Uzasadnienie
Obwiniony K. S. mieszka przy ul. (...) w B. pod G.. Jego sąsiadami są W. Ś. (1), M. Ś. (1) i S. Ś. (1) mieszkający pod adresem O. 99a. Między sąsiadami istnieje konflikt dotyczący drogi dojazdowej do obu posesji. W sądzie toczy się sprawa o zniesienie współwłasności drogi. Obwiniony kwestionuje zasadność postawienia przez rodzinę Ś. bramy na tejże drodze. W związku z tym K. S. w okresie od 4 grudnia 2023r. do 5 lutego 2024r. wielokrotnie pozostawiał bramę otwartą lub ją celowo otwierał nie mając ku temu powodu np. aby wyjechać lub wjechać na swoją posesję. Obwiniony również demontował bramę wystawiając ją z prowadnic. Obwiniony pomimo, że nie miał takiej potrzeby parkował samochód pod drzwiami domu pokrzywdzonych. K. S. przestawiał pojemniki na odpady w dniach, gdy nie było wyznaczonej dnia na odbiór przez służby komunalne. Przestawianie pojemników łączyło się z dużym hałasem. Obwiniony ze swojego domu obserwował pokrzywdzonych i gdy widział, że ci jadą gdzieś samochodem jechał za nimi.
Potrafił też zawrócić za pokrzywdzonymi, gdy widział, że jadą z naprzeciwka. W powyższym okresie obwiniony wielokrotnie wszczynał awantury w miejscu zamieszkania tj. przy ul. (...) w B., w trakcie, których krzyczał i używał słów nieprzyzwoitych.
W dniach 7 grudnia 2023r. i 23 grudnia 2023r. obwiniony K. S. rzucał różnymi przedmiotami w lampki ogrodowe należące do W. i M. Ś. (1) w wyniku czego zostały one uszkodzone. Po zachowaniu obwinionego nie nadawały się już do użytku. Wartość lampek to 99.98 zł. (dowód: zeznania - J. Ś. - k.185v-186, 59-61; W. Ś. – k.186, 48-49, 64-65; M. Ś. – k.42-43 i S. Ś. – k.55-56;
Kopie dokumentów i fotografie – k.21-27, 66, 73-75, 100-101, 112-120; notatka służbowa – k.33; kopie notatników – k.46; akta sprawy Prok. Rej. w G. – (...) -4.Ds.91.2024).
Obwiniony K. S. nie przyznał się do zarzucanych mu czynów i wyjaśnił, że w kwestii drogi toczy się spór, a na postawienie bramy się nie zgodził. Zaprzeczył, aby jego zachowania wynikały ze złośliwości. Dodał, że nie zakłócał porządku państwu Ś. i nie przypomina sobie uszkodzenia lampek.
Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom obwinionego uznając je za wykrętne i skierowane wyłącznie na obronę. Są one nielogiczne i sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego. Pozostają one w sprzeczności z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, a przede wszystkim zeznaniami pokrzywdzonych i świadka J. Ś. (2). Sąd dał wiarę tym zeznaniom, albowiem są spójne, logiczne i potwierdzone dowodami nieosobowymi. Sąd wziął pod uwagę okoliczność, że świadkowie pozostają w konflikcie z obwinionym to jednak uznał, że nie miało to wpływu na wiarygodność świadków.
Również pozostałe dowody wskazane w stanie faktycznym nie budzą wątpliwości Sądu co do wiarygodności i autentyczności.
W świetle powyższego wina obwinionego nie budzi wątpliwości, a czyny mu zarzucane wyczerpują znamiona wykroczeń z art.:
- - 107 kw – zdaniem Sądu wszystkie zachowania obwinionego, wbrew jego twierdzeniom wynikały z czystej złośliwości i chęci dokuczenia pokrzywdzonym. Co więcej obwiniony doprowadził swoim zachowanie do konieczności podjęcia leczenia psychiatrycznego przez W. Ś. (1), a przy jednym ze zdarzeń musiała tenże korzystać z pomocy pogotowia ratunkowego. Niewątpliwie zachowania obwinionego opisane w stanie faktycznym wyczerpują pojęcie dokuczenia i złośliwego niepokojenia.
- - 51§1 kw – awanturując się w miejscu zamieszkania, krzycząc i wypowiadając słowa wulgarne obwiniony zakłócał pokrzywdzonym spokój i wyczerpał znamiona tegoż czynu.
- - 124§1 kw – obwiniony dokonał zniszczenia przedmiotów materialnych o wartości nie wyższej niż 800 zł.
Zdaniem Sądu kara ograniczenia wolności wymierzona obwinionemu jest adekwatna do stopnia winy, społecznej szkodliwości czynów oraz bierze pod uwagę cele wychowawcze i zapobiegawcze, które ma osiągnąć w stosunku do obwinionego.
Ponieważ szkoda wyrządzona przez obwinionego czynem z art. 124§1 kk nie została naprawiona Sąd nałożył na obwinionego taki obowiązek.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 121§1 kpw w zw. z art. 624§1 kpk.