Uzasadnienie
W dniu 31 lipca 2015 roku do Sądu Rejonowego w Siedlcach przekazano według właściwości akta II K 406/15 SR w Mińsku Mazowieckim dot. J. W. o wydanie wyroku łącznego w sprawach Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim sygn. akt II K 813/11 i II K 661/12.
Jak wynikało z aktualnej karty karnej, wobec skazanego zapadły także prawomocne wyroki w sprawach SR w Mińsku Mazowieckim II K 179/03 i Sądu Rejonowego w Siedlcach sygn. akt II K 721/14.
Sąd ustalił i zważył, co następuje
Jak ustalono, J. W. został skazany wyrokami Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim w sprawach sygn. akt II K 179/03, II K 813/11, II K 661/12 i Sądu Rejonowego w Siedlcach sygn. akt II K 721/14. Wszystkie wyroki są prawomocne. Sąd orzekając w niniejszej sprawie, zgodnie z art. 19 ust 1, wchodzącej z dniem 1 lipca 2015r., Ustawy z dnia 20 lutego 2015r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw (Dz. U 2015.396), przy badaniu warunków wydania wyroku łącznego, stosował przepisy w brzmieniu dotychczasowym. Wszystkie bowiem wymienione wyżej kary, zapadłe wobec skazanego, zostały orzeczone przed dniem 1 lipca 2015r.
Zgodnie z art. 85 kk w zw. z art. 569 § 1 kpk należy wydać wyrok łączny jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny co do któregokolwiek z tych przestępstw.
Wyrokiem Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim w sprawie II K 179/03 J. W. został skazany z art. 279 § 1 kk, za czyn popełniony w okresie pomiędzy 22 a 28 lipca 2001 r. Wyrok w tej sprawie został wydany w dniu 16 czerwca 2003r.
Kolejne skazanie w sprawie J. W. nastąpiło w wyroku zaocznym Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 12 sierpnia 2011r. w sprawie sygn. II K 813/11. Został skazany za czyn z art. 279 § 1 kk w w zw. z art. 11 § 3 kk popełniony w bliżej nieokreślonym okresie czasu w dniach od 3 do 5 maja 2011 r. Czynu tego skazany dopuścił się więc po wydaniu wyroku w sprawie II K 179/03.
Następnie J. W. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 24 kwietnia 2014 r. w sprawie II K 661/12 za czyny z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 11 § 3 kk w z art. 91 § 1 kk popełnione w dniu 5 kwietnia 2012 r., a więc już po wydaniu wyroku w sprawie II K 813/11.
Po raz kolejny J. W. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w Siedlcach z dnia 15 stycznia 2015 r. w sprawie II K 721/14 za czyn z art. 242 § 2 kk, popełniony w okresie od 19 października 2014 roku do 26 października 2014 r., a więc już po wydaniu wyroku w sprawie II K 661/12.
W przedmiotowej sprawie nie spełnione zostały więc przesłanki z art. 85 kk i dlatego postępowanie w przedmiocie wydania wyroku łącznego należało na mocy art. 572 kpk umorzyć, o kosztach orzekając na podstawie § 14 ust.5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielnej z urzędu (tekst jedn. DzU z 2013r., poz. 461).