Uzasadnienie
Powód K. K. wniósł o zasądzenie od pozwanego (...) S.A. w W. kwoty 2.938,42 zł wraz z odsetkami i kosztami postępowania.
W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 12 grudnia 2013 r. w kolizji drogowej został uszkodzony samochód osobowy marki A. model A6 o nr rejestracyjnym (...), należący do M. K. i wykorzystywany przez niego w życiu codziennym w celu zaspokajania potrzeb konsumpcyjnych i życiowych, a strona pozwana była ubezpieczycielem sprawcy kolizji w zakresie obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych.
Powód podał, ze w dniu 19 grudnia 2013 r. pojazd poszkodowanego został przyjęty do warsztatu powoda i tego samego dnia powód wysłał stronie pozwanej kosztorys naprawy uszkodzonego pojazdu do akceptacji i weryfikacji. W dniu 24 grudnia 2013 r. otrzymał od strony pozwanej zaakceptowany kosztorys po weryfikacji oraz zamówił części zamienne, które otrzymał w dniu 31 grudnia 2013 r. i w dniu 03 stycznia 2014 r. (reflektor) i w dniach 2 i 3 stycznia 2014 została wykonana naprawa pojazdu poszkodowanego.
Jednocześnie powód wskazał, że jego warsztat nie wykonuje czynności naprawczych w soboty, niedziele i dni ustawowo wolne od pracy i jak wynika z powyższego likwidacja szkody i naprawa uszkodzonego pojazdu trwała 16 dni. W związku z likwidacją szkody w swoim pojeździe poszkodowany na okres od dnia 19 grudnia 2013 r. do 3 stycznia 2014 r. wynajął od powoda samochód zastępczy marki H. (...) nr rej. (...), uzgadniając stawkę dobową na kwotę 180 zł/ 221,40 zł brutto i tytułem wynajmu na okres naprawy pojazdu powód wystawił poszkodowanemu fakturę VAT nr (...) na kwotę 3.542,40 zł brutto (2.889,00 zł netto).
Powód dodał, że decyzją z dnia 17 stycznia 2014 r. strona pozwana odnosząc się do zgłoszonego roszczenia z tytułu najmu pojazdu zastępczego uznała w oparciu o przedstawioną w/w fakturę zasadny jedynie okres 4 dni wynajmu z uwzględnieniem stawki dobowej 150,995 zł brutto, argumentując, że stawki zostały zweryfikowane do wysokości stawki dobowej stosowanej przez podmioty współpracujące ze stroną pozwaną i na tej podstawie wypłaciła powodowi tytułem zwrotu kosztów najmu pojazdu zastępczego kwotę 603,98 zł., a pomimo wezwania do zapłaty strona pozwana nie zmieniła swojego stanowiska i M. K. przelał na powoda wierzytelność przysługująca mu względem strony pozwanej.
W dniu 11 marca 2014r. Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym w Kłodzku wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, zgodnie z żądaniem pozwu.
Pismem z dnia 18 marca 2014 r. powód wskazał, że strona pozwana dobrowolnie wpłaciła kwotę 134,02 zł i mając powyższe na uwadze, powód ograniczył powództwo do kwoty 2.804,40 zł wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od kwoty 134,02 zł od dnia 18 stycznia 2014 r do dnia 17 marca 2014 r. i od kwoty 2.804,40 zł od dnia 18 stycznia 2014 r. do dnia zapłaty.
Strona pozwana złożyła sprzeciw od opisanego powyżej nakazu zapłaty, zaskarżając go w całości i wniosła o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu wskazała, że roszczenie powoda jest bezzasadne i podniosła, że brak jest związku przyczynowego pomiędzy wypadkiem komunikacyjnym z dnia 12 grudnia 2013 r., w wyniku którego uszkodzeniu uległ samochód osobowy A. (...) nr rejestracyjnym (...), a poniesionymi przez poszkodowanego kosztami wynajmu samochodu zastępczego na okres powyżej czterech dni. Strona pozwana wskazała, że ustalając uzasadniony okres najmu samochodu zastępczego wzięła pod uwagę, iż zgodnie z dokumentacją fotograficzną, samochód po zdarzeniu nadawał się do jazdy i mógł być użytkowany przez poszkodowanego.
Jednocześnie zgodnie z kosztorysem przedłożonym przez powoda w trakcie postępowania likwidacyjnego łączny technologiczny czas naprawy wyniósł dziewięć roboczogodzin i jest to okres wystarczający na wykonanie wszystkich niezbędnych napraw i przywrócenia pojazdu do stanu poprzedniego. Zdaniem strony pozwanej proces naprawy rozpoczął się w dniu 2 stycznia 2014 r. i do tego czasu poszkodowany mógł korzystać ze swojego samochodu, a najęcie pojazdu zastępczego nie było konieczne. Strona pozwana wskazała ponadto, że stawka czynszu jest rażąco wygórowana.
Zdaniem strony pozwanej przyznana kwota 738 zł w pełni pozwala na najem auta w wybranej przez poszkodowanego klasie na czas niezbędny do dokonania naprawy i w ocenie pozwanej należy ją uznać za w zupełności wystarczająca.
Co do żądania odsetek, to strona pozwana również je zakwestionowała i wskazała, że faktura VAT nr (...) została wystawiona dopiero 14 stycznia 2014 r., stąd należy stwierdzić, że roszczenie powoda w tym zakresie nie uwzględnia ustawowego terminu na likwidacje szkody.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
Umową z dnia 14 stycznia 2014 roku M. K. przelał na powoda K. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą (...) wierzytelność dotycząca używania samochodu zastępczego w okresie naprawy swojego samochodu w warsztacie powoda w kwocie 3542 zł, zgodnie z fakturą Vat z dnia 14 stycznia 2014 roku.
Dowód:
- - umowa K- 36
- - faktura k- 28
Samochód M. K. był naprawiany przez 16 dni w warsztacie powoda K. K.. Był to rzeczywisty czas pozostawania bez pojazdu przez M. K..
Celem wykonania naprawy powód zamawiał lampę, która przyszła z K.. Pojazd z uwagi na zaakceptowanie kosztorysu przez stronę pozwana dopiero 24 grudnia 2013 roku naprawiany był w okresie między-świątecznym, po 5 dniach oczekiwania na akceptacje kosztorysu, nastąpiło oczekiwanie na części zamienne i następnie 2 dni naprawy.
W okresie naprawy M. K. używał samochodu H. (...) od 19 grudnia 2013 roku do 3 stycznia 2014 roku, kiedy naprawa została zakończona.
Samochód nie nadawał się do ruchu z uwagi na uszkodzenie reflektora i lampy ksenonowej oraz urwanie zderzaka.
Samochód był niezbędny M. K. do zaspokajania codziennych potrzeb życiowych i konsumpcyjnych i poszkodowany zawiadomił o tym stronę pozwaną.
Dowód:
- - pismo k- 20,
- - kalendarz likwidacji szkody K- 21,
- - protokoły k- 24,
- - warunki wynajmu K- 25-27
- - protokół k- 118-119
Strona pozwana uznała za uzasadniony zwrot kosztów wynajmu samochodu na kwotę 491, 04 zł i za zasadny uznała okres wynajmu przez 4 dni- 2 dni technologiczny czas naprawy pojazdu i 2 dni dodatkowe czynności.
Dowód:
Pismo k- 29-30
Pismem, z dnia 3 lutego 2014 roku strona pozwana została wezwana do zapłaty 3348, 01 zł, jako zwrotu pozostałej części kosztów wynajmu – kwoty 2938,42 zł i 409, 59 zł tytułem pozostałej kwoty kosztów naprawy samochodu.
Dowód;
- - wezwanie K- 33-35
Na terenie K. brak firmy zajmującej się wynajmem samochodów. Strona pozwana nie zaproponowała pojazdu zastępczego, a na rozprawie w dniu 27 maja 2014 roku wskazała, że współpracuje z firmą we W.. Wypożyczenie samochodu we W. spowodowałoby dodatkowe kosztyu podstawienia i odstawienia samochodu z Ł. do W..
Dowód:
- - protokół k- 118-119
W tak ustalonym stanie faktycznym Sad zważył:
Zgodnie z art.. 822. § 1.k.c. „ Przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zakład ubezpieczeń zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, względem których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo osoba, na rzecz której została zawarta umowa ubezpieczenia.
§ 2. Umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody, o których mowa w § 1, będące następstwem przewidzianego w umowie wypadku, który miał miejsce w okresie ubezpieczenia. „
Na podstawie przytoczonego przepisu powództwo w zakresie ograniczonym do kwoty 2804,40 zł zasługuje na uwzględnienie.
Zasadne jest w oparciu o zebrany materiał dowodowy- przesłuchanie powoda, umowy i faktury.
Mając na uwadze ustalenia stanu faktycznego Sąd uznał iż powód uwiarygodnił i dowiódł okoliczności związanych z kosztami wynajęcia pojazdu zastępczego, wyjaśnił okres niezbędnego korzystania z pojazdu przez M. konia wynikający z długiej weryfikacji kosztorysu, potrzeby zamówienia lampy i okresu miedzy-świątecznego.
Strona pozwana nie zaproponowała żadnego pojazdu zastępczego poszkodowanemu, nie uprawdopodobniła niższych kosztów wynajęcia pojazdu we W. i nie wykazała zasadności i potrzeby powołania biegłego, a pomimo zobowiązania nie przeprowadziła żadnych pertraktacji ugodowych i bez przyczyny nie stawiła się na wyznaczonej na 3 czerwca 2014 roku rozprawie. O kosztach orzeczono po myśli art. 98 k.p.c.