Uzasadnienie
J. M. jest prezesem zarządu firmy (...) sp. z o.o z siedzibą w B..
W okresie od w okresie od 21 lutego 2014 r. do 21 stycznia 2015 r., nie wpłacał w terminie na konto Drugiego Urzędu Skarbowego w K. pobranego podatku dochodowego od osób fizycznych przez (...) Sp. z.o.o. za miesiące od stycznia do grudnia 2014 r. w łącznej kwocie 31.262,00 złotych w tym za: - styczeń 2014 w kwocie 360,00 zł,
- - luty 2014 r. w kwocie 2.334,00 zł,
- - marzec 2014 r. w kwocie 760,00 zł,
- - kwiecień 2014 r. w kwocie 3.310,00 zł,
- - maj 2014 r. w kwocie 2.202,00 zł,
- - czerwiec 2014 r. w kwocie 3.287,00 zł,
- - lipiec 2014 r. w kwocie 2.594,00 zł,
- - sierpień 2014 r. w kwocie 6.192,00 zł,
- - wrzesień 2014 r. w kwocie 3.973,00 zł.
- - październik 2014 r. w kwocie 2.786,00 zł,
- - listopad 2014 r. w kwocie 3.361,00 zł,
- - grudzień 2014 r. w kwocie 103,00 zł (dowód; wyjaśnienia oskarżonego – k. 37, zestawienia należności – k. 3-7, deklaracje – k. 9-10, protokół kontroli – k. 11-20).
J. M. ma 58 lat. Ma wykształcenie wyższe, z zawodu jest inżynierem ogrodnikiem. Utrzymuje się z prowadzonego gospodarstwa rolnego oraz prowadzonej działalności gospodarczej, z których to źródeł uzyskuje dochód w wysokości ok. 3.000 zł miesięcznie. Nie był karany (dane osobowe – k. 36, nie był karany – k. 40).
Oskarżony J. M. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia (w postępowaniu przygotowawczym – k. 37), w których podał, iż otrzymywał informacje o wysokości podatku, który winien być uiszczony jednak z uwagi na brak dostatecznych środków nie przelewał należnych pieniędzy. Sąd nie znalazł podstaw, by zakwestionować te wyjaśnienia oskarżonego jak również pozostałe zgromadzone w sprawie dowody.
Zgodnie z treścią art. 77 § 1 k.k. s karze podlega płatnik, który pobranego podatku nie wpłaca w terminie na rzecz właściwego organu. J. M. był do tego zobowiązany jako prezes zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (...).
Oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Sąd nie dopatrzył się okoliczności wyłączających winę lub bezprawność czynu oskarżonego. Biorąc pod uwagę informacje uzyskane od Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K., zachowanie oskarżonego nie było zachowaniem incydentalnym. Oskarżony nie wykazał, by próbował w jakikolwiek sposób zapobiec powstaniu tych zaległości, Sad przyjął zatem iż wybrał najprostszą drogę kredytowania swojej działalności gospodarczej przez innych podatników. Z tych przyczyn Sąd nie umorzył warunkowo postępowania ale wymierzył oskarżonemu grzywnę – na podstawie art. 77 § 2 k.k.s. w wysokości początkowo akceptowanej przez samego oskarżonego, tj. 30 stawek dziennych grzywny po 100 zł każda stawka.
Sąd nie dopatrzył się okoliczności nakazujących zwolnienie oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.