Uzasadnienie
W okresie od 9 do 12 lipca 2018 r. oskarżona E. Z. chodziła do galerii (...) położonej w K. przy ul. (...). Tam ze sklepu (...) oskarżona zabrała różne rzeczy, takie jak różowe spodenki dziewczęce m-ki (...) o wartości 39,99zł, kosmetyczkę m-ki (...) o wartości 79,99zł, kosmetyczkę czarną m-ki (...) o wartości 49,99zł, marynarkę m-ki (...) o wartości 179,99zł, bluzkę dziewczęcą m-ki (...) o wartości 29,99zł, body dziecięce m-ki (...) o wartości 49,99zł, koszulkę chłopięcą m-ki (...) o wartości 39,99zł, koszulkę dziewczęcą m-ki (...) o wartości 39,99zł, kosmetyczkę m-ki (...) o wartości 49,99zł, bluzkę m-ki (...) o wartości 74,99zł, bluzkę damską m-ki (...) o wartości 59,99zł, kurtkę sportową soft m-ki „ (...) " o wartości 134,99zł, kosmetyczkę granatową m-ki (...) o wartości 49,99zł, ubranie dziewczęce (komplet) m-ki (...) o wartości 59,99zł, portfel o wartości 74,99zł, wizytownik o wartości 34,99zł, torebkę damską m-ki (...) o wartości 84,99zł, bluzkę damską m-ki (...) o wartości 99,99zł, sukienkę damską m-ki (...) o wartości 99,99zł, koszulkę męską m-ki (...) o wartości 64,99zł, koszulkę męską m-ki (...) o wartości 74,99zł, koszulkę męską m-ki „ U. '' o wartości 49,99zł, koszulkę męską m-ki (...) o wartości 74,99zł, koszulkę męską m-ki (...) o wartości 74,99zł, parasol m-ki "weatherproof” o wartości 99,99zł, wizytownik o wartości 59,99zł, torebkę damską m-ki (...) o wartości 74,99zł, kopertówkę m-ki (...) o wartości 74,99zł, koszulę męską m-ki (...) o wartości 74,99zł, kosmetyczkę m-ki (...) o wartości 59,99 zł, pokrowiec na siodełko rowerowe m-ki (...) o wartości 34,99zł, koszulę męską m-ki (...) o wartości 74,99zł, koszulę damską m-ki (...) o wartości 49,99zł, spodnie damskie m-ki (...) o wartości 79,99zł, szlafrok m-ki (...) o wartości 84,99zł, koszulkę m-ki (...) o wartości 74,99zł, pidżamę damską m-ki (...) o wartości 59,99zł, spodenki m-ki "cyberjammis" o wartości 84,99zł. Łączna wartość zabranych rzeczy wyniosła 2769,61 zł. (dowód: zeznania świadka A. M. – k. 14, notatka z ujęcia osoby – k. 2, protokół z przeszukania – k. 6-8, 9-10, protokół towarowy – k. 32, protokół oględzin nagrania – k. 44-46, wyjaśnienia oskarżonej – k. 27, E. Z. ma 59 lat. Ma wykształcenie wyższe, jest nauczycielką. Obecnie pracuje w szkole podstawowej oraz jako logopeda i otrzymuje wynagrodzenie w kwocie ok. 3800 zł. Jest właścicielką samochodu i działki. Jest rozwiedziona. Ma dwoje samodzielnych dzieci. Nie była wcześniej karana (dane osobowe – k. 26, karta karna – k. 30, 87).
Jak wynika z opinii biegłych psychiatrów (k. 53-55) u oskarżonej występuje organiczna chwiejność afektywna, organiczne zaburzenia osobowości i zachowania, a także stan po urazie czaszkowo-mózgowym przebytym w 2013 r. Oskarżona rozumie panujące zasady i reguły społeczne, ale z uwagi na rozpoznane organiczne zmiany w ośrodkowym układzie nerwowym, nie potrafi zachować kontroli nad emocjami. Zaburzenia te w okresie objętym zarzutem powodowały iż oskarżona miała ograniczoną w stopniu znacznym zdolność do rozpoznania znaczenia swoich czynów i do pokierowania swoim postępowaniem.
Oskarżona przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i odmówiła składania wyjaśnień. Podtrzymała natomiast wyjaśnienia złożone w postępowaniu przygotowawczym (k. 27) złożyła wyjaśnienia, w których w sposób wiarygodny opisała okoliczności jego popełnienia. Co do przyczyn, które legły u podstaw takiego zachowania oskarżonej, znajdują one potwierdzenie w opinii biegłych psychiatrów. Sąd nie dopatrzył się podstaw nakazujących kwestionować wnioski tej opinii. Została ona sporządzona w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy, dokumentację medyczną oskarżonej oraz po badaniu opiniowanej. Nadto częściowo wyjaśnienia oskarżonej znajdują potwierdzenie w zeznaniach A. M. oraz w zapisach protokołu przeszukania przeprowadzonego w miejscu zamieszkania oskarżonej oraz w zapisach notatki urzędowej znajdującej się na k. 1.
Zgodnie z treścią art. 278 § 1 k.k. karze podlega ten kto zabiera w celu przywłaszczenia cudzą rzecz ruchomą. Oskarżona co najmniej dwukrotnie udała się do sklepu (...) i zabrała rzeczy opisane wyżej. Oskarżona działała w celu przywłaszczenia tych rzeczy, o czym świadczy stan w jakim część z tych rzeczy znajdowała się w jej miejscu zamieszkania. Były one w nieładzie, porozrzucane. Zabór tych rzeczy miał rozładować napięcie występujące u oskarżonej w związku z kumulującym się od dłuższego czasu stresem. Oskarżona działała z góry powziętym zamiarem – art. 12 k.k. Sąd powołał art. 4 § 1 k.k. z uwagi na zmianę brzmienia art. 12 k.k. od dnia 15 listopada 2018 r.
Oskarżona działała umyślnie z zamiarem bezpośrednim, jednak stopień zawinienia oskarżonej doznaje znacznego ograniczenia z uwagi na stan zdrowia oskarżonej i stwierdzone u niej zaburzenia, skutkujące przyjęciem, iż działała ona w warunkach art. 31 § 2 k.k. oskarżona wyjaśniała (a w aktach brak jest dowodu przeciwnego), iż przed tymi czynami w związku z pogarszającym się samopoczuciem zgłosiła się do lekarza jednak ten nie zareagował na zgłaszane uwagi.
Zgodnie z art. 66 § 1 k.k. sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy niekaranego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa.
Biorąc pod uwagę, iż oskarżona podejmowała działania w celu ustabilizowania stanu emocjonalnego i nie otrzymała należytej pomocy, oraz okoliczność, iż czyn zarzucany oskarżonej miał ścisły związek z tym pogarszającym się stanem zdrowia, nadto po zdarzeniu objętym aktem oskarżenia E. Z. podjęła kroki w celu zapobieżenia podobnym tego typu zachowaniom (k. 59-60), Sąd uznał, iż społeczna szkodliwość czynu oskarżonej nie była znaczna, a postawa oskarżonej, jej właściwości i warunki osobiste (oskarżona ma wykształcenie wyższe, jest nauczycielką, w obecnym stanie zdrowia może wykonywać swój zawód) oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie ona przestrzegała porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Dlatego na podstawie art. 67 § 1 k.k. warunkowo umorzył postępowanie i ustalił okres próby na czas 2 lat od uprawomocnienia się orzeczenia. Według oświadczenia oskarżona poddaje się systematycznej terapii, przyjmuje leki jednak w celu nadzoru nad przebiegiem okresu próby Sąd oddał oskarżoną pod dozór kuratora sądowego – art. 67 § 2 k.k.
Zgodnie z wnioskiem oskarżyciela posiłkowego, na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeczono obowiązek naprawienia szkody, przy czym jej wysokość została ustalona z uwzględnieniem okoliczności, iż zatrzymane u oskarżonej rzeczy zostały zwrócone do dalszej odsprzedaży za wyjątkiem rzeczy o łącznej wartości 284,97 zł.
O kosztach obrony orzeczono na podstawie § 17 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.
O zwrocie kosztów zastępstwa procesowego na rzecz oskarżyciela posiłkowego orzeczono na podstawie art. 627 k.p.k. w zw. z art. 629 k.p.k. oraz § 17 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu.
Mając na uwadze sytuację osobistą i majątkową oskarżonej na podstawie art. 624 k.p.k. Sąd zwolnił ją od ponoszenia kosztów sądowych w wysokości ponad kwotę 200 zł.
SSR Agnieszka Wachłaczenko