Uzasadnienie
postanowienia z dnia 3 sierpnia 2023 roku
W dniu 21 stycznia 2022 roku Krajowy Ośrodek (...) w W. wytoczył powództwo przeciwko Z. N. (1) o wydanie lokalu mieszkalnego nr (...) położonego w budynku mieszkalnym nr (...) w D..
W dniu 20 kwietnia 2022 roku Sąd Rejonowy w Piszu wydał w tej sprawie wyrok zaoczny, którym nakazał pozwanemu Z. N. (1) aby opróżnił i wydał powodowi wskazany wyżej lokal mieszkalny. Sąd nie przyznał pozwanemu prawa do lokalu socjalnego i obciążył pozwanego kosztami procesu.
Wyrok zaoczny uprawomocnił się 14 maja 2022 roku.
W dniu 1 sierpnia 2023 roku do Sądu Rejonowego w Piszu wpłynął wniosek pełnomocnika powoda - Krajowego Ośrodka (...) w W. - o sprostowanie powołanego wyżej wyroku zaocznego poprzez wpisanie nazwiska pozwanego (...) w miejsce błędnego (...).
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 350 § 1 k.p.c. Sąd może z urzędu sprostować w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Należy podkreślić, iż cytowany wyżej przepis odnosi się wyłącznie do błędów i omyłek powstałych z winy Sądu. Tymczasem w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z błędem powoda. Z treści pozwu, jak też przede wszystkim z treści dokumentów załączonych do pozwu dokumentów (umowa najmu, protokół zdawczo-odbiorczy, zwrotne potwierdzenia odbioru korespondencji kierowanej do pozwanego przez powoda - zawierające własnoręczny podpis pozwanego), wynika jednoznacznie, iż stroną pozwaną w przedmiotowej sprawie był Z. N. (1) nie zaś Z. N. (2). Sąd orzekł zatem zgodnie z żądaniem strony powodowej, czego konsekwencją jest brak podstaw do sprostowania zapadłego w sprawie orzeczenia.
Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 350 § 1 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia z dnia 3 sierpnia 2023 roku.