Uzasadnienie
Prokuratura Rejonowa w Puławach oskarżyła:
- - I. F. o to, że:
- I. w dniu 20 lutego 2016 roku w P., woj. (...) ze sklepu (...) dokonał kradzieży 3 gier na konsolę (...) o tytułach „ W. (...) ”, (...) (...) w ten sposób, że wszedł do sklepu w czasie godzin jego pracy i wykorzystując nieuwagę personelu przy użyciu specjalnych toreb zakłócających alarm wyniósł gry zabierając je w celu przywłaszczenia, czym spowodował straty w wysokości łącznej 869,97 zł na szkodę firmy (...) sp. z o.o. z siedzibą w W., przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za przestępstwo podobne umyślne, tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.;
- II. w dniach 20 i 21 lutego 2016 roku w P., woj. (...) działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w sklepie (...) dokonał kradzieży 19 gier na konsolę (...) o tytułach (...) – 1 sztuka, (...) – 3 sztuki, (...) – 6 sztuk, (...) – 2 sztuki, (...) – 7 sztuk w ten sposób, że wszedł do sklepu w czasie godzin jego pracy i wykorzystując nieuwagę personelu przy użyciu specjalnych toreb zakłócających alarm wyniósł gry zabierając je w celu przywłaszczenia, czym spowodował straty w wysokości łącznej 5401 zł na szkodę sklepu (...) Oddział w P. przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za przestępstwo umyślne podobne, tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.;
- III. w dniu z 21 lutego 2016 roku w P., woj. (...) działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru ze sklepu (...) dokonał kradzieży dwóch dysków twardych 2 TB marki S. z zabezpieczeniem i W. w ten sposób, że wszedł do sklepu w czasie godzin jego pracy i wykorzystując nieuwagę personelu przy użyciu specjalnych toreb zakłócających alarm wyniósł dyski zabierając je w celu przywłaszczenia, czym spowodował straty w wysokości łącznej 793 zł na szkodę firmy (...) sp. z o.o. z siedzibą w W., przy czym zarzucanego mu czynu dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności za przestępstwo umyślne podobne, tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.
- - A. F. o to, że:
- I. w dniu 20 lutego 2016 roku w P., woj. (...) działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą uczestniczyła w kradzieży 3 gier na konsolę (...) o tytułach „ W. (...) ”, „ (...) ”, (...) ze sklepu (...) w ten sposób, że prowadząc samochód marki T. (...) nr rej. (...) podwiozła pod wymieniony sklep ustaloną osobę, która weszła do jego wnętrza i wykorzystując nieuwagę personelu przy użyciu specjalnych toreb zakłócających alarm wyniosła gry, z którymi udała się do przedmiotowego pojazdu, którym razem odjechali zabierając gry w celu przywłaszczenia, czym spowodowała straty w wysokości łącznej 869,97 zł na szkodę firmy (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. Oddział w P., tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k.;
- II. w dniu z 20 lutego 2016 roku w P., woj. (...) działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą uczestniczyła w kradzieży dwóch dysków twardych 2 TB marki S. z zabezpieczeniem i W. ze sklepu (...) w ten sposób, że prowadząc samochód marki T. (...) nr rej. (...) podwiozła pod wymieniony sklep ustaloną osobę, która weszła do jego wnętrza w czasie godzin pracy i wykorzystując nieuwagę personelu przy użyciu specjalnych toreb zakłócających alarm wyniosła dyski, z którymi udała się do przedmiotowego pojazdu, którym razem odjechali zabierając dyski w celu przywłaszczenia, czym spowodowała straty w wysokości łącznej 793 zł na szkodę firmy (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. Oddział w P., tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.;
- III. w dniach 20 i 21 lutego 2016 roku w P., woj. (...) działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru oraz w porozumieniu z inną ustaloną osobą uczestniczyła w kradzieży 19 gier na konsolę (...) o tytułach (...) – 1 sztuka, (...) – 3 sztuki, (...) – 6 sztuk, (...) – 2 sztuki, (...) – 7 sztuk w sklepie (...) w ten sposób, że prowadząc samochód marki T. (...) nr rej. (...) podwiozła pod wymieniony sklep ustaloną osobę, która weszła do jego wnętrza w czasie godzin pracy i wykorzystując nieuwagę personelu przy użyciu specjalnych toreb zakłócających alarm wyniosła gry, z którymi udała się do przedmiotowego pojazdu, którym razem odjechali zabierając gry w celu przywłaszczenia, czym spowodowała straty w wysokości łącznej 5401 zł na szkodę sklepu (...) Oddział w P., tj. o czyn z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.
Po przeprowadzeniu rozprawy sąd ustalił i zważył, co następuje
W dniu 20 lutego 2016 roku w P., woj. (...) A. F. prowadząc samochód marki T. (...) nr rej. (...) namówiona przez swojego męża I. F. podwiozła go pod sklep (...), po czym I. F. wszedł do środka i wykorzystując nieuwagę personelu przy użyciu specjalnych toreb zakłócających alarm wyniósł 3 gry na konsolę (...) o tytułach „ W. (...) ”, „ (...) ”, (...), z którymi udał się do przedmiotowego pojazdu, którym razem odjechali zabierając gry w celu przywłaszczenia, czym spowodowali straty w wysokości łącznej 869,97 zł na szkodę firmy (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. Oddział w P.. W dniu 20 lutego 2016 roku w P., woj. (...) A. F. prowadząc samochód marki T. (...) nr rej. (...) namówiona przez swojego męża I. F. podwiozła go pod sklep (...), po czym I. F. wszedł do środka i wykorzystując nieuwagę personelu przy użyciu specjalnych toreb zakłócających alarm wyniósł działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru dwa dyski twarde 2 TB marki S. z zabezpieczeniem i W., z którymi udał się do przedmiotowego pojazdu, którym razem odjechali zabierając gry w celu przywłaszczenia, czym spowodowali straty w wysokości łącznej 793 zł na szkodę firmy (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. Oddział w P..
W dniach 20 i 21 lutego 2016 roku w P., woj. (...) A. F. prowadząc samochód marki T. (...) nr rej. (...) namówiona przez swojego męża I. F. podwoziła go pod sklep (...) w P., po czym I. F. wszedł do środka i wykorzystując nieuwagę personelu przy użyciu specjalnych toreb zakłócających alarm wyniósł działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru 19 gier na konsolę (...) o tytułach (...) – 1 sztuka, (...) – 3 sztuki, (...) – 6 sztuk, (...) – 2 sztuki, (...) – 7 sztuk, z którymi udał się do przedmiotowego pojazdu, którym razem odjechali zabierając gry w celu przywłaszczenia, czym spowodowali straty w wysokości łącznej 5401 zł na szkodę sklepu (...) Oddział w P.. W dniu 21 lutego 2016 roku I. F. został zatrzymany przez ochronę sklepu (...) i przekazany Policji. Po opuszczeniu przez I. F. budynku Komendy Powiatowej Policji w P. udał się on w kierunku samochodu marki T. (...), w którym czekała na niego A. F..
Kiedy policjanci zatrzymali samochód, znaleźli w środku gry na konsolę (...) o tytułach (...) – 1 sztuka, (...) – 3 sztuki, (...) – 6 sztuk, (...) – 2 sztuki, (...) – 7 sztuk, „ W. (...) ”, „ (...) ”, (...) oraz dwa dyski twarde 2 TB marki S. z zabezpieczeniem i W.. Prawomocnym wyrokiem zaocznym z dnia 14 czerwca 2017 roku w sprawie II W 144/17 Sąd Rejonowy w Puławach skazał I. F. za to, że w dniu 21 lutego 2016 roku około godziny 13:20 w P. województwa (...) w sklepie (...) przy ul. (...) dokonał kradzieży dwóch gier komputerowych na konsolę (...): T. oraz R. o łącznej wartości 408 zł na szkodę właściciela wymienionego sklepu. I. F. był ponad dwadzieścia razy karany za przestępstwa przeciwko mieniu w tym na kary pozbawienia wolności, a w dniu 29 sierpnia 2015 roku zakończył odbywanie kary 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego dla Warszawy M. w W. obejmującym skazania za czyny z art. 278 § 1 k.k. i z art. 279 § 1 k.k. A. F. nie była dotychczas karana.
Wszystkie skradzione gry i dyski, które zatrzymano po oględzinach samochodu marki T. (...) zostały zwrócone pokrzywdzonym na podstawie potwierdzenia ich własności dokonanego przez pracowników na podstawie kodów kreskowych.
Oceniając zebrany w sprawie materiał dowodowy sąd dał wiarę zeznaniom świadków: W. S. (k. 386-386v, 178 – 183), G. Ł. (k. 386v, 210-211), M. M. (2) (k. 386v-387v, 213-214), W. B. (k. 387v, 194-195), M. S. (k. 467v-468) K. J. (k. 468), R. O. (k. 468) i P. S. (k. 189-190, 198), ponieważ są logiczne, konsekwentne i wzajemnie się potwierdzają tworząc jeden spójny stan faktyczny. Sąd obdarzył wiarą nieosobowe dowody w postaci: protokołu przeszukania pojazdu (k. 2-4), protokołu przeszukania pomieszczenia mieszkalnego (k. 12-13), protokołu zatrzymania rzeczy (k. 18-22, 24-28), karty karnej oskarżonego (k. 56-58, 234-236, 243-245, 346-350, 393-397, 446-450, 480-485), karty karnej oskarżonej (k. 59, 246, 329, 392, 440, 479), dokumentacji medycznej oskarżonego (k. 69-74), opinii z AŚ W. B. (k. 77-88), wyroków sądowych (k. 98, 99-105, 106-107, 108-111, 113-116, 117, 121, 123, 125-126, 128, 129, 130, 132-133, 135-136, 138-151, 178), protokołu oględzin (k. 162-164), danych osobo poznawczych (k. 265), odpisu wyroku (k. 466), protokołu zdarzenia (k. 2 akt sprawy II W 144/17), protokołu zatrzymania rzeczy (k. 3-5 akt sprawy II W 144/17), protokołu oględzin wraz z płytą (k. 14-15 akt sprawy II W 144/17), wyroku (k. 34 akt sprawy II W 144/17), ponieważ zostały sporządzone przez uprawnione do tego osoby i w przewidzianej prawem formie, a żadna z zainteresowanych stron nie podważyła skutecznie ich wiarygodności. Sąd obdarzył wiarą opinię psychiatryczną (k. 273-277), ponieważ została sporządzona przez bezstronne i kompetentne osoby posiadające odpowiednia wiedzę specjalną.
Oskarżony I. F. nie przyznał się do winy i wyjaśnił, że to nie on znajduje się na nagraniach monitoringu, a zatrzymane gry nie pochodziły z pokrzywdzonych sklepów. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego, ponieważ na nagraniach wyraźnie widać sylwetkę oskarżonego, a w jego samochodzie znaleziono dokładnie te gry i dyski, które zaginęły z pokrzywdzonych sklepów i zostały rozpoznane przez pracowników przedmiotowych sklepów za pomocą skanowania kodów kreskowych.
Oskarżona A. F. nie przyznała się do winy i wyjaśniła, że nie wiedziała, iż jej mąż kradnie w sklepach gry, chociaż w postępowaniu przygotowawczym wyjaśniała, że doskonale wiedziała po co przyjechali z mężem do P. i że została przez niego zmuszona do uczestnictwa w kradzieży. Wyjaśniła, że zmiana treści wyjaśnień wynika z tego, że w postępowaniu przygotowawczym została zmuszona przez policjantów do złożenia takich a nie innych wyjaśnień. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej, ponieważ policjanci nie mieli żadnego powodu, by zmuszać ją do składania wyjaśnień o określonej treści narażając się na odpowiedzialność karną, gdyż wykonywali tylko swoje czynności służbowe, a głównego sprawcę kradzieży i tak mieli już zatrzymanego, a kradziony towar odzyskano.
Nie sposób dać wiary, by oskarżona przeszła do porządku dziennego nad faktem, że nagle w niewielkim samochodzie pojawiło się nagle około dwudziestu płyt w sytuacji, gdy oboje nie mają stałej pracy i nie stać ich na taki zakup. Musiała wiedzieć, że płyty te są kradzione. Poza tym ani oskarżonej ani oskarżonego nie łączy z P. ani miejsce zamieszkania ani miejsce pracy, więc nie sposób uwierzyć, że jechali ponad dwie godziny z W., gdzie jest większy wybór towaru, ponosząc przy tym duże koszty wypalonej benzyny, żeby zrobić zakupy. Jedynym wytłumaczeniem tego jest karta karna oskarżonego, z której wynika, że oskarżony wielokrotnie dokonywał kradzieży na terenie W. i może być znany policji i ochroniarzom.
Wina oskarżonego I. F. nie budzi wątpliwości, ponieważ jest on osobą świadomą swych czynów i nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające jego odpowiedzialność.
Wina oskarżonej A. F. nie budzi wątpliwości, ponieważ jest ona osobą świadomą swych czynów i nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające jej odpowiedzialność.
Wydany w sprawie o wykroczenie wyrok spowodował, że sąd z opisu czynu wyeliminował jedna grę R. i zmniejszył o jej cenę wartość szkody, gdyż w zarzucie kradzieży z tego samego dnia była taka sama gra w obu sprawach. Nie ma pewności, czy jest to ta sama gra, co w zarzucie o przestępstwo, ale obecnie nie można już tego sprawdzić i wątpliwości należało rozstrzygnąć na korzyść oskarżonych.
Zarzucane I. F. przestępstwa z uwagi na bliskość czasową dzień po dniu są ciągiem przestępstw określonym w art. 91 § 1 k.k. i wyczerpują znamiona art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., ponieważ działając wspólnie z inną osobą kilkakrotnie zabrał w celu przywłaszczenia stanowiące cudzą własność przedmioty, których łączna wartość przekracza 500 złotych, a czynów tych dopuścił się w przeciągu 5 lat po odbyciu co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyny podobne, gdyż za przestępstwa umyślne przeciwko mieniu określone w art. 278 § 1 k.k. i art. 279 § 1 k.k.
Zarzucane A. F. przestępstwa z uwagi na bliskość czasową dzień po dniu są ciągiem przestępstw określonym w art. 91 § 1 k.k. i wyczerpują znamiona art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., ponieważ działając wspólnie z inną osobą kilkakrotnie podwożąc i zabierając go z towarem ze sklepu zabrała w celu przywłaszczenia stanowiące cudzą własność przedmioty, których łączna wartość przekracza 500 złotych.
Przy wymiarze kary dla I. F. jako okoliczności obciążające sąd wziął pod uwagę dotychczasową wielokrotną karalność i wartość skradzionego mienia, a jako okoliczności łagodzące fakt, że skradzione mienie zostało odzyskane. Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę sąd wymierzył karę adekwatną do stopnia winy oskarżonego i społecznej szkodliwości czynu.
Przy wymiarze kary dla A. F. jako okoliczności obciążające sąd wziął pod uwagę wartość skradzionego mienia, a jako okoliczności łagodzące dotychczasową niekaralność, podrzędną rolę w dokonanych kradzieżach i fakt, że skradzione mienie zostało odzyskane. Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę sąd wymierzył karę adekwatną do stopnia winy oskarżonej i społecznej szkodliwości czynu.
Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 624 § 1 k.p.k., ponieważ oskarżeni nie posiadają stałych dochodów i majątku, więc uiszczenie przez nich kosztów sądowych byłoby zbyt uciążliwe.