Uzasadnienie
W dniu 3 lutego 2018 r. oskarżony K. S. w K. na ul. (...) kierował samochodem osobowym marki R. (...) o numerze rejestracyjnym (...). Oskarżony nie znajdował się pod wpływem alkoholu jednak był się pod wpływem amfetaminy, w momencie pobrania krwi w stężeniu 336ng/ml. W takim stężeniu środki te działały na układ nerwowy kierującego jak alkohol w stężeniu przekraczającym 0,5 promila we krwi. Znajdując się w takim stanie nie zapanował nad kierowanym pojazdem i najechał na stojący na chodniku inny pojazd (dowód: notatka urzędowa – k. 1, protokół badania trzeźwości – k. 2, protokół użycia testera narkotykowego – k. 3, zeznania świadka R. T. – k. 19-20, opinia toksykologiczna – k. 24, 41-42).
Oskarżony K. S. ma 32 lata. Na utrzymaniu ma dziecko. Jest kawalerem. Ma wykształcenie podstawowe, nie ma wyuczonego zawodu. Pracuje i zarabia ok. 1900 zł miesięcznie. Nie ma majątku większej wartości. Nie był karany za wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu w ruchu drogowym, był wielokrotnie karany głównie za czyny przeciwko mieniu. Biegli psychiatrzy stwierdzili u oskarżonego uzależnienie mieszane (dane osobowe – k. 61, karta karna – k. 33-35, informacja – k. 28, opinia k - 69-71).
Sąd dał wiarę zebranym w sprawie dowodom ponieważ nie ujawniły się okoliczności nakazujące zakwestionować rzetelność lub autentyczność tych dowodów.
Zgodnie z treścią art. 178a § 1 k.k. karze podlega ten, kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym. Jak wynika ze sprawozdania z badania toksykologicznego stwierdzone we krwi oskarżonego stężenia substancji odurzających uprawniają do przyjęcia, iż substancje te działały na układ nerwowy oskarżonego jak alkohol w stężeniu przekraczającym 0,5 promila alkoholu. Nieadekwatne do sytuacji zachowanie oskarżonego zaobserwował to też funkcjonariusz Policji.
Oskarżony działał umyślnie, z zamiarem bezpośrednim. Normy i konsekwencje dotyczące prowadzenia pojazdów przez kierowców znajdujących się czy to w stanie nietrzeźwości, czy to w stanie po użyciu środków odurzających są szeroko rozpropagowane.
Sąd nie dopatrzył się okoliczności wyłączających winę lub bezprawność czynu oskarżonego.
Jako okoliczność obciążającą Sąd potraktował wielokrotną karalność oskarżonego, w tym za czyny z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii.
Nie ujawniły się żadne okoliczności nakazujące łagodniejsze potraktowanie oskarżonego dlatego Sąd wymierzył oskarżonemu karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania.
Na podstawie art. 42 § 2 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz kierowania wszelkimi pojazdami mechanicznymi w strefie ruchu lądowego na okres najkrótszy z możliwych, tj. trzech lat. Świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu pomocy Pokrzywdzonym i Pomocy Postpenitencjarnej jest świadczeniem obligatoryjnym. Z uwagi na niewielkie dochody oskarżonego orzeczono je w najniższej wysokości. Sąd natomiast nie dopatrzył się okoliczności nakazujących odstąpić od obciążenia oskarżonego kosztami sądowymi w całości.
SSR Agnieszka Wachłaczenko