Uzasadnienie
Na podstawie upoważnienia do kontroli Nr (...) udzielonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. pracownicy tego urzędu przeprowadzili kontrolę źródłową w zakresie sprawdzenia wywiązywania się przez A. M. (1) (poprzednio A. M. (2)) prowadzącą działalność gospodarczą z siedzibą w G., z obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego w podatku od towarów i usług za okres od 1października 2013r. do 31 grudnia 2013r. oraz w zakresie sprawdzenia rzetelności transakcji wewnątrzwspólnotowych dostaw z podmiotem (...) w okresie od 1 lipca 2013r. do 31 grudnia 2013r.
W deklaracji VAT -7K za IV kwartał 2013r. A. M. (1) wykazała podatek naliczony w kwocie 19.057,00 zł.
W dniach 3 czerwca 2014r. i 19.11.2014r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w G. wezwał A. M. (1) do dostarczenia dokumentów dotyczących prowadzonej działalności gospodarczej tj. ewidencji sprzedaży i zakupów VAT wraz z dokumentacją źródłową za IV kwartał 2013r.. Nie podjęła ona wezwań. A. M. (1) nie przedłożyła w trakcie kontroli i postępowania podatkowego ewidencji do których prowadzenia była obowiązana. W rezultacie nie było możliwe ustalenie, czy ewidencje te prowadzone były w sposób rzetelny i niewadliwy. W toku kontroli i postępowania A. M. (1) nie przedłożyła żadnych dokumentów i ewidencji a co za tym idzie faktur zakupu VAT, którymi mogłaby udokumentować podatek naliczony wykazany w deklaracji dla podatku od towarów i usług za IV kwartał 2013r. Wobec nie przedłożenia przez A. M. (1) oryginałów ani duplikatów faktur VAT Urząd Skarbowy w G. uznał,że nie przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego od dokonanych nabyć. W związku z powyższym uznał,że zawyżony został podatek naliczony za IV kwartał 2013r. o kwotę 19.057,00 zł (dowód: pismo z 18lutego 2015r. k- 6, decyzja Naczelnika US w G. k- 7-9).
A. M. (1) nie przebywa w G.. Obecnie mieszka na stałe w (...). W związku z tym wobec A. M. (1) zastosowane zostały przepisy kodeksu karnego skarbowego o postępowaniu w stosunku do nieobecnych.
(dowód: pismo k- 49-50).
W toku postępowania sądowego oskarżona była zawiadamiana o terminach rozpraw na podane przez siebie adresy w (...) i na ternie (...). Nie stawiła się jednak do Sądu i nie złożyła wyjaśnień (dowód: pismo k- 75,85, 177).
Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów, pism i protokołów zgromadzonym w toku postępowania, uznając je za w pełni wiarygodne i nie znajdując podstaw do kwestionowania ich autentyczności.
W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego popełnienie przez oskarżoną A. M. (1) przestępstwa skarbowego z art. 56 par. 2 i 1 kks i art. 60 par. 1 kks w zw. z art. 7 par. 1 kks nie budzi wątpliwości. Prowadząc bowiem działalność gospodarczą z siedzibą w G. oraz będąc podatnikiem podatku od towarów i usług, wbrew przepisom art. 86 ust. 1 i 2 pkt 1 lit. A ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 roku, nr 177, poz. 1054 ze zm.), podała nieprawdę co do wysokości podatku naliczonego oraz podatku należnego przez co naraziła Skarb Państwa na uszczuplenie w podatku VAT, wynikającego ze złożonej do Urzędu Skarbowego w G. w dniu 23.01.2014 roku deklaracji VAT-7K za IV kwartał 2013 roku w kwocie 19.057,00 zł przy czym kwota uszczuplonego podatku jest małej wartości. Ponadto wbrew obowiązkowi wyżej wymieniona w okresie od 1 października do 31 grudnia 2013 roku nie prowadziła ewidencji służącej dla celów podatku VAT.
Zdaniem Sądu orzeczona wobec oskarżonej kara grzywny w wysokości 20 stawek dziennych przy przyjęciu jednej stawki za równoważnej kwocie 80 zł jest odpowiednia do stopnia społecznego niebezpieczeństwa czynu. Spełni swą funkcję w zakresie prewencji ogólnej jak i funkcję represyjno-wychowawczą.
O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonej orzeczono na podstawie§ 17 ust. 2 pkt 3 i § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3.10. 2016r. „ w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu” (Dz.U. z 2016r., poz. 1714 ze zm.).
O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 624§ 1 kpk oraz art. 17 ustawy z dnia 23.06.1973r. „o opłatach w sprawach karnych” (tekst jednolity: Dz.U. z 1983r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) biorąc pod uwagę sytuację rodzinną i majątkową oskarżonej.