Uzasadnienie
Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, Sąd ustalił następujący stan faktyczny.
W dniu 29 maja 2017 roku funkcjonariusze Komendy Powiatowej Policji w O. mł. asp. S. M. wraz z post. P. T. pełnili służbę w patroli zmotoryzowanym na terenie właściwości Komisariatu Policji w P.. Około godziny 9:10 w miejscowości K. woj. (...), mł. asp. S. M. zatrzymał do kontroli samochód ciężarowy marki V. o nr rej. (...) wraz z naczepą o nr rej. (...). Kierującym okazał się być oskarżony W. K.. W trakcie legitymowania funkcjonariusze wyczuli od oskarżonego woń alkoholu, wobec czego poddali go badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu z następującymi wynikami: I badanie- 0,32 mg/l, II badanie- 0,27 mg/l. Oskarżony oświadczył wobec funkcjonariuszy policji, iż poprzedniego dnia około godziny 18:00 spożył 1,5 litra piwa, jednakże usiadł za kierownicą gdyż myślał, że jest już trzeźwy i może prowadzić pojazd.
Dowód:
- - zeznania świadka S. M. k.22 - zeznania świadka P. T. k. 24 - protokół badania stanu trzeźwości k. 2
Oskarżony W. K. ma 54 lata. Posiada średnie wykształcenie. Oskarżony jest żonaty, ma jedno dziecko w wieku 26 lat, nie ma nikogo na utrzymaniu. Obecnie jest bezrobotny bez prawa do zasiłku, pozostaje na utrzymaniu żony. Dotychczas nie był karany jak również leczony psychiatrycznie.
Dowód:
- - wyjaśnienia oskarżonego W. K. k. 16-17 - notatka urzędowa k. 19 - karta karna k. 3 - wydruk z ewidencji kierowców k.20
W toku postępowania przygotowawczego oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i skorzystał z prawa do odmowy składania wyjaśnień.
Dowód:
- - wyjaśnienia oskarżonego W. K. k.18
Oskarżony nie stawił się na rozprawę przed Sądem, wobec czego nie złożył wyjaśnień.
Dowód:
- - protokół rozprawy z dnia 7 listopada 2017 roku k.43
Sąd zważył co następuje
Faktyczny przebieg zdarzenia, okoliczności popełnienia zarzucanego oskarżonemu czynu, a co za tym idzie jego winę i zasadność kwalifikacji prawnej Sąd ustalił w oparciu o całokształt zebranego w sprawie materiału dowodowego na który złożyły się wiarygodne zeznania świadków S. M., P. T., wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego W. K., a także dowody z dokumentów w postaci protokołu badania stanu trzeźwości oskarżonego, notatki urzędowej dotyczącej danych oskarżonego, wydruku z ewidencji kierowców, oraz aktualnej karty karnej.
Sąd dał wiarę zeznaniom świadków S. M. i P. T., a więc policjantów którzy dokonali wobec oskarżonego W. K. kontroli drogowej w dniu 29 maja 2017 roku. Świadkowie zeznali, iż w trakcie legitymowania kierującego samochodem ciężarowym wraz z naczepą, którym okazał się być oskarżony W. K., od oskarżonego wyczuwalna była woń alkoholu, wobec czego poddali go badaniu na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu z następującymi wynikami: I badanie- 0,32 mg/l, II badanie- 0,27 mg/l. Świadkowie zeznali ponadto, że oskarżony W. K. oświadczył w trakcie kontroli drogowej, iż poprzedniego dnia około godziny 18:00 wypił 1,5 litra piwa, a wsiadając za kierownicę następnego dnia myślał, że jest już trzeźwy i może prowadzić samochód.
Zeznania świadków S. M. i P. T. znajdują nadto potwierdzenie w treści wyjaśnienia oskarżonego W. K., który przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.
Nadto, zeznania świadków S. M. i P. T. znajdują potwierdzenie w treści dowodu z dokumentu w postaci protokołu badania stanu trzeźwości oskarżonego, które to badani potwierdziły stan nietrzeźwości oskarżonego.
Sąd dał również wiarę dowodowi w postaci wydruku z ewidencji kierowców, zwłaszcza, iż wiarygodności stwierdzonych tych dokumentem treści nie kwestionowała żadna ze stron.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał oskarżonego W. K. za winnego tego, że w dniu 29 maja 2017 roku w K. woj. (...) kierował umyślnie w ruchu lądowym samochodem ciężarowym marki V. o nr rej. (...) wraz z naczepą o nr rej. (...) będąc w stanie nietrzeźwości (wynik badania I – 0,32 mg/l, II- 0,27 mg/l) alkoholu w wydychanym powietrzu, to jest przestępstwa z art. 178a § 1 kk.
Zgodnie z art. 178a § 1 kk karze podlega ten, kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym.
Niewątpliwie, oskarżony W. K. prowadząc samochód ciężarowy wraz z naczepą po drodze publicznej, a więc w ruchu lądowym, znajdując się w stanie nietrzeźwości, co potwierdziły przeprowadzone badania stanu trzeźwości, wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 178a § 1 kk. W ocenie Sądu jednak okoliczności zdarzenia, a także postawa i warunki osobiste oskarżonego W. K. pozwoliły na skorzystanie z dobrodziejstwa warunkowego umorzenia postępowania, wobec czego Sąd postępowanie karne wobec oskarżonego W. K., co do czynu z art. 178a § 1 kk warunkowo umorzył tytułem próby na okres 3 lat.
Zważyć należy, iż okoliczności przypisanego oskarżonemu czynu od samego początku nie budziły żadnych wątpliwości, albowiem oskarżony przyznał się do jego popełnienia.
Ponadto, wina i społeczna szkodliwość społeczna czynu oskarżonego w ocenie Sądu nie są znaczne. Sąd miał w tym zakresie na uwadze poziom zawartości alkoholu w wydychanym przez oskarżonego powietrzu, niewiele przekraczającym granicę pomiędzy stanem po użyciu alkoholu a stanem nietrzeźwości. Istotnym jest również, iż oskarżony spożywał alkohol poprzedniego dnia w godzinach popołudniowych, nie zaś bezpośrednio przed jazdą samochodem. Nadto, oskarżony swoim zachowaniem nie stworzył żadnego realnego zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu drogowym, zwłaszcza, iż nawet z zeznań dokonujących kontroli drogowej funkcjonariuszy policji nie wynikało, aby sposób prowadzenia jazdy oskarżonego budził zastrzeżenia.
Sąd miał również na uwadze, iż postawa oskarżonego, jego właściwości i warunki osobiste wskazują, że pomimo umorzenia postępowania będzie on przestrzegał porządku prawnego. Oskarżony bowiem nie był dotąd karany, a na uwadze należy mieć również jego wiek, to jest 54 lata. Z uwagi na zaistniałe zdarzenie oskarżony stracił pracę w charakterze kierowcy i obecnie jest bezrobotny. Okoliczności te zdaniem Sądu jednoznacznie wskazują, że czyn oskarżonego miał charakter incydentalny, a oskarżony jest człowiekiem właściwe rozumiejącym i stosującym normy społeczne i prawne. Co prawda jak wynika z wydruku z ewidencji kierowców oskarżony był trzykrotnie karany za wykroczenia drogowe, jednakże należy mieć na uwadze, iż jako kierowca zawodowy oskarżony każdego dnia pokonywał trasy o znacznych odległościach, co niewątpliwie wpływa na ocenę tych wykroczeń, a nadto popełnione wykroczenia nie stanowią negatywnej przesłanki warunkowego umorzenia postępowania.
Istotnym jest również, że czyn z art. 178a § 1 kk zagrożony jest karą pozbawienia wolności do lat 2, wobec czego nie zaistniała negatywna przesłanka warunkowego umorzenia postępowania określona w art. 66 § 2 kk. W ocenie Sądu 3 letni okres próby pozwoli oskarżonemu na refleksję nad popełnionym przez niego czynem zabronionym, a nadto skutecznie zapobiegnie popełnieniu przez oskarżonego kolejnych przestępstw w przyszłości. Ponadto, Sąd na podstawie art. 67 § 3 kk w zw. z art. 39 pkt 3 kk orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 2 lat.
W ocenie Sądu zakaz w powyższym wymiarze pozwoli lepiej oskarżonemu zrozumieć wagę popełnionego czynu, a także znaczenie ustanowionych reguł w ruchu drogowym i w konsekwencji spowoduje w przyszłości poprawę zachowania oskarżonego w ruchu drogowym. Niewątpliwie naganność popełnionego przez oskarżonego czynu wskazuje, iż oskarżony winien być czasowo wyeliminowany z kręgu osób uprawnionych do kierowania wszelkimi pojazdami mechanicznymi w ruchu drogowym, a orzeczony okres zakazu prowadzenia pojazdów w wymiarze 2 lat jest adekwatny do wagi popełnionego czyn. Przy wymiarze środka karnego Sąd miał na uwadze, iż oskarżony dopuścił się w stanie nietrzeźwości prowadzenia pojazdu ciężarowego wraz z naczepą, a więc pojazdu o znacznych gabarytach, albowiem oczywistym jest, iż w przypadku zaistnienia zdarzenia drogowego tego typu pojazd mógłby, choćby teoretycznie poczynić nieporównywalnie poważniejsze szkody niż w przypadku mniejszych pojazdów.
Na poczet orzeczonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów Sąd zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 29 maja 2017 roku do dnia uprawomocnienia się wyroku. Nadto, Sąd na podstawie art. 67 § 3 kk i art. 39 pkt 7 kk orzekł od oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 5.000,00 zł. W ocenie Sądu wysokość orzeczonego wobec oskarżonego świadczenia pieniężnego stanowi istotną dolegliwość w związku z popełnionym czynem i skłoni oskarżonego do refleksji nad swoim postępowaniem w przyszłości. Przy wymiarze świadczenia pieniężnego Sąd miał na uwadze aktualną sytuację materialną oskarżonego, w szczególności fakt, iż oskarżony jest osobą bezrobotną, nie osiągającą dochodu, pozostającą na utrzymaniu żony. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 627 kpk i art. 7 ustawy z dnia 23.06.1967 r. o opłatach w sprawach karnych, nie znajdując podstaw do zwolnienia oskarżonego z obowiązku poniesienia kosztów postępowania.