Uzasadnienie
Powód (...) Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. wystąpił przeciwko M. O. o zapłatę kwoty 6 370,68 zł z ustawowymi odsetkami od daty wniesienia pozwu do dnia zapłaty od kwot: 653 zł, 1 435,72 zł, 242,24 zł oraz ustawowymi odsetkami od dnia 07.10.2015r. do dnia zapłaty od kwoty 4 039,72 zł.
W uzasadnieniu żądania pozwu powód wskazał,że w dniu 14 grudnia 2015r. na mocy umowy przelewu wierzytelności nabył od (...) Bank (...) S.A. z siedzibą we W. wierzytelność wobec pozwanego. Nabyta wierzytelność wynika z niespłaconego wobec banku zobowiązania wynikającego z umowy z dnia 26 sierpnia 200r. nr (...).
Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie postanowieniem z dnia 9 listopada 2016r. wobec stwierdzonego braku podstaw do wydania nakazu zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym, przekazał niniejszą sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Piszu.
Sąd ustalił i zważył, co następuje.
Mając na uwadze, że pozwany M. O. nie złożył odpowiedzi na pozew i nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę, Sąd, stosownie do treści art. 339 § 1 kpc, zobligowany był do wydania w przedmiotowej sprawie wyroku zaocznego.
Zgodnie z treścią art. 339 § 2 kpc, w wypadku wydania przez Sąd wyroku zaocznego, przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.
Utrwalony w judykaturze i niekwestionowany w nauce jest pogląd, że przyjęcie za prawdziwe twierdzeń powoda dotyczy wyłącznie okoliczności faktycznych i nie zwalnia sądu orzekającego od obowiązku rozważenia, czy oświadczenia te uzasadniają należycie i w całości żądania pozwu i czy uwzględnienie tych żądań nie narusza obowiązujących przepisów. Sąd nie jest zatem zwolniony z obowiązku dokonania prawidłowej oceny materialnoprawnej zasadności żądania pozwu opartego na tych twierdzeniach (orzeczenie SN z dnia 29 maja 1958 r., 1 CR 969/57, OSNC 1960, nr 1, poz. 14; wyroki SN: z dnia 15 września 1967 r., III CRN 175/67, Lex nr 707; z dnia 15 marca 1996 r., I CRN 26/96, Lex nr 24031; z dnia 6 czerwca 1997 r., I CKU 87/97, Lex nr 30397; z dnia 31 marca 1999 r., I CKU 176/97, Lex nr 37430). Jeżeli zatem w świetle przytoczonych przez powoda okoliczności brak podstaw do uwzględnienia żądania pozwu, sąd wyrokiem zaocznym oddala powództwo.
W niniejszym postępowaniu roszczenie powoda nie zasługiwało na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 6 kc, ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Tak więc w niniejszej sprawie na powodzie spoczywał obowiązek udowodnienia faktów uzasadniających jego roszczenie, a ponadto w myśl art. 232 kpc ciążył na nim obowiązek wskazywania dowodów, z których wywodził skutki prawne. Należy podkreślić, iż powód nie przedłożył Sądowi żadnych dokumentów, które potwierdzałyby, że pozwany nie wywiązał się z warunków umowy. Powód ograniczył się jedynie do złożenia pozwu, pełnomocnictwa, wyciągu z rejestru funduszy inwestycyjnych oraz kopi odpisu z KRS, które to dokumenty nie dowodzą żądania pozwu.
Wobec powyższego, uznając, iż roszczenie powoda nie zostało udowodnione, Sąd powództwo oddalił.