Uzasadnienie
wyroku z dnia 22 listopada 2017r.
Na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny
W dniu 28 sierpnia 2017r. oskarżony M. S. został zatrzymany do kontroli drogowej w miejscowości U.. Oskarżony kierował samochodem Landrover D. nr rej. (...).
Funkcjonariusze KPP U. M. R. i M. B. przeprowadzili badanie oskarżonego na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu.
I tak o godz. 6:43 badanie wykazało u oskarżonego 0,35 mg/l, o godz. 06:56 – 0,30 mg/l, zaś o godz. 07:07 – 0,30 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu.
Oskarżony spożywał alkohol w postaci wódki dnia poprzedniego.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie: wyjaśnień oskarżonego M. S. (k.34), protokołu użycia urządzenia kontrolno – pomiarowego (k.2-3), zeznań świadka M. R. (k.35).
Sąd dał wiarę powyższym dowodom albowiem są one, spójne, logiczne i tworzą pozbawiony luk stan faktyczny sprawy, co będzie przedmiotem rozważań w dalszej części niniejszego uzasadnienia.
Żadnych wątpliwości jako dowód naukowy nie budzą wskazania urządzenia elektronicznego typu A. oraz Alkometr, a poza tym jego wskazania nie były kwestionowane przez żadną ze stron.
Oskarżony M. S. słuchany na rozprawie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i złożył wyjaśnienia. Oskarżony wyjaśnił, że dzień przed zdarzeniem spożywał alkohol w postaci wódki. Ponadto oskarżony wyjaśnił, że cierpi na cukrzycę i być może to miało wpływ na powolną eliminację alkoholu z organizmu. Odpowiadając na pytania Sądu oskarżony wyjaśnił, że pobiera wynagrodzenie w wysokości 9100 zł, ale ma zajęcie komornicze i faktycznie pobiera kwotę około 3500 zł.
Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego albowiem brak jest podstaw w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, aby odmówić im wiary.
Sąd dał wiarę również zeznaniom świadka M. R., który zeznaje na okoliczność kontroli oskarżonego. Jego zeznania są spójne, logiczne i nie budzą żadnych wątpliwości.
Mając na uwadze powyższe rozważania stwierdzić należy, że oskarżony M. S. swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu z art. 178a§1 kk albowiem kierował pojazdem mechanicznym po drodze publicznej, będąc w stanie nietrzeźwości.
Analizując okoliczności niniejszej sprawy Sąd uznał, że zachodzą przesłanki do warunkowego umorzenia postępowania w niniejszej sprawie albowiem wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, oskarżony jest osobą niekaraną i ma dobrą opinię. Oskarżony pełni funkcję dyrektora do spraw medycznych w SP ZOZ w U., a ponadto pracuje jako lekarz na oddziale ginekologiczno - położniczym. Stan nietrzeźwości był niewielki albowiem pierwsze badanie wykazało 0,7 promila alkoholu w wydychanym powietrzu, a kolejne badanie miały tendencję malejącą.
Ponadto na podstawie art. 67§3 kk w zw. z art. 39 pkt 3 kk orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym przez okres 1 (jednego) roku.
Sąd uznał, że środek karny w takim rozmiarze spełni swe cele w stosunku do oskarżonego. Orzekając środek karny w takim rozmiarze Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim fakt, że stan nietrzeźwości wynosił niewiele powyżej dolnej granicy. Poza tym oskarżony pracuje jako lekarz w systemie zmianowym i prawo jazdy jest mu niezbędne do wykonywania swoich czynności planowanych, a ponadto w przypadkach pilnych wezwań.
Na podstawie art.63 §4 kk na poczet orzeczonego środka karnego zaliczono okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 28 sierpnia 2017r.
Poza tym na podstawie art. 67§3 kk w zw. z art. 39 pkt 7 kk orzeczono świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 3.000 (trzy tysiące) złotych. Sąd orzekł świadczenie pieniężne w takim rozmiarze biorąc pod uwagę stopień winy oskarżonego oraz jego sytuację materialną. Przy orzekaniu świadczenia pieniężnego Sąd uwzględnił fakt, że oskarżony nie posiada żadnego majątku, a dodatkowo w stosunku do niego toczy się egzekucja komornicza.
Na podstawie art. 627 kpk i art. 7 ust.1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r.
o opłatach w sprawach karnych (Dz. U z 1983r. Nr 49 poz.223 ze zm.) Sąd obciążył oskarżonego kosztami sądowymi w kwocie 70,00 zł (siedemdziesiąt złotych) i zasądził opłatę w kwocie 70,00 zł (siedemdziesiąt) złotych. Wysokość kosztów wynika z zestawienia, są one niewielkie i oskarżony jest w stanie je uiścić.