Uzasadnienie
postanowienia z 30 sierpnia 2023 roku
Pozwem z 29 czerwca 2023 roku skierowanym przeciwko M. C. J. G. wniósł o unieważnienie umowy sprzedaży pieca gazowego między stronami.
W uzasadnieniu powód wskazał, ze pozwany posiada prawomocny nakaz zapłaty przeciwko powodowi na kwotę 4.500,00 zł w sprawie sygn. akt I Nc 519/22. Nakaz nie został przez powoda zaskarżony. Do pozwu dołączono kserokopie kosztorysu powykonawczego, nakaz zapłaty oraz wezwanie do zapłaty skierowane przez pozwanego do powoda.
Powód wniósł o zabezpieczenie roszczenia poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postepowania.
Postanowieniem z 4 lipca 2023 roku Sąd Rejonowy w Głubczycach postanowił o oddaleniu wniosku o udzielenie zabezpieczenia.
W odpowiedzi pozwany wniósł o odrzucenie pozwu i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, ewentualnie o oddalenie powództwa. W uzasadnieniu pozwany powołał się powagę rzeczy osądzonej wskazując, że sprawa zakończyła się prawomocnym rozstrzygnięciem pod sygn. I Nc 519/22.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c. Sąd odrzuci pozew jeżeli droga sądowa jest niedopuszczalna. Zgodnie z pkt. 2 ww. przepisu Sąd odrzuci pozew, jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona.
W uzasadnieniu pozwu powód wyraźnie wskazał jako podstawę faktyczną żądania fakt, że jego stanowisko nie zostało uwzględnione w sprawie I Nc 519/22 z uwagi na zaniechanie we wniesieniu sprzeciwu. Jako podstawę żądania powód wskazał art. 12 ust. 1 pkt. 4 w zw. z art. 6 ust. 3 pkt 5 ustawy o przeciwdziałaniu nieuczciwym praktykom rynkowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 3).
Zgodnie z art. 4¹ k.p.c. z uprawnienia przewidzianego w przepisach postępowania stronom i uczestnikom postępowania nie wolno czynić użytku niezgodnego z celem, dla którego je ustanowiono (nadużycie prawa procesowego).
Zgodnie z art. 363 § 1 k.p.c. orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy lub inny środek zaskarżenia.
Zgodnie z art. 505 § 1 k.p.c. od nakazu zapłaty pozwany może wnieść sprzeciw.
Powództwo w niniejszej sprawie narusza art. 363 § 1 k.p.c. oraz art. 505 § 1 k.p.c. i jest nieznanym ustawie środkiem zaskarżenia. Postępowanie w sprawie I Nc 519/22 zakończyło się prawomocnym rozstrzygnięciem, co powoduje niewzruszalność w drodze zwykłych środków odwoławczych. Roszczenie powoda oparte jest na zarzucie nieważności umowy z M. C., który to zarzut winien zostać powołany w sprzeciwie.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak na wstępie na podstawie art. 199 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.
Odrzucenie pozwu stanowi wyraz odmowy udzielenia stronie ochrony sądowej, o którą ta wystąpiła. Odmowa ta nie jest wyrazem merytorycznego rozpoznania zgłoszonego żądania, ale wynikiem stwierdzenia zaistnienia przesłanek, które powodują konieczność odrzucenia pozwu. Tym samym nie ma podstawy do zastosowania reguły z art. 98 k.p.c.