Uzasadnienie
Powód Gmina R. wystąpił przeciwko pozwanemu M. P. o zapłatę kwoty 812,90 zł wraz z ustawowymi odsetkami w sposób wskazany w pozwie. Ponadto powód wniósł o zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kosztów postępowania.
W uzasadnieniu żądania pozwu powód wskazał, że żądana kwota wynika z faktu zawarcia przez pozwanego z powodem umów użytkowania wieczystego działek gruntu nr (...) położonych w R.. Pozwany zalega z opłaty z tytuły użytkowania wieczystego za lata 2007 -2016. Pomimo wezwania pozwanego do zapłaty należność nie została uregulowana.
Nakazem zapłaty w postępowaniu upominawczym Sąd Rejonowy w Piszu orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. Od powyższego nakazu zapłaty pozwany wywiódł skutecznie sprzeciw, co skutkowało uchyleniem nakazu.
W sprzeciwie pozwany przyznał, że wiąże go z powodem umowa wieczystego użytkowania. Jednocześnie pozwany podniósł zarzut przedawnienia, wskazując że zapłata z tytułu użytkowania wieczystego jest świadczeniem okresowym i podlega trzyletniemu okresowi przedawnienia.
Sąd ustalił, co następuje
Gminę R. i M. P. łączą umowy użytkowania wieczystego działek gruntu o nr (...) położonych w R..
(bezsporne oraz dowody: akt notarialny umowa sprzedaży z dnia 31.12.1992r. k. 5-7, akt notarialny umowa sprzedaży z dnia 01.04.2004r. k. 8-11, akt notarialny umowa sprzedaży z dnia 01.06.2007r. k.12-114)
M. P. zalega z opłatami z tytułu użytkowania wieczystego w/w działek gruntu za lata 2007- 2016 na kwotę 812,90 zł. (dowody: wezwanie do zapłaty k. 15)
Sąd Rejonowy zaważył, co następuje:
Między stronami nie była sporne, że pozwany zaległa z płatnościami z tytułu wieczystego użytkowania.
Pozwany kwestionował jednak obowiązek zapłaty podnosząc zarzut przedawnienia.
Zgodnie z treścią art. 118 kc, jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - 3 lata. Świadczenie okresowe to świadczenie pieniędzy lub rzeczy oznaczonych co do gatunku, powtarzające się w określonych odstępach czasu, niestanowiące jednak z góry ustalonej całości. Wielkość całego świadczenia nie jest tu znana z góry, lecz zależy od czasu trwania stosunku. Pozwala to odróżnić świadczenie okresowe od jednorazowego rozłożonego na raty.
Nie budzi wątpliwości, że obowiązek ponoszenia opłat z tytułu wieczystego użytkowania stanowi świadczenie okresowe. Tym samym wynikające z tego obowiązku roszczenia przedawniają się z upływem lat trzech.
Z uwagi na powyższe Sąd uznał, że zobowiązanie powoda za lata 2007-2013r. uległo przedawnieniu i zasądził wyłącznie należności płatne do dnia 01.04.2014r., 01.04.2015r. i 01.04.2016r.
Mając na uwadze wynik postępowania Sąd zniósł jego koszty na podstawie art. 100 kpc.