Uzasadnienie
Decyzją z dnia 25 lutego 2016 roku, nr sprawy (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w R. odmówił ubezpieczonemu M. D. prawa do świadczenia rehabilitacyjnego wskazując w uzasadnieniu, że Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 11.02.2016 r. orzekła, że stan zdrowia ubezpieczonego nie uzasadnia przyznania prawa do tego świadczenia.
W odwołaniu ubezpieczony wniósł o zmianę decyzji poprzez przyznanie mu świadczenia rehabilitacyjnego na okres 2 miesięcy wskazując, że neurochirurg skierował go na operację, która miała miejsce w dniu 17.02.2016 r. o czym informował Komisję Lekarską. Dodał, że wskutek przeprowadzonego zabiegu operacyjnego jest niezdolny do pracy ale stan jego zdrowia po rehabilitacji rokuje poprawę.
W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie, podtrzymał wcześniejsze twierdzenia wskazując, że Komisja Lekarska ZUS uznała, że jest on zdolny do pracy.
Sąd ustalił, co następuje
Ubezpieczony M. D. w listopadzie 2010 r. przebył operację stabilizacji międzywyrostkowej na poziomie L4/L5. Ponowne nasilenie bólów kręgosłupa nastąpiło w 2014 r.. Ubezpieczony był niezdolny z tego tytułu do pracy w okresie 10.10.2014 r. -9.04.2015 r., w tym przebywał na leczeniu szpitalnym w okresach: 10-23.12.2014 r. oraz 5-19.01.2015 r.. Za ten czas ubezpieczonemu wypłacano zasiłek chorobowy. Decyzją z dnia 13.04.2015 r. nr (...) Oddział w R. przyznał ubezpieczonemu prawo do świadczenia rehabilitacyjnego za okres 10.04- 8.07.2015 r. w wysokości 90% podstawy wymiaru, a za okres 9.07-7.08.2015 r. w wysokości 75% podstawy wymiaru. Decyzją z dnia 3.09.2015 r. nr (...) Oddział w R. przedłużył prawo do świadczenia rehabilitacyjnego do dnia 5.12.2015 r. w wysokości 75% podstawy wymiaru, a kolejną decyzją z dnia 4.01.2016 r. nr (...) do dnia 3.02.2016 r.
Decyzją z dnia 25 lutego 2016 roku, nr sprawy (...) organ rentowy odmówił ubezpieczonemu M. D. prawa do świadczenia rehabilitacyjnego wskazując w uzasadnieniu, że Komisja Lekarska ZUS orzeczeniem z dnia 11.02.2016 r. orzekła, że stan zdrowia ubezpieczonego nie uzasadnia przyznania prawa do tego świadczenia, bowiem jest on zdolny do pracy. Przed wydaniem orzeczenia w trakcie badania ubezpieczony poinformował, że neurolog skierował go na operację w dniu 17.02.2016 r. tj. mikrodiscetomię L4/L5 po stronie lewej oraz foraminotomię L4/L5 po lewej stronie. Przebywał w Wojewódzkim Szpitalu (...) w J. w okresie 12- 24.02.2016 r., gdzie wykonano operację w dniu 17.02.2016 r. Po operacji zastosowano silne leczenie farmakologiczne w postaci silnych leków przeciwzapalnych oraz przeciwbólowych.
Następnie przeszedł dwumiesięczną rehabilitację i powrócił do pracy w dniu 3.05.2016 r. Podczas przesłuchania na rozprawie w dniu 20.09.2016 r. ubezpieczony wskazał, że dolegliwości które odczuwał przed operacją ustąpiły.
Po dniu 3 lutego 2016 r. ubezpieczony był niezdolny do pracy a dalsze leczenie i rehabilitacja rokowała odzyskanie pełnej zdolności do pracy.
Dowód: akta organu rentowego; przesłuchanie ubezpieczonego k.19 tył, opinia biegłych k.30
Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w postaci ww. dokumentów, które Sąd uznał za wiarygodne, wzajemnie ze sobą korelujące i rzeczowe, a także w oparciu o dowód z przesłuchania strony (ograniczony do przesłuchania ubezpieczonego) i dowód z opinii biegłych z zakresu neurologii, ortopedii i neurochirurgii, które wraz z dowodami z dokumentów tworzą spójny i logiczny obraz przedstawiający stan faktyczny sprawy.
Sąd zważył, co następuje
Odwołanie zasługuje na uwzględnienie.
Jak stanowi przepis art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. z 2014 r., poz. 159 j.t. ze zm.) zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego.
Na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy świadczenie rehabilitacyjne przysługuje ubezpieczonemu, który po wyczerpaniu zasiłku chorobowego jest nadal niezdolny do pracy, a dalsze leczenie lub rehabilitacja lecznicza rokują odzyskanie zdolności do pracy.
Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że po dniu 3 lutego 2016 r. ubezpieczony był niezdolny do pracy a dalsze leczenie i rehabilitacja rokowała odzyskanie pełnej zdolności do pracy. W dacie wydania decyzji znana było organowi okoliczność, że 17.02.2016 r. u ubezpieczonego zostanie przeprowadzona operacja, która rokowała (mając na uwadze operację już przeprowadzoną u ubezpieczonego w roku 2010 r.), że nastąpi poprawa stanu zdrowia ubezpieczonego i jego powrót do pracy. Organ przez 10 miesięcy przyznawał ubezpieczonemu świadczenie rehabilitacyjne, a w dacie oceny stanu zdrowia przez lekarza orzecznika a następnie komisji lekarskiej ZUS nie nastąpiła nagła poprawa stanu zdrowia ubezpieczonego uzasadniająca stwierdzenie, że nie jest on niezdolny do pracy. Organ rentowy mając świadomość stanu zdrowia ubezpieczonego, czekający go wkrótce zabieg operacyjny i konieczny okres rehabilitacji po nim miał podstawy aby przyznać ubezpieczonemu świadczenie rehabilitacyjne na kolejne 2 miesiące, czego jednak nie uczynił.
Ustalając powyższe okoliczności Sąd w pełni podzielił wspólną opinię biegłych sądowych ortopedy lek. med. R. H., neurologa M. W. i neurochirurga G. K., jako wydaną przez osoby będące specjalistami w zakresie schorzeń występujących u ubezpieczonego. Podkreślić należy, iż niezdolność ubezpieczonego do pracy (stanowiska) po 3.02.2016 r. miała dotyczyć tej którą wykonywał przed orzeczeniem niezdolności a nie jakiejkolwiek pracy.
Mając na uwadze powyższe ustalenia faktyczne, działając na podstawie przywołanych przepisów oraz art. 477¹⁴§ 2 k.p.c., Sąd zmienił zaskarżoną decyzję poprzez przyznanie ubezpieczonemu prawa do świadczenia rehabilitacyjnego za okres od 3.02. 2016 roku do 3.04.2016 r. O kosztach zastępstwa procesowego stron orzeczono na mocy art. 98 k.p.c., zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy i na podstawie § 9 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804), w brzmieniu obowiązującym w dacie wszczęcia postępowania. Organ rentowy przegrał spór z ubezpieczonym, wobec czego zobowiązany jest do zwrotu na jego rzecz kwoty 360 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego.