Uzasadnienie
Decyzją z dnia (...) organ rentowy – Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. odmówił J. J. prawa do zasiłku chorobowego za okres od dnia (...) do dnia (...) z uwagi na niestawiennictwo na badanie lekarskie wyznaczone na dzień (...) w celu kontroli zaświadczenia lekarskiego wystawionego na okres od (...) do (...)
Ubezpieczony J. J. w odwołaniu od powyższej decyzji, stwierdził, że nie otrzymał wezwania na badanie.
Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. wniósł o oddalenie odwołania, argumentując, że ubezpieczony nie stawił się badanie lekarskie pomimo tego, że został wezwany. Nadto argumentował, że wezwanie było powtórnie awizowane i znajduje się w aktach ubezpieczonego.
Sąd ustalił następujący stan faktyczny
J. J. w okresie od dnia (...). do dnia (...) był niezdolny do pracy z powodu choroby.
bezsporne oraz dowód: zestawienie zaświadczeń ubezpieczonego (k. 4)
Ostatnie zaświadczenie lekarskie zostało wystawione na okres od (...) do (...) bezsporne oraz dowód: zestawienie zaświadczeń ubezpieczonego (k. 4)
W dniu (...) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. do J. J. wysłał zawiadomienie o wyznaczonym terminie badania na dzień (...) z powodu kontroli zaświadczenia lekarskiego. Powyższa przesyłka, była powtórnie awizowana. J. J. nie odebrał zawiadomienia. Pierwsze awizo zostało pozostawione w dniu (...) Do dnia (...) J. J. mógł odebrać zawiadomienie.
bezsporne oraz dowód: zawiadomienie, potwierdzenie odbioru (k. 5)
Sąd zważył, co następuje
Odwołanie ubezpieczonego zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 59 ust. 6 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, w razie uniemożliwienia badania lub niedostarczenia posiadanych wyników badań w wyznaczonym terminie, zaświadczenie lekarskie traci ważność od dnia następującego po tym terminie.
Stosownie do art. 44
. § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego, w razie niemożności doręczenia pisma osobiście lub dorosłemu domownikowi - operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego a pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata.
W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3).
Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4).
Przepisy kodeksu postepowania administracyjnego znajdują zastosowanie w sprawie w oparciu o art. 123 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.
Zdaniem Sądu, w związku z tym, że termin badania wyznaczony został w czasie kiedy ubezpieczony mógł jeszcze odebrać zawiadomienie, to niezasadnym było przyjęcie, że ubezpieczony uniemożliwił badanie. Natomiast organ rentowy nie udowodnił aby ubezpieczony nie odebrał przedmiotowego zawiadomienia w celu uniemożliwienia badania.
Mając na uwadze powyższe Sąd, uznając odwołanie ubezpieczonego za zasadne, na podstawie art. 477¹⁴ § 2 k.p.c., orzekł jak w sentencji wyroku przyznając ubezpieczonemu prawo do zasiłku chorobowego.
Sędzia Sądu Rejonowego w Słupsku
Agnieszka Grzempa