesięcznie uiszczać kwotę 1.400 zł czynszu do dnia 10 każdego miesiąca, a nadto opłacać miesięcznie wynikające z eksploatacji przedmiotu najmu koszty ponoszone przez wynajmującego z tytułu opłat na rzecz Wspólnoty mieszkaniowej, kosztów administrowania budynkiem, zużycia energii elektrycznej, zużycie ciepłej i zimnej wody, kosztów centralnego ogrzewania i innych mediów. Tytułem opłat na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej pozwana miała wpłacać na rzecz powódki zaliczkę w kwocie 450 zł od października do kwietnia miesięcznie.
Okoliczność bezsporna, a nadto: umowa k. 8-9
Pozwana opłaciła czynsz w wysokości 1.400 zł za miesiąc wrzesień 2014 r. Lokal został wydany w dniu 29 września 2014 r.
Okoliczność bezsporna
Pozwana nie dokonała pisemnego wypowiedzenia umowy najmu, jedynie fizycznie opuściła lokal informując o tym powódkę, po otrzymaniu rozliczenia za miesiąc październik 2014 r.
Dowód : zeznania stron
Sąd zważył, co następuje:
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w całości na podstawie w/w dowodów z dokumentów przedłożonych przez strony w toku postępowania, a także na podstawie zeznań stron. Dokumenty, przedłożone w toku postępowania, uznane zostały za wiarygodne w całości, gdyż w ocenie Sądu nie budzą one zastrzeżeń, co do ich autentyczności i prawdziwości twierdzeń w nich zawartych. Ponadto żadna ze stron nie negowała ich mocy dowodowej.
W niniejszej sprawie bezspornym było, że strony niniejszego postępowania łączyła umowa najmu lokalu oraz to, że pozwana bez dokonania wypowiedzenia umowy w formie pisemnej pod koniec października 2014 r. opuściła lokal nie dokonując jego zdania powódce. Kwestia sporną między stronami było czy powódka ma prawo żądać od pozwanej zapłaty w kwocie po 1.850 zł za miesiące listopad i grudzień 2014 r.
Zgodnie z art. 659 § 1 k. c. przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
Strony zawarły umowę najmu lokalu na okres 1 roku i w tej umowie przewidziały możliwość jej wypowiedzenia z zachowaniem jednomiesięcznego wypowiedzenia złożonego w ostatnim dniu poprzedzającego miesiąca. W ocenie Sądu pozwana nie udowodniła, iż dokonała takiego wypowiedzenia w sposób określony w umowie. W ocenie Sadu zeznania pozwanej w części w jakiej wskazywała, iż dokonała wypowiedzenia ustnie w dniu 30 września 2014 r. i to wypowiedzenie zostało przyjęte przez pozwaną, w dzień po zawarciu umowy były zupełnie niewiarygodne. Nie wykluczone, iż między stronami w tym dniu doszło do jakiej sprzeczki w której uczestniczyli partnerzy stron, lecz zachowanie pozwanej która w listopadzie wysyłała informacje o kosztach czynszu do Wspólny i kosztach mediów oraz brak przekazania lokalu stoją w sprzeczności z takimi twierdzeniami pozwanej. Okoliczności opuszczenia lokalu wskazują raczej na opuszczenie lokalu bez uzgodnienia z powódką. Nadto zasady racjonalnego postępowania wskazują, iż nie dokonuje się wypowiedzenia umowy najmu w dzień po jej podpisaniu.
Skoro umowa nie została wypowiedziana to pozwana była zobowiązana uiszczać czynsz za kolejne miesiące trwania umowy. Kwestia sporną była wysokość czynszu. Strony w umowie przewidziały wysokość tego czynszu na kwotę 1.400 zł oraz kwotę 450 zł płatną zaliczkowo celem pokrycia dodatkowych opłat związanych z lokalem. W ocenie Sądu kwota ta jak strony określiły w umowie płacona była zaliczkowo oznacza, iż powódka miała obowiązek rozliczyć się z tej kwoty poprzez przedstawienie rachunków związanych z wydatkami poczynionymi w ramach tej kwoty. Tego jednak powódka nie dokonała powódka nie wykazała, jakie opłaty związane z lokalem w okresie listopada i grudnia 2014 r. obciążały pozwaną i jaka kwota została przez nią zapłacona. Dlatego w ocenie Sądu w tej części roszczenie było niezasadne gdyż jego wysokość nie została wykazana. Powoduje to, iż w części kwoty 839,29 zł (co do którego powódka nie cofnęła powództwa) roszczenia głównego powództwo zostało oddalone.
Wobec cofnięcia przez powódkę roszczenia o kwotę 61,71 zł wraz z odsetkami Sąd w tej części umorzył postępowanie.
W kwestii powództwa wzajemnego wytoczonego przez pozwana (powódkę wzajemną) to należy wskazać, iż było ono dopuszczalne w niniejszej sprawie gdyż dotyczyło tego samego stosunku umownego oraz kwot, które zostały zasądzone nieprawomocnym wyrokiem zaocznym wydanym w niniejszej sprawie. Pozwana domagała się kwoty określonej w powództwie wzajemnym w uzasadnieniu wskazując co na ta kwotę się składa, jednakże w ocenie Sądu w znaczącej części to powództwo było niezasadne. Od pozwanej nie została wyegzekwowana przez komornika cała kwota wskazana w uzasadnieniu pozwu, a jedynie jak wykazała to analiza akt komorniczych kwota 500,71 zł, która została przekazana powódce (pozwanej wzajemnej) W ocenie Sądu kwota ta została wyegzekwowana na podstawie nieprawomocnego wyroku, co powodowało, iż do czasu jego uprawomocnienia się pozwana (powódka wzajemna) nie miała obowiązku jej spełnienia. W ocenie Sądu kwota ta ulegała zwrotowi od daty wytoczenia powództwa, tj. od 7 października 2015 r. wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie. W pozostałej części powództwo było niezasadne gdyż innych kwot nie przekazano powódce i zaś pozwana ich nie zapłaciła. Nadto sama pozwana nie była w stanie nawet określić w jaki sposób dokonała wyliczeń stanowiących podstawę do wytoczenia powództwa i jakie było jego uzasadnienie.
Z uwagi na powyższe Sad w pkt V wyroku zasadził od powódki kwotę 500,71 zł wraz odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wytoczenia powództwa zaś w pkt VIII wyroku w pozostałej części powództwo oddalił.
W związku z powyższym Sąd w pkt V, VI i IX wyroku dokonał rozliczenie kosztów procesu, obciążając nimi strony zgodnie z art. 98 k.p.c. w proporcji do wygranej w powództwie górnym oraz w powództwie wzajemnym.
ZARZĄDZENIE
1. odnotować w kontrolce uzasadnień, 2.
odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć zgodnie z wnioskami pełn. pozwanej i powódce z pouczeniem o apelacji. , 3.
przedłożyć z wpływem lub za 21 dni.