Uzasadnienie
Powód Bank (...) S.A. w W. w dniu 3 marca 2017r. wystąpił do Sądu Rejonowego Lublin Zachód w Lublinie przeciwko pozwanym S. P. i J. P. o zapłatę kwoty 15 585,87 zł. Ponadto powód wniósł o zasądzenie od pozwanych na rzecz powoda kosztów procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu żądania pozwu powód wskazał, że przysługująca powodowi wierzytelność wynika z zawartej na piśmie Umowy kredytu gotówkowego na cel konsumpcyjny z dnia 7 lipca 2014r. Pozwani nie wywiązywali się z postanowień umowy – spłaty rat kredytu, co skutkowało wypowiedzeniem umowy.
Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie postanowieniem z dnia 17 maja 2017r. wobec stwierdzonego braku podstaw do wydania nakazu zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, przekazał niniejszą sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Piszu.
Sąd ustalił i zważył, co następuje
W sprawie nie było sporne, że pozwani zawarli w dniu 7 lipca 2014r. z Bankiem (...) S.A w W., której następcą prawnym jest Bank (...) S.A. w W. umowę kredytu gotówkowego na cel konsumpcyjny. Pozwani przyznali, iż nie spłacali w terminie rat kredytowanych, co skutkowało wypowiedzeniem umowy i wezwaniem do spłaty całej pozostałej do zapłaty kwoty zadłużenia.
(dowody: umowa kredytu z dnia 07.11.2014r. k. 11-15, termin spłaty k. 16-17, oświadczenie o poddaniu się egzekucji k. 18,19, wypowiedzenie umowy k. 21,22).
Pozwany J. P. na rozprawie w dniu 30 listopada 2017r. podniósł, iż prowadził działalność gospodarczą, która nie przynosiła zysków. Podjął pracę w tartaku, jednak z uwagi na chorobę umowa o pracę została z nim rozwiązana. Obecnie pracuje na pół etatu. Pozwany wniósł o rozłożenie dochodzonej należności na raty w kwocie po 400 zł miesięcznie. Pozwana podniosła, że jest emerytką, przeszła operację głowy, zawierając umowę chciała wyłącznie pomóc synowi.
W związku ze stanowiskiem pozwanych Sąd nie miał wątpliwości aby uznać zasadność roszczenia pozwu.
Sąd uwzględniając argumenty pozwanego J. P. dotyczące jego trudnej sytuacji materialnej uznał, iż właściwym w niniejszej sprawie będzie rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty w oparciu o treść przepisu art. 320 kpc. Przepis ten stanowi, że w szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie. Zdaniem Sądu okoliczności, iż pozwany jest pracuje wyłącznie na ½ etatu, a pozwana jest emerytką i znajdują się w trudnej sytuacji finansowej uzasadniają zastosowanie dobrodziejstwa z art. 320 kpc. Należy zaznaczyć, iż uprawnienie z art. 320 kpc przysługuje sądowi w szczególnie uzasadnionych wypadkach, a więc w sytuacjach, w których ze względu na stan majątkowy, rodzinny czy zdrowotny spełnienie zasądzonego świadczenia byłoby dla pozwanego niemożliwe do wykonania lub w każdym razie bardzo utrudnione i narażałoby jego lub jego bliskich na niepowetowane szkody.
Trudności w spełnieniu świadczenia mogą być obiektywne, spowodowane nieurodzajem czy klęską żywiołową, mogą być jednak także spowodowane działaniem samego dłużnika. Skorzystanie z przysługującego sądowi uprawnienia ma na celu także uchronienie pozwanych od postępowania egzekucyjnego, tak aby umożliwić im wykonanie wyroku w sposób dobrowolny.
Mając powyższe względy na uwadze Sąd na podstawie przepisu art. 720 § 1 kc przy zastosowaniu art. 320 kpc orzekł jak w pkt. I wyroku. Z uwagi na rozłożenie świadczenia na raty w punkcie II wyroku Sąd oddalił powództwo w pozostałym zakresie.
O kosztach procesu Sąd rozstrzygnął w oparciu o przepisy art. 98 kpc zasądzając od pozwanych na rzecz powoda zwrot kosztów uiszczonej opłaty, kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa i kosztów zastępstwa procesowego zgodnie z żądaniem pozwu.