Uzasadnienie
Powód (...) z siedzibą w P. wytoczył w dniu 22.02.2017 r. w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko pozwanej W. C. powództwo o zapłatę 1200,01 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.
W uzasadnieniu pozwu powód podniósł, że w dniu 21.10.2013 r. zawarł z pozwaną umowę (numer (...)) której przedmiotem było udzielenie pożyczki oraz świadczenie usługi obsługi pożyczki w domu pozwanej. Wartość nominalna pożyczki wynosiła 867,30 zł, oprocentowanie - 30,60 zł, a opłata za obsługę pożyczki w domu pozwanej – 335,35 zł. Łączne zobowiązanie wynosiło 1233,25 zł płatne w 25 tygodniowych ratach – po 49,33 zł. Pozwana nie dokonała w terminie spłaty łącznego zobowiązania. W dniu 12.05.2014 r. strony zawarły ugodę obejmującą wymagalne zobowiązanie – kwotę 678,34 zł. Pozwana zobowiązała się tam do regularnego spłacania zaległych rat pożyczki, powód zaś do przedłużenia terminu zaległych rat do dnia 28.12.2014 r. Dalej z uzasadnienia wynika, że pozwana dokonała w w/w terminie jedynie kwoty 100 zł. W wyniku działań windykacyjnych obciążono pozwaną dodatkowo kwotą 310 zł. Do dnia wniesienia pozwu pozwana spłaciła łącznie 700 zł. Próba dalszego pozasądowego rozwiązania sporu (mediacji) okazała się bezskuteczna (pozwana z niej nie skorzystała). Dalej w uzasadnieniu wskazano, że powód – choć dochodzi roszczeń (...) sp. z o.o. – jest do tego uprawniony na mocy umowy przeniesienia własności przedsiębiorstwa z dnia 29 lutego 2016 r.
W dniu 01.02.2017 r. Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie przekazał sprawę do rozpoznania do tut. SR w Słupsku.
Powód został zobowiązany do złożenia dokumentów źródłowych na których opiera żądanie pozwu oraz wskazania co składa się na kwotę dochodzoną pozwem - w terminie 7 dni pod rygorem art. 6 k.c., i art. 233 § 2 k.p.c., jak również jakiego rodzaju odsetek się domaga (ustawowych / za opóźnienie) – w tym samym co powyżej terminie – pod rygorem zawieszenia postępowania.
Zobowiązanie powyższe powód otrzymał w dniu 19.06.2017 r. i nie udzielił na nie odpowiedzi.
Pozwana nie stawiła się na rozprawie, ani nie zajęła pisemnego stanowiska w sprawie, zatem zachodziły przesłanki z art. 339 § 1 k.p.c. do wydania wyroku zaocznego.
Sąd ustalił, co następuje
Powód twierdzi, iż pozwana zobowiązana była do spłaty zaciągniętej pożyczki.
twierdzenia powoda w uzasadnieniu pozwu
Pozwana nie stawiła się na rozprawie, ani nie zajęła pisemnego stanowiska, zatem zachodziły przesłanki z art. 339 § 1 kpc. do wydania wyroku zaocznego.
Sąd zważył, co następuje
Powództwo podlegało oddaleniu w całości.
W niniejszej sprawie powód nie przedstawił żadnych dokumentów, na których opierał żądanie pozwu.
Zgodnie z treścią art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.
Na podstawie art. 339 § 1 i 2 k.p.c. Sąd wydaje wyrok zaoczny jeżeli pozwany nie stawił się na rozprawie, albo nie bierze w niej udziału - w tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub pismach procesowych, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości.
W pozwie, powód powołał się na szereg dokumentów mających stanowić dowód w sprawie, tj. na umowę pożyczki, ugodę, wypowiedzenie umowy wraz z jego wysłaniem dłużniczce, dowód nadania przesyłki poleconej, historię spłat pozwanej, zestawienia wykonania czynności windykacyjnych, jak również umowę między (...) Spo. z o.o. i (...) S.A.
Mimo wezwania, powód jednakże nie złożył żadnych z w/w dokumentów ani innych dokumentów źródłowych na poparcie ogólnych twierdzeń zgłoszonych w uzasadnieniu pozwu.
W ocenie Sądu twierdzenia te budziły wątpliwości, zwłaszcza że powód nie wykazał w żaden sposób wysokości kwoty dochodzonej pozwem i w oparciu o treść art. 6 k.c., Sąd oddalił powództwo, uznając, iż powód w żaden sposób nie wykazał okoliczności przytoczonych pozwem.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji wyroku.
Dn. 26.09.2017 r.
Z/ 1. (...);
- 2. (...);
- 3. (...).