Uzasadnienie
w zakresie kosztów postępowania
Powód (...) S.A. z siedzibą w W. wystąpił przeciwko H. J. o zapłatę kwoty 785,54 zł. Ponadto powód wniósł o zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda kosztów procesu według norm przepisanych.
Sąd Rejonowy Lublin-Zachód w Lublinie nakazem zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.
Od powyższego nakazu zapłaty pozwana w ustawowym terminie wniosła sprzeciw. Sprawa została przekazana do Sądu Rejonowego w Piszu.
Pozwana przyznała, że zawarła z powodem umowę o świadczenie usług. Jednocześnie wskazała, że zwróciła przedmiot umowy, albowiem telefon komórkowy okazał się drogi i trudny w obsłudze.
Pozwana wskazała, iż mieszka w mieszkaniu komunalnym. Nie osiąga dochodów. Korzysta z pomocy opieki społecznej oraz zaprzyjaźnionego L. C., którym się opiekuje. Posiada zadłużenie w (...) na kwotę 35 tysięcy złotych.
Na podstawie przedstawionych przez powoda dowodów Sąd uznał żądanie pozwu za udowodnione.
Mając na uwadze trudną sytuację materialną pozwanej, okoliczność iż wsparcie z opieki społecznej i pomocy zaprzyjaźnionej osoby stanowią jej jedyne źródło utrzymania Sąd uznał, iż właściwym w niniejszej sprawie będzie rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty w oparciu o treść przepisu art. 320 kpc. Przepis ten stanowi, że w szczególnie uzasadnionych wypadkach sąd może w wyroku rozłożyć na raty zasądzone świadczenie.
Należy zaznaczyć, iż uprawnienie z art. 320 kpc przysługuje sądowi w szczególnie uzasadnionych wypadkach, a więc w sytuacjach, w których ze względu na stan majątkowy, rodzinny czy zdrowotny spełnienie zasądzonego świadczenia byłoby dla pozwanego niemożliwe do wykonania lub w każdym razie bardzo utrudnione i narażałoby jego lub jego bliskich na niepowetowane szkody. Skorzystanie z przysługującego sądowi uprawnienia ma na celu także uchronienie pozwanego od postępowania egzekucyjnego, tak aby umożliwić mu wykonanie wyroku w sposób dobrowolny.
Przy ustalaniu wysokości rat Sąd wziął pod uwagę również istotny interes powoda.
O kosztach procesu Sąd orzekł na zasadzie art. 102 kpc, zgodnie z którym wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Powód domagał się zasądzenia kosztów w kwocie 390 zł. Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie zachodzi szczególny przypadek nie obciążania pozwanej koszami procesu.
Artykuł 102 kpc wyraża zasadę słuszności w orzekaniu o kosztach, stanowiąc wyjątek od zasady odpowiedzialności za wynik procesu. Szczególne znaczenie dla możliwości jego zastosowania ma ocena zachowania się stron z punktu widzenia zasad współżycia społecznego. Podstawą do takiej oceny może być zachowanie się strony w procesie, jak i jej sytuacja pozaprocesowa to jest stan majątkowy, szczególna sytuacja zdrowotna i życiowa.
Zdaniem Sądu, mając na uwadze trudną sytuację finansową pozwanej obciążanie pozwanej kosztami procesu jest niesłuszne z punktu widzenia zasad współżycia społecznego.