Uzasadnienie
Powódka małoletnia R. W. wystąpiła z pozwem przeciwko pozwanemu o zapłatę kwoty 5.000,00 zł z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu, tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, której doznała w wyniku upadku wskutek poślizgnięcia się na rozlanym mleku na podłodze korytarza w Szkole Podstawowej z Oddziałem Integracyjnym nr 10 im. Polonii w S..
Pozwany (...) SA w W. wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów procesu. Wskazał iż jego odpowiedzialność opiera się na zasadzie winy, wobec tego powódka winna wykazać zawinione działanie podmiotu posiadającego u pozwanego ubezpieczenie OC czyli Szkołę Podstawową z Oddziałami Integracyjnymi nr 10 im. Polonii w S.. W toku postępowania likwidacyjnego pozwany ustalił iż nie doszło do żadnych zaniedbań ze strony personelu szkoły podstawowej, rozlane mleko zostało niezwłocznie usunięte. Wskazał też iż usunięcie dopiero co rozlanej cieczy zawsze wiąże się z upływem pewnego czasu, a jak wynika z wyjaśnień ubezpieczonego podłogi na szkolnych korytarzach są sprzątane po każdej przerwie międzylekcyjnej. Ponadto pozwany zakwestionował również wysokość roszczenia jako wygórowanego w świetle obrażeń jakich doznała powódka a także datę wymagalności odsetek ustawowych, należą się one od daty wyrokowania.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
27 stycznia 2010r. na korytarzu Szkoły Podstawowej z Oddziałem Integracyjnym nr 10 im. Polonii w S. powódka poślizgnęła się na rozlanym mleku. Na skutek tego doznała obrażenia ciała w postaci złamania V kości śródręcza prawego. Po upadku pierwszej pomocy w postaci usztywnienia ręki udzieliła powódce wychowawczyni a po zakończonych lekcjach powódka udała się do Poradni (...) Dziecięcej, gdzie udzielono jej pomocy. W okresie od 3 – 5 lutego 2010r. powódka przebywała w Wojewódzkim Szpitalu (...) w S., w którym dokonano zamkniętej repozycji i ufiksowano złamanie drutem K. i założono gipsową longetę. Kolejny raz powódka przebywała w szpitalu 9 marca 2010r., kiedy usunięto drut K..
/ dowód: karty informacyjne leczenia - akta szkodowe /.
Powódka zgodnie ze zleceniem lekarza rehabilitowała rękę w domu przez okres około miesiąca. Była też zwolniona z lekcji wychowania fizycznego przez pół roku szkolnego. Obecnie odczuwa lekki ból ręki przy zmianie pogody, nie ma problemu ze zgięciem palca.
/ dowód: wyjaśnienia powódki k. 80 – 81 /.
Po leczeniu w związku z wypadkiem u powódki pozostała blizna pooperacyjna w okolicy głowy dalszej części V kości śródręcza o średnicy około 1 cm, płaska, niebolesna, praktycznie niewidoczna, która nie spowodowała uszczerbku na zdrowiu.
/ dowód: opinia biegłego k. 127 – 128 /.
Nastąpił całkowity powrót do zdrowia, złamanie bardzo dobrze wygoiło się, bez upośledzenia funkcji palca i ręki. Zakres doznanych obrażeń nie ma wpływu na funkcjonowanie organizmu powódki. Biegły ortopeda stwierdził iż powódka doznała 2% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.
/ dowód: opinia biegłego k. 88 /.
Sąd zważył, co następuje
spór pomiędzy stronami dotyczy odpowiedzialności pozwanego z tytułu zadośćuczynienia za doznaną przez powódkę krzywdę na podstawie art.445§1 kc i w oparciu o art. 415 kc.
Bezsporne jest iż pozwany zawarł umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej dla klienta indywidualnego oraz małego i średniego przedsiębiorcy ze Szkołą Podstawową z Oddziałami Integracyjnymi nr 10 imieniem Polonii w S..
Trudno przyjąć stanowisko pozwanego za prawidłowe, kiedy twierdzi iż powódka nie wykazała zawinionego działania, czyli winę szkoły podstawowej, w której powódka doznała uszczerbku na zdrowiu. Ponadto, aby doszło do jakichkolwiek zaniedbań po stronie personelu tejże szkoły, tym bardziej, jak podnosi pozwany, że usunięcie dopiero co rozlanej cieczy zawsze wiąże się z upływem pewnego czasu.
Powództwo jest zasadne.
Odpowiedzialność pozwanego na zasadzie winy wynika z art. 415 kc, bowiem w wyniku zaniechania, doszło do wyrządzenia szkody powódce i występuje związek przyczynowy pomiędzy szkodą a zaniechaniem. I w takiej sytuacji pozwany jako ubezpieczyciel w ramach umowy ubezpieczenia OC odpowiada za szkody wyrządzone osobie trzeciej / art. 822 kc /.
Przepis art. 445 § 1 kc przewiduje iż w przypadku uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia poszkodowanego wywołanego czynem niedozwolonym sąd może przyznać odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę. Powyższy przepis pozostawia sądowi określenie „odpowiedniej sumy „ tytułem zadośćuczynienia, obecnie w orzecznictwie akcentuje się kompensacyjną funkcję zadośćuczynienia, w świetle której jego wysokość nie może stanowić zapłaty symbolicznej lecz musi przedstawiać ekonomicznie odczuwalną wartość. Zasadniczym kryterium jest rozmiar krzywdy, jakiej doznała powódka. W bogatym orzecznictwie Sąd Najwyższy podkreśla że wysokość zadośćuczynienia uzależniona jest od całokształtu ujawnionych okoliczności, a w szczególności czasu trwania cierpień fizycznych i psychicznych, trwałości skutków wypadku jak też wieku poszkodowanego. Ocena tego rodzaju kryteriów zależy od okoliczności danej sprawy a wiadomą rzeczą jest że do każdej sprawy należy podejść indywidualnie, bowiem w każdej sprawie występują szczególne, właściwe tylko dla niej okoliczności faktyczne.
Powódka w pozwie domagała się kwoty 5.000,00 zł tytułem zadośćuczynienia.
Wprawdzie, jak stwierdzili biegli ortopeda i chirurg, w wyniku poślizgnięcia się powódki na rozlanym mleku doznane złamanie V kości śródręcza prawego zostało wygojone, pozostała niewielka, prawie niewidoczna blizna która pozostanie do końca życia, która nie zaburza w najmniejszym stopniu walorów estetycznych i nie spowoduje oszpecenia i zakres obrażeń doznanych nie ma wpływu na funkcjonowanie organizmu powódki. Jednak biegły ortopeda ustalił 2% długotrwały uszczerbek na zdrowiu.
Należy ponadto podnieść iż powódka w chwili poślizgnięcia była bardzo młodą osobą, miała 13 lat, poddana była dwóm operacjom, to niewątpliwie stanowi w tak młodym wieku ogromny stres dla dziecka i związane z tym cierpienia psychiczne i przede wszystkim fizyczne. Do chwili obecnej powódka odczuwa ból ręki w przypadku zmiany pogody.
Nie można się zgodzić ze stanowiskiem pozwanego odnośnie braku odpowiedzialności wobec braku zaniedbań personelu szkoły. Szkoła jest placówką publiczną, w której setki dzieci przebywa, na przerwach poruszają się po korytarzu szkoły, zatem stopień zapewnienia bezpieczeństwa dzieciom powinien być bardzo wysoki. Skoro mleko rozlało się, wobec tego nie może być tak że usunięcie jego wiąże się z upływem pewnego czasu, skoro w każdej chwili jakieś dziecko może przechodzić i nie zauważyć rozlanej cieczy. Pracownicy szkoły powinni natychmiast, z chwilą rozlania mleka, zabezpieczyć to miejsce.
Mając na uwadze powyższe, należało uznać iż kwota żądanego przez powódkę zadośćuczynienia nie jest wygórowana w stosunku do ustalonego uszczerbku na zdrowiu.
Powódka domagała się odsetek ustawowych od 28.IX.2011r. Zarzuty pozwanego dotyczące daty wymagalności odsetek ustawowych są zasadne. W razie ustalenia wysokości zadośćuczynienia uzasadnione jest przyznanie odsetek dopiero od chwili wyrokowania / vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30.10.2003r., IV CK 130/02 LEX nr 82273/, stąd zasądzono odsetki od 19.V.2016r.
O kosztach orzeczono w myśl art. 108§1, 98 i 99 kpc oraz rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.IX.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu / t. j. Dz. U., 2013r., poz. 490 ze zm. / - §6 pkt. 3.
Na podstawie ustawy z 28.VII.2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych / t. j. Dz.U. 2014r. poz. 1025 z późn.zm. / art. 83 w zw. z art. 113 ust. 1 należało ściągnąć od pozwanego koszty sądowe poniesione tymczasowo przez Skarb Państwa związane z nieuiszczoną opłatą sądową i wynagrodzenia biegłych.