Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 6

Wyrok Sądu Rejonowego w Łęczycyz 8 kwietnia 2016 r., sygn. akt I C 556/15

I Wydział CywilnyTekst u wydawcy: SAOS

Metryka

Wydany
8 kwietnia 2016 r.
Sąd
Sąd Rejonowy w Łęczycy
Wydział
I Wydział Cywilny
Skład
Przewodniczący: S.S.R. Wojciech Wysoczyński
sekr. sąd. Joanna Kaczyńska protokolant
Rozpoznanie
w dniu 7 kwietnia 2016 roku, w Ł., na rozprawie
Sprawa
sprawy z powództwa (...) z siedzibą we W. przeciwko A. Z. o zapłatę

Sentencja

  1. 1. zasądza od A. Z. na rzecz (...) z siedzibą we W. kwotę 32.396,10 zł (trzydziestu dwóch tysięcy trzystu dziewięćdziesięciu sześciu złotych 10/100) wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 26 października 2015 roku do dnia zapłaty,
  2. 2. zasądza od A. Z. na rzecz (...) z siedzibą we W. kwotę 4.037,00 zł (czterech tysięcy trzydziestu siedmiu złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 2.400,00 zł (dwóch tysięcy czterystu złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

Uzasadnienie

W pozwie złożonym w Sądzie w dniu 26 października 2015 roku powód (...) z siedzibą we W. wniósł o zasądzenie od pozwanej A. Z. kwoty 32.396,10 złotych tytułem zapłaty wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz o zwrot kosztów procesu.

/ k. 2 – pozew /

Zarządzeniem z dnia 11 grudnia 2015 roku Referendarz sądowy stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym. W następstwie powyższego zarządzenia sprawa skierowana została do rozpoznania w postępowaniu zwyczajnym.

/ k. 28 – zarządzenie z dnia 11.02.2015r./

Na rozprawie w dniu 7 kwietnia 2016 roku pozwana A. Z. nie kwestionowała powództwa co do zasady i wysokości. Nie zgłosiła żadnych zarzutów formalnych i merytorycznych przeciwko żądaniu pozwu / k. 34 – protokół rozprawy/.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny

W dniu 12 października 2007 roku pozwana A. Z. zawarła umowę bankową z poprzednikiem prawnym powoda Bankiem (...) S.A. o numerze (...). /bezsporne, okoliczność przyznana przez pozwaną w trybie art. 229 k.p.c. protokół 00:01: 44/

Pozwana nie wywiązała się z zaciągniętego zobowiązania wobec powyższego wierzyciel pierwotny wypowiedział jej umowę i w dniu 14 czerwca 2011 roku dokonał przelewu wierzytelności, cedując na rzecz (...) całość praw i obowiązków wynikających z umowy zawartej pomiędzy pozwaną, a wierzycielem pierwotnym.

/k. 8-14 umowa sprzedaży wierzytelności, wyciąg z załącznika do umowy k. 15/

W dniu 14 września 2015 roku (...) w W. wezwał pozwaną do zapłaty kwoty 32.623,21 zł.

/k. 16 wezwanie do zapłaty/

Pozwana do chwili obecnej nie dokonała spłaty zadłużenia na rzecz powoda /bezsporne, okoliczność przyznana przez pozwaną w trybie art. 229 k.p.c. protokół 00:01: 44//

W dniu 20 października 2015 roku, (...) wystawił wyciąg z ksiąg rachunkowych (...) w którym ujawniona została wierzytelność funduszu na kwotę 32.396,10 zł przysługująca od A. Z.. Na przedmiotową kwotę składają się: kwota 17.277,74 zł – należność główna, 15.118,36 zł naliczone od należności głównej odsetki. Łączne zadłużenie pozwanej na dzień wystawienia wyciągu wynosi 32.396,10 zł.

/k. 7 wyciąg z ksiąg rachunkowych (...) /

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie powołanego powyżej materiału dowodowego którego prawdziwość nie została przez strony zakwestionowana.

Sąd uznał za wiarygodne dowody z dokumentów zgromadzone w aktach sprawy, albowiem w toku postępowania nie ujawniła się żadna okoliczność, która podważyłaby wiarygodność tych dowodów.

Sąd zważył, co następuje

Powództwo jest w całości zasadne.

Bezspornym w sprawie jest, że pozwana A. Z. zawarła z poprzednikiem prawnym Bankiem (...) S.A. umowę o numerze (...)

W toku postępowania bezspornym była również okoliczność, że pozwana nie uregulowała swych należności względem powoda w wysokości wskazanej w pozwie.

Podstawą prawną rozstrzygnięcia jest przepis art. 471 k.c.. Na kwotę dochodzonego roszczenia składa się kwota 17.277,74 zł będąca należnością główną w sprawie oraz kwota 15.118,36 zł jako naliczone od należności głównej odsetki a także dalsze odsetki naliczane od dnia wniesienia pozwu.

Pozwana w toku postępowania A. Z. nie kwestionowała powództwa co do zasady i wysokości. Nie zgłosiła żadnych zarzutów formalnych i merytorycznych przeciwko żądaniu pozwu. Pozwana przyznała zwłaszcza fakt zawarcia umowy z poprzednikiem prawnym powoda oraz nie kwestionowała powództwa co do wysokości.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 471 k.c. w związku z art. 509 § 2 k.c, Sąd uznał roszczenie strony powodowej za zasadne orzekając przy tym o odsetkach na podstawie art. 481 k.c. Wysokość ustalonych odsetek umownych oraz karnych nie przekracza wysokość odsetek maksymalnych z art. 359 § 2¹ k.c.

Sąd uwzględnił powództwo w całości zgodnie z żądaniem pozwu, w konsekwencji należy przyjąć, iż powód wygrał proces w całości.

Powód był reprezentowany przez radcę prawnego, który wnosił w terminie wskazanym w treści art. 109 § 1 k.p.c., w pozwie o zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego od pozwanej na rzecz powoda. Na sumę kosztów składa się należna opłata sądowa w kwocie 1.620 złotych, opłata skarbowa w wysokości 17 złotych, oraz stawka minimalna kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 2.400 złotych.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.