Uzasadnienie
Na podstawie ujawnionych w sprawie dowodów Sąd ustalił następujący stan faktyczny
W dniu 15 lipca 2015 około godz. 12:55 A. S. (1) udał się do sklepu (...) w P. przy ul. (...). Z regału sklepowego wziął 2 sztuki kawy ziarnistej oraz 3 sztuki kawy mielonej D., po czym nie płacąc za towar, wyszedł ze sklepu.
Wartość towarów ustalono na łączną kwotę 126,95 zł, zaś pokrzywdzonym jest (...) Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w J..
Obwiniony A. S. (1) był wielokrotnie karany, zarówno za przestępstwa jak i wykroczenia.
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił przede wszystkim w oparciu wyjaśnienia obwinionego A. S. (1) (vide k. 14), zeznania świadka K. S. (1) (vide k. 6-7) oraz dokumenty zgromadzone w aktach sprawy (vide k. 16-18, 23-29).
Obwiniony A. S. (1) wprawdzie nie został zatrzymany na gorącym uczynku popełnienia kradzieży, jednak przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Zgromadzone dowody w postaci wyjaśnień obwinionego oraz zeznań świadka nie budzą wątpliwości i jednocześnie wskazują, iż obwiniony dokonał zarzucanego mu czynu.
Wartość towarów ustalono na podstawie jednoznacznych i nie budzących zeznań K. S. (1).
Sąd uznał za wiarygodne dokumenty zgromadzone w aktach sprawy, nie znajdując żadnych przyczyn by je zakwestionować.
Sąd zważył co następuje
Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy pozwolił Sądowi w sposób nie budzący wątpliwości ustalić, iż obwiniony dopuścił się zarzucanego mu czynu wyczerpującego znamiona wykroczenia z art. 119 § 1 kw.
Zgodnie z treścią art. 119 § 1 kw, karze podlega ten, kto kradnie cudzą rzecz ruchomą, jeżeli jej wartość nie przekracza 1/4 minimalnego wynagrodzenia - co w chwili popełnienia zarzucanego czynu stanowiło 437,50 zł. Zachowanie sprawcy musi, zatem polegać na wyjęciu mienia spod władztwa innej osoby, najczęściej właściciela i taka też sytuacja miała miejsce w przedmiotowej sprawie.
W niniejszej sprawie A. S. (1) w dniu 15.07.2015r. wszedł do sklepu (...), prowadzonego przez (...) Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w J., z zamiarem zabrania dla siebie towarów, następnie zabrał z regału 5 sztuk kawy D. o wartości 126,95 zł i wyszedł ze sklepu nie płacąc za nie. Towarów tych pokrzywdzony nie odzyskał, albowiem obwiniony nie został zatrzymany, a ponieważ wartość skradzionych rzeczy nie przekroczyła 1/4 minimalnego wynagrodzenia należało obwinionemu przypisać popełnienie wykroczenia z art. 119 § 1 kw.
Wymierzając obwinionemu karę, stosując się do treści art. 119 § 1 kw, Sąd miał do dyspozycji karę aresztu, karę ograniczenia wolności albo grzywnę. Po dogłębnej analizie okoliczności sprawy, warunków osobistych obwinionego, jego uprzedniej wielokrotnej karalności Sąd doszedł do przekonania, iż kara 15 dni aresztu będzie adekwatna do popełnionego wykroczenia. Obwiniony swoją postawą zaprezentował pełną ignorancję dla porządku prawnego. Był on wielokrotnie karany za kradzieże stanowiące wykroczenia, był również karany za przestępstwa. Postawa obwinionego daje przekonanie, że uczynił sobie stałe źródło dochodów z popełniania kradzieży i w rzeczywistości nie zamierza z tego procederu zrezygnować. Z tych względów kara orzeczona w tej sprawie musiała być surowa i kategoryczna. Taką będzie tylko kara 15 dni aresztu.
Jednocześnie, Sąd mimo dyspozycji zawartej w art. 24 § 2 kw i wynikającego z niej obowiązku orzeczenia kary grzywny obok kary aresztu wymierzonej za popełnienie wykroczenia w celu uzyskania korzyści majątkowej, odstąpił od orzekania obok kary aresztu grzywny, uznając iż jej orzeczenie byłoby niecelowe, albowiem obwiniony nie ma stałej pracy. Tą możliwość Sąd jednak pozwala sobie pozostawić na przyszłość, celem ewentualnego stopniowania dolegliwości kar, gdyby zaszła konieczność ponownego osądzenia obwinionego za podobny czyn.
Sąd odstąpił od obciążania obwinionego kosztami postępowania, uznając, że ich egzekucja będzie bezskuteczna, orzekł jednak obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonego (...) Sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w J., skoro skradzionych towarów pokrzywdzony nie odzyskał.