Uzasadnienie
Powód Miasto S. wniósł pozew przeciwko pozwanym o eksmisję z lokalu mieszkalnego położonego w S. przy ul. (...) i zasądzenie kosztów procesu.
Pozwana M. M. w odpowiedzi na pozew wskazała, że przedmiotowy lokal pozwani dostali do remontu, który przerósł ich warunki finansowe, a nadto pozwana utraciła pracę i pozwani nie mieli środków finansowych na opłacenie czynszu, stąd powstały zaległości. Jedenastoletni syn pozwanych zachorował na ziarnicę złośliwą, pozwana z dzieckiem jeździ do kliniki w G. co tydzień, w której jest leczony. Ze względu na opiekę nad chorym dzieckiem pozwana nie pracuje. Podpisali z powodem umowę na spłatę długów (program abolicja długów) i spłacali raty za zaległy czynsz. Spłacili zaległy czynsz od października 2015 r. do marca 2016 r. i płacą bieżący czynsz.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
p ozwani M. M., R. M. oraz ich synowie K. B., S. M. (1) i S. M. (2) zajmują lokal mieszkalny położony w S. przy ul. (...) na podstawie umowy najmu. Z uwagi na zwłokę w zapłacie czynszu i innych opłat powstało zadłużenia z tego tytułu za co najmniej trzy pełne okresy płatności, wobec tego powód wypowiedział pozwanym umowę najmu.
(dowód: wypowiedzenie umowy najmu lokalu k. 3, oświadczenie k. 4).
Pozwana była zarejestrowana jako osoba bezrobotna w okresie od 17.11.2014 r. do 19.07.2015 r. i pobierała zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 100 %. Ponadto otrzymywała zasiłek rodzinny do kwietnia 2016r., a od kwietnia 2016r. dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego powyżej 5 roku życia, świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, świadczenie wychowawcze, dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu wychowania dziecka w rodzinie wielodzietnej oraz zasiłek pielęgnacyjny z tytułu niepełnosprawności dla dziecka poniżej 16 roku życia, oraz zasiłek wychowawczy 500+ na dwoje dzieci, łącznie zasiłki stanowią kwotę około 2.500,00 zł.
Syn pozwanych S. M. (1) jest dzieckiem niepełnosprawnym, choruje na ziarnicę złośliwą, z tego powodu pozwana nie pracuje i musi opiekować się synem, który wymaga szczególnej opieki bowiem z uwagi na możliwość infekcji i małej odporności nie może kontaktować się z innymi osobami. Pomieszczenie w którym na co dzień przebywa syn pozwanych musi być sterylne, w związku z tym pozwany R. M. własnym kosztem z dwóch pokoi wyodrębnił trzeci pokój z przeznaczeniem dla syna S.. Ponadto S. jest na diecie beztłuszczowej, stąd pozwana musi przygotować dla niego specjalne posiłki. (...) Pedagogiczna w S. z uwagi na chorobę S. i niemożność uczęszczania do szkoły, orzekła o potrzebie indywidualnego nauczania.
(dowód: zaświadczenie PUP k. 14-16, pismo (...) k. 18-20, orzeczenie o niepełnosprawności k. 24 v, orzeczenie o indywidualnym nauczaniu k. 23 – 24 v/.
Pozwany R. M. zawarł z powodem porozumienie w sprawie restrukturyzacji zadłużenia jakie powstało w związku z korzystaniem przez pozwanych z lokalu mieszkalnego stanowiącego własność powoda.
(dowód: porozumienie w sprawie restrukturyzacji zadłużenia k.37-38).
Pozwani wpłacili na rzecz powoda z tytułu opłat za użytkowanie lokalu za okres od października 2015 r. do marca 2016 r. - 1.800,00 zł, za kwiecień 2016 r. - 610,00 zł, za maj 2016 r. - 316,39 oraz pierwszą ratę za zadłużenie w kwocie 230,00 zł. (dowód: dowody wpłat k.25v)
Sąd zważył co następuje
bezsporne jest iż pozwani posiadają zadłużenie i zalegają z zapłatą czynszu za czas przewyższający okres trzech miesięcy, jak również bezspornym jest, że zajmują lokal mieszkalny bez tytułu prawnego wobec wypowiedzenia umowy najmu.
Jednak biorąc pod uwagę trudną sytuację w jakiej znajdują się pozwani, należało uznać powództwo o eksmisję za przedwczesne i oddalić ze względu na zasady współżycia społecznego / art. 5 kc /, bowiem orzeczenie eksmisji w tym wypadku można poczytać jako godzące w zasadę dobra rodziny a ponadto również godziłoby w inne zasady a mianowicie szczególnej opiece nad małoletnimi osobami niepełnosprawnymi, jak też prawo dziecka do życia w warunkach godziwych w momencie poważnej choroby – nowotworu.
Zasady współżycia społecznego jako normy nieskodyfikowane funkcjonują w danym momencie w społeczeństwie, mają na celu ochronę społecznie akceptowanych wartości lub dóbr niematerialnych, przy czym są pojęciem pozostającym w nierozłącznym związku z całokształtem okoliczności danej sprawy. Ustalony jest pogląd w świetle orzecznictwa Sądu Najwyższego iż ocena roszczenia windykacyjnego jako nadużycia prawa podmiotowego jest dopuszczana w wyjątkowych sytuacjach ze względu na konstytucyjną zasadę ochrony własności- art.21 ust.11 i art.64 Konstytucji RP / wyrok SN z 6.V,.2009r., II CSK 594/08, wyrok SN z 10.III.2011r., V CSK 287/10 nie publ./, przy czym uznanie takiego roszczenia za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego nie może prowadzić do trwałego pozbawienia właściciela jego prawa.
S. M. (1) jest osobą chorą, stwierdzono u niego nowotwór - ziarnicę złośliwą, orzeczono wobec niego niepełnosprawność, jest dzieckiem wymagającym opieki całodziennej, którą zapewnia mu matka. Pozwana w związku z chorobą syna nie pracuje, właśnie z uwagi na całodzienną opiekę nad nim, poza tym wychowuje też drugie dziecko w wieku 2,5 lat. Syn z powodu groźnej choroby ma ograniczoną możliwość samodzielnej egzystencji jak też nauki, stąd posiada indywidualne nauczanie. Każdy kontakt z inną osobą z uwagi na słabą odporność organizmu może być dla niego niekorzystny, zwykły ból głowy czy biegunka może oznaczać poważne powikłania. Syn pozwanych ma wszczepiony kateter za pomocą którego wprowadza się chemię do jego organizmu i pobiera krew do badania. Pozwany aby stworzyć jak najlepsze warunki egzystencji dla syna wygospodarował własnym kosztem z dwóch pokoi dodatkowy pokój jako pomieszczenie przystosowane specjalnie dla chorego dziecka, tym bardziej że musi być ono sterylne.
Mimo iż pozwany otrzymuje wynagrodzenie w wysokości około 2.000,00 zł miesięcznie, a pozwana otrzymuje zasiłki z opieki społecznej i zasiłek wychowawczy z programu 500% w łącznej kwocie ok. 2.500,00 zł, to jednak pozwani ponoszą duże koszty związane z zachowaniem diety beztłuszczowej dla S., musi on spożywać posiłki gotowane na parze. Ponadto ponoszą spore wydatki związane z chorobą syna, pozwana co tydzień jeździ do kliniki do G. na zmianę opatrunku i przeprowadzenie badań morfologicznych. Należy również wskazać, iż pozwani mają również na utrzymaniu dwóch innych synów: małoletniego 2,5 letniego S. i 18 letniego K. B..
W takiej sytuacji pozwani nie są w stanie zapewnić sobie lokal mieszkalny we własnym zakresie, nie mają też możliwości zamieszkania w innym lokalu, skoro ich dochody są przeznaczane w dużej mierze na leczenie ciężko chorego syna.
Wprawdzie w razie orzeczenia eksmisji przysługiwałoby pozwanym uprawnienie do lokalu socjalnego z uwagi na niepełnosprawność i małoletność synów / art. 14 ust.4 pkt. 2 ustawy z 21.VI.2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego – t. j. Dz. U. 2005r., nr 31, poz. 266 ze zm. / to jednak ze względu na stan zdrowia syna S. i fakt iż zajmuje on sam jeden pokój przystosowany do jego wymagań ze względu na swoją chorobę i który musi mieć zachowany specjalny standard / sterylność / a zatem orzeczenie eksmisji i nawet przy wstrzymaniu jej wykonania, nie spowoduje zabezpieczenie godziwych warunków do życia ciężko choremu synowi pozwanych.
Należy też podkreślić iż gmina w zakresie obowiązku ustawowego powinna zaspokajać potrzeby mieszkaniowe a z drugiej strony występuje przeciwko pozwanym z roszczeniem windykacyjnym nie biorąc pod uwagę bardzo tragicznej sytuacji pozwanych, to działanie takie stanowi nadużycie prawa i nie może korzystać z ochrony. Tym bardziej że pozwani uzyskali pomoc dot. poprawy warunków mieszkaniowych w lokalu mieszkalnym który zajmują, zamontowano nawiewniki i będzie przeprowadzony remont pieca.
Nie bez znaczenia pozostaje fakt iż pozwani podjęli kroki celem spłaty zadłużenia, bowiem zaczęli go spłacać.
Dlatego biorąc pod uwagę zasady współżycia społecznego w postaci szczególnej opieki i troski o osoby niepełnosprawne, jak też prawo do życia w warunkach godziwych, należało powództwo oddalić jako przedwczesne.