Uzasadnienie
Sąd ustalił, co następuje
W dniu 24 11.2018 roku, w miejscowości M. na drodze publicznej, około godziny 2:30, policjanci KPP M. zatrzymali pojazd marki B. (...) o nr rej. (...), w związku z popełnianiem wykroczenia związanego z ruchem drogowy. W trakcie kontroli okazało się, że kierował nim B. C. syna W. i B. z domu M., ur. (...) w O.. W trakcie kontroli został on poddany badaniom na zawartość alkoholu urządzeniem A. sensor. Badanie to wykazało, że oskarżony jest w stanie nietrzeźwym. Kolejne badania urodzeniem Alkometr (...), przeprowadzone w budynku komisariatu Policji w M., potwierdzały stan nietrzeźwości.. Ustalenie to wskazuje, że: w dniu 24 listopada 2018 roku w miejscowości M. na ulicy (...), oskarżony kierował w ruchu lądowym na drodze publicznej samochodem marki B. (...) o nr rej. (...), będąc w stanie nietrzeźwości o zawartości kolejno w pierwszym badaniu 0,48 mg/l, w drugim badaniu 0,53 mg/l, w trzecim badaniu 0,42 mg/l i czwartym badaniu 0,40 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Urządzenia A. Sensor i Alkometr (...) mają aktualne świadectwa wzorcowania.
(Dowody: ujawnione na k. 40- dowody z dokumentów wnioskowanych aktem oskarżania do ujawnienia oraz dowody z zeznania świadka k. 40,17)
Oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że nie kwestionuje swego stanu nietrzeźwości w dniu zdarzenia. Podał, że czuł się trzeźwiejszy od pasażera, który wcześniej chciał kierować samochodem.
Wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie znamion czynu, tj. kierowania pojazdem w stanie nietrzeźwości, w ruchu lądowym, po drodze publicznej, Sąd daje wiarę. Są one zbieżne z ujawnionymi dowodami, w tym dowodami z dokumentów. Sąd daje wiarę dowodom z dokumentów zwłaszcza, że protokoły badań zbieżne są z dokumentami wzorcowania tych urządzeń.
Sąd zważył, co następuje;
W tym stanie sprawy wina oskarżonego, umyślność działania i zamiar bezpośredni popełnienia przypisanego mu występku nie budzi wątpliwości Sądu
Czyn, który popełnił stanowi przestępstwo z art. 178 a § 1 k.k.
Sąd orzekł w stosunku do oskarżonego B. C., uznając go za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, na podstawie art.178 a § 1 k.k., karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności. Na podstawie art. 34 § 1 a pkt 1 k.k., art. 35 § 1 k.k.. zobowiązał oskarżonego do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym. Na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzekł w stosunku do oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat. Na podstawie art. 43 a § 2 k.k. zasądził od oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 5000 (pięć tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżonego od kosztów sądowych w całości.
Orzeczona kara jest adekwatna do stopnia zawinienia oraz stopnia szkodliwości społecznej czynu. Odpowiada ona również ujawnionym cechom osobowości oskarżonego. Jako okoliczności obciążające Sąd brał pod uwagę: wysoki stopień szkodliwości czynu, działanie w stanie nietrzeźwości, prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwym w ruchu miejskim, brak posiadanych umiejętności kierowania pojazdem – (brak prawa jazdy, naruszenia przepisowe ruchu drogowego), prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości i przewożenie w nim, w tym czasie innych osób. Okoliczności łagodzące to przyznanie się do winy i młody wiek oskarżonego.
Orzeczona kara jak i orzeczony środek karny adekwatny jest do ww. stopnia zawinienia i szkodliwości czynu, spełniać one będą cele określone w karze jak i przede wszystkim będą oddziaływały wychowawczo na oskarżonego. Świadczenie pieniężne, jako środek obligatoryjny, orzeczony został w wymiarze ustawowo minimalnym.
O kosztach orzeczono jak w wyroku z uwagi na to, że oskarżony nie pracuje i uczy się.