Uzasadnienie
Strona powodowa (...) z siedzibą w W., reprezentowana przez zawodowego pełnomocnika, wniosła o orzeczenie nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym, że pozwana K. W. (1) ma zapłacić na jej rzecz kwotę 2 119,42 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienia liczonymi od kwoty 2 117,71 zł od dnia 24.04.2018 r. do dnia zapłaty. Wniosła również o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu pozwu wskazała, iż na podstawie umowy cesji nabyła od Spółki (...) Sp. z o.o. z siedzibą w W. prawa do wierzytelności wobec pozwanej z tytułu świadczonych na rzecz K. W. (2) usług telekomunikacyjnych wynikających z wystawionych faktur.
Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie postanowieniem z dnia 07.06.2018 r., sygn. akt VII Nc-e 772164/18, stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty i przekazał sprawę tutejszemu Sądowi.
Pozwana K. W. (1) pismem z dnia 12.12.2018 r. oświadczyła, że zaspokoiła w całości roszczenie objęte pozwem i załączyła dowód przelewu bankowego na kwotę 2 119,42 zł. Ponadto stawiła się na rozprawę i uznała powództwo w całości.
SĄD USTALIŁ NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY
K. W. (1) i (...) Sp. z o.o. siedzibą w W. łączyła umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr (...) z dnia 20.02.2015r.
Dowód:
- - odpis umów o świadczenie usług telekomunikacyjnych (k. 43-77)
Od maja do października 2015 r. pozwana zalegała z płatnościami za usługę na kwotę 2 119,42 zł.
Dowód:
- - rachunki i noty obciążeniowe (k. 48-54)
W dniu 22.12.2016 r. (...) z siedzibą w W. zawarła z (...) Sp. z o.o. siedzibą w W. umowę sprzedaży wierzytelności, na podstawie której przejęła ona prawo do wierzytelności wobec pozwanej z tytułu wystawionych faktur i not obciążeniowych.
Dowód:
- - wyciąg z rejestru funduszy inwestycyjnych (k. 15)
- - odpisy KRS (k. 16-18 i 19-21)
- - umowa cesji wierzytelności z załącznikami (k. 22-38)
Pismem z dnia 18.01.2017 r. strona powodowa zawiadomiła pozwaną o przelewie wierzytelności.
Dowód:
- - zawiadomienie o cesji (k. 55-55v.)
Wobec niewywiązywania się przez K. W. (1) ze zobowiązań umownych strona powodowa pismem z dnia 30.03.2017 r. wezwała ją do spłaty zadłużenia w kwocie 1 985,65 zł (saldo na dzień 30.03.2017 r.)
Dowód:
- - kserokopia przedsądowego wezwania do zapłaty (k. 56)
K. W. (1) 3 grudnia 2018 r. dokonała przelewu na rzecz (...) z siedzibą w W. w kwocie 2 119,42 zł.
Dowód:
- - oryginał polecenia przelewu z dnia 03.12.2018 r. (k. 66)
SĄD ZWAŻYŁ CO NASTĘPUJE
Ustaleń powyższych Sąd dokonał na podstawie dokumentów przedłożonych przez stronę powodową oraz przesłuchania informacyjnego K. W. (2).
W związku z zawarciem umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych przez pozwaną z (...) Sp. z o.o. siedzibą w W. powstał między nimi stosunek zobowiązania, do którego zastosowane maja przepisy ustawy o prawie telekomunikacyjnym z dnia 16 lipca 2004 r. (Dz.U.2014.243). Z przedstawionych przez stroną powodową dowodów i podanych okoliczności wynika, że pierwotny wierzyciel (...) Sp. z o.o. siedzibą w W. świadczył na rzecz pozwanej K. W. (2) usługi telekomunikacyjne na podstawie zawartej umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych (art. 56 ust. 1 Ustawy o prawie telekomunikacyjnym), pozwana zaś zalegała z zapłatą za świadczone usługi od których naliczone zostały odsetki ustawowe. Zasady płatności za świadczone usługi jak i sposób rozwiązania umowy był pozwanej znane. Zgodnie z dyspozycją art. 6 k.c. to na pozwanej ciążył obowiązek wykazania, że spełniła swoje powinności. K. W. (1) przedstawiła w toku postępowania dokument w postaci dowodu wpłaty należności głównej dokonanej na kwotę 1 119,42 zł.
Wobec zaspokojenia wierzyciela w toku postępowania w zakresie jedynie dochodzonej należności głównej, zasądzeniu podlegały jeszcze dochodzone przez stronę powodową odsetki ustawowe za opóźnienie od chwili złożenia pozwu do dnia dokonanej przez pozwaną zapłaty.
O odsetkach ustawowych Sąd orzekł na podstawie przepisu art. 481 § 1 k.c., który stanowi, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.
Niezależnie od powyższego stwierdzić wypada, że wobec uznania przez pozwaną powództwa w całości na zasadzie art. 213 § 2 k.p.c. Sąd był związany takim uznaniem i w konsekwencji zobowiązany do uwzględnienia powództwa wobec nie stwierdzenia, by uznanie było sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo miało zmierzać do obejścia prawa. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawiał materiał zgromadzony w sprawie, w tym także przesłuchanie informacyjne samej pozwanej.
Mając na uwadze ustalone w sprawie okoliczności faktyczne oraz przywołane przepisy w punkcie I wyroku zasądzono od pozwanej odsetki ustawowe za opóźnienie liczone od kwoty 2 117,71 zł od dnia wniesienia pozwu tj. 24.04.2018 r., do dnia zapłaty przez pozwaną roszczenia głównego tj. 03.12.2018 r.
Wobec wykazania przez pozwaną, że zapłaciła należność główną przedstawiając na tę okoliczność stosowny dokument w postaci dowodu wpłaty, należało oddalić powództwa co do należności głównej (punkt II wyroku).
Odnośnie kosztów procesu, K. W. (1) zapłaciła dochodzoną należność główną dopiero w trakcie procesu, w związku z tym spowodowała ona konieczność wytoczenia powództwa, gdyż kwoty te były już wymagane i nie zostały zapłacone w terminie. Zapłacenie w toku procesu wymagalnej i dochodzonej pozwem sumy jest traktowane zgodnie z utrwaloną praktyką orzeczniczą jako przegranie sprawy dla potrzeb rozliczenia kosztów procesu.
W związku z powyższym w punkcie III tenoru wyroku, w myśl przepisu art. 98 k.p.c., zasądzono od pozwanej K. W. (2), jako strony w całości przegrywającej proces, na rzecz strony powodowej (...) z siedzibą w W. kwotę 1 017,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Na kwotę tę składały się: 900,00 zł wynagrodzenia radcy prawnego, 17,00 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa i 100,00 zł opłaty sądowej.
Na podstawie art. 333 § 1 pkt 2 k.p.c., wobec uznania powództwa, nadano wyrokowi rygor natychmiastowej wykonalności (punkt IV wyroku).