Uzasadnienie
wyroku z dnia 8 marca 2016r.
Strona powodowa B. (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w G., domagała się od pozwanego W. N. zapłaty kwoty 16.179,74 zł, z odsetkami umownymi w wysokości równej czterokrotności aktualnej stopy kredytu lombardowego NBP od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zasądzenia kosztów procesu. W uzasadnieniu pozwu wskazano, że w księgach strony powodowej na dzień 16 lutego 2015r. widniało zadłużenie pozwanego: 9.478,86 zł kapitału, 6.337,06 odsetek oraz 364,00 zł kosztów, które przysługuje stronie powodowej z tytułu umowy kredytu gotówkowego zawartej w dniu 16 lutego 2010r. Cała kwota zaś jest wymagalna.
Pełnomocnik pozwanego W. N., w sprzeciwie od nakazu zapłaty, wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesowych, zarzucając naruszenie art. 95 prawa bankowego, przez przedstawienie jako dowodu wyłącznie ksiąg rachunkowych kredytobiorcy, nieuwzględnienie w roszczeniach części długu spłaconej przez kredytobiorcę, brak uwierzytelnienia wyciągu bankowego przez pełnomocnika strony jak i brak odpowiedniego podpisu na dokumencie, brak zgodności co do faktów przedstawionych w pozwie z danymi zamieszczonymi w dokumentach sprawy, a także naruszenie właściwości miejscowej przy wnoszeniu pozwu do Sądu Rejonowego w Elblągu. W uzasadnieniu podano, że pozwany prawdopodobnie, w dniu 16 lutego 2010r. mógł w G. zawrzeć umowę pożyczki o numerze (...) z (...) Bankiem S.A. z siedzibą we W., która była prawdopodobnie oprocentowana według stałej, 14 procentowej stopy. Pozwany do czerwca 2011 regularnie spłacał raty, w kwocie co najmniej 3.985,93 zł, spłacając około ¼ zadłużenia, nie miał jednak możliwości spłaty dalszych rat.
W dokumencie dołączonym do pozwu pominięta została znaczna część spłaconego długu. Ponadto, pełnomocnik wskazał, że w związku z sytuacją zdrowotną pozwanego, który jest schorowanym emerytem, wierzyciel powinien dochodzić roszczenia od ubezpieczyciela. Wskazano przy tym, że niektóre postanowienia umowne w przedmiotowej sprawie mogą być klauzulami niedozwolonymi.
Stan faktyczny w niniejszej sprawie przedstawiał się następująco.
W. N. w dniu 16 lutego 2010r. w G. zawarł umowę pożyczki nr NP\ (...) z (...) Bankiem S.A. z siedzibą we W., dotyczyła ona kwoty 13.126,20 zł, którą za zgodą pożyczkobiorcy bank pomniejszył o opłatę przygotowawczą – 40 zł, prowizję bankową – 419,42 zł, opłatę ubezpieczeniową – 3.186,78 zł. Oprocentowanie pożyczki zostało ustalone na 14% w stosunku rocznym, jako stałe. Oprocentowanie to nie mogło jednak, zgodnie z postanowieniami umowy, w stosunku rocznym przekraczać stopy odsetek maksymalnych, w przypadku gdy stopa odsetek maksymalnych będzie niższa niż określona w umowie, do naliczania odsetek będzie miała zastosowanie stopa odsetek maksymalnych, to jest czterokrotność stopy kredytu lombardowego NBP.
Okoliczność bezsporna.
W. N. spłacił tylko dwie raty z powyższej pożyczki. Dalszych rat nie spłacał, z uwagi na inne kredyty.
Dowody:
zeznania W. N.: k. 69; (...) Bank S.A. w dniu 22 stycznia 2013r. wydał bankowy tytuł egzekucyjny stwierdzający, że zadłużenie W. N., z tytułu opisanej wyżej umowy wynosi na dzień 22 stycznia 2013r. 12.862,58 zł. Sąd Rejonowy w Gorlicach postanowieniem z dnia 11 lutego 2013r. nadał klauzulę wykonalności temu tytułowi, z ograniczeniem odpowiedzialności dłużnika do kwoty 39.378,60 zł.
Okoliczności bezsporne.
(...) Bank S.A. zawarł w dniu 26 września 2013r. z B. (...) Niestandaryzowanym Sekurytyzacyjnym Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym z siedzibą w G., umowę przelewu wierzytelności, której przedmiotem była między innymi wierzytelność wobec W. N. wynikająca z opisanej wyżej umowy pożyczki. O fakcie tym został zawiadomiony W. N., którego nowy wierzyciel wzywał do polubownej spłaty zadłużenia.
Dowody:
Umowa przelewu: k. 46-48; pisma kierowane do pozwanego: k. 49-52;
Zadłużenie W. N., na dzień 16 lutego 2015r. z tytułu opisanej wyżej umowy, względem nowego wierzyciela, to jest B. (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym z siedzibą w G., wynosiło 16.179,74 zł.
Dowody:
Wyciąg z ksiąg rachunkowych: k. 4;
Powyższe okoliczności Sąd ustalił w oparciu o dokumenty przedłożone przez stronę powodową, a także o zeznania pozwanego. Podkreślić należy, że pełnomocnik strony pozwanej nie przedłożył żadnych dowodów dotyczących twierdzeń w zakresie wielkości dokonanej spłaty pożyczki, dlatego też ustalenia te zostały poczynione w oparciu o zeznania samego pozwanego.
Sąd zważył co następuje.
Strona powodowa wykazała, że jest wierzycielem pozwanego W. N., przedstawiła także dowód, w postaci wyciągu z ksiąg rachunkowych dotyczący wysokości aktualnej wysokości zadłużenia. Należało więc uwzględnić powództwo w całości.
Odnosząc się do wysokości zadłużenia stwierdzić należy, że pełnomocnik pozwanego, nie udowodnił w jakim zakresie W. N. dokonał spłaty. Dlatego też Sąd oparł się w tym zakresie na dowodzie przedstawionym przez stronę powodową. Dowodem tym jest dokument w postaci wyciągu z ksiąg rachunkowych funduszu inwestycyjnego, jakim jest strona powodowa, wydany na podstawie art. 194 ustawy o funduszach inwestycyjnych. Dokument ten jest podpisany przez osobę wskazaną w nim z imienia i nazwiska, do wyciągu dołączono przy tym pełnomocnictwo dla niej, udzielone przez fundusz. Nie ma więc wątpliwości, kto i w czyim imieniu wystawił ten dokument.
W ocenie Sądu dokumentem tym, który zgodnie z art. 194 ust. 2 ustawy o funduszach inwestycyjnych, na gruncie postępowania cywilnego, nie ma charakteru dokumentu urzędowego, strona powodowa udowodniła jednak wysokość zadłużenia. Wyciąg taki należy bowiem traktować jak każdy inny dowód, w związku z tym wobec braku dowodu przeciwnego, Sąd uznał, ze wyciąg przedstawia aktualną wysokość zadłużenia. Zarzuty pełnomocnika pozwanego dotyczą ponadto naruszenia przepisów prawa bankowego, które w tej sprawie, gdzie żadną ze stron procesu nie jest bank, są nieadekwatne.
Pełnomocnik pozwanego zarzucił, że w umowie wskazano oprocentowanie stałe, żąda się zaś oprocentowania zmiennego. W istocie w umowie wskazano wysokość odsetek na 14%, zastrzeżone jednak, że w przypadku gdyby stopa ta była wyższa od oprocentowania maksymalnego, należeć się będzie oprocentowanie maksymalne, to jest czterokrotność oprocentowania kredytu lombardowego NBP. Taka sytuacja się zaktualizowała i pozwie zażądano odsetek maksymalnych, co jest zgodnie z art. 359 § 2² kc.
Odnosząc się do zarzutu, że ze względu na stan zdrowia pozwanego, strona powodowa winna dochodzić roszczeń od ubezpieczyciela transakcji, stwierdzić należy, że pełnomocnik pozwanego nie przedłożył żadnych dowodów świadczących o sytuacji zdrowotnej W. N..
Pełnomocnik pozwanego nie wskazał przy tym konkretnie żadnego postanowienia z umowy zawartej przez W. N., które w jego ocenie jest klauzulą niedozwoloną. Powołał się jedynie na rejestr tychże klauzul oraz orzecznictwo, ale nie odniósł tego do konkretnych zapisów umowy będącej pierwotną podstawą żądania pozwu.
W tym stanie rzeczy roszczenie strony powodowej było zasadne. Dlatego też należało orzec jak w pkt I wyroku.
Sąd mając na względzie wiek pozwanego, a także inne zaciągnięte przez niego kredyty, nie obciążył go kosztami procesu.
SSR Wojciech Langer