Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2022 r. w sprawie II Kp 868/22 Sąd Rejonowy w Suwałkach zastosował wobec P. S. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres trzech miesięcy do dnia 29 marca 2023 r. Podstawą zastosowania tymczasowego aresztowania były uzasadniona obawa matactwa procesowego ze strony oskarżonego oraz fakt, iż stanął pod zarzutem popełnienia czynu zagrożonego surową karą.
Prokuratura Okręgowa w Suwałkach w dniu 08 lutego 2023 r. wniosła do tutejszego Sądu akt oskarżenia przeciwko m. in. P. S., którym zarzucono mu popełnienie czynu z art. 264 § 3 kk. Powyższe zobligowało Sąd do podjęcia decyzji w przedmiocie dalszego stosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania.
Sąd zważył, co następuje
Na wstępie należy wskazać, iż materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, w tym zwłaszcza: zeznania świadków, protokoły zatrzymania osób i rzeczy, protokoły oględzin rzeczy, notatki urzędowe, dokumenty sporządzone w ramach analizy danych w postaci bilingów, a nadto wyjaśnienia oskarżonego wskazuje na duże prawdopodobieństwo, iż oskarżony dopuścił się popełnienia zarzucanego mu czynu, nie przesądzając oczywiście na tym etapie o jego winie. Tym samym spełniona została przesłanka ogólna z art. 249 § 1 kpk do stosowania w dalszym ciągu tymczasowego aresztowania.
W ocenie Sądu, w sprawie zachodzą również przesłanki szczególne stosowania tymczasowego aresztowania. W szczególności nadal istnieje obawa matactwa procesowego ze strony oskarżonego. Uzasadnia ona przekonanie, że w przypadku nie stosowania tymczasowego aresztowania ww. podejmie próby nakłaniania świadków do składania fałszywych zeznań, albo w inny bezprawny sposób będzie utrudniał postępowanie karne chociażby poprzez tworzenie fałszywych dowodów, które mogłyby następnie umniejszyć jego rolę w zdarzeniu lub nawet całkowicie ją wykluczyć. Wskazać należy, że P. S. zarzucono popełnienie czynu wspólnie i w porozumieniu z innymi osobami, a nadto wartym podkreślenia jest przy tym fakt, iż postępowanie jurysdykcyjne znajduje się na początkowym etapie i do chwili obecnej nie doszło jeszcze do przeprowadzenia czynności procesowych w postaci dowodów ze źródeł osobowych. Z uwagi na powyższe należy uznać, iż w sprawie zachodzi przesłanka z art. 258 § 1 pkt 2 kpk do zastosowania tymczasowego aresztowania.
Ponadto uwadze Sądu nie uszedł fakt, iż wprawdzie oskarżony jest obcokrajowcem, który przed osadzeniem przebywał na terytorium Polski, jednakże zwolnienie go z warunków izolacji penitencjarnej może skutkować jego wyjazdem z kraju, ucieczką i ukryciem się, co będzie miało przełożenie na niemożność zapewnienia udziału oskarżonego w czynnościach procesowych przynajmniej w zakresie uznanym za niezbędny przez Sąd (art. 258 § 1 pkt 1 kpk).
W odniesieniu do oskarżonego wypełniona została również przesłanka szczególna z art. 258 § 2 kpk, bowiem stanął on pod zarzutem popełnienia czynu z art. 264 § 3 kk, który jest zagrożony karą pozbawienia wolności do lat 8. Świadomość surowych konsekwencji w postaci sankcji karnej może skłonić oskarżonego do podejmowania działań godzących w sprawny i skuteczny przebieg postępowania sądowego w celu uniknięcia odpowiedzialności.
Sąd zwraca uwagę, iż termin rozprawy w sprawie II K 86/23 został wyznaczony już na dzień 24 lutego 2023 r., na którym to terminie po przeprowadzeniu niezbędnych czynności procesowych, zostanie podjęta kolejna decyzja odnośnie konieczności dalszego stosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania.
Jednocześnie Sąd nie dopatrzył się przesłanek z art. 259 § 1 kpk uzasadniających odstąpienie od tymczasowego aresztowania.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Sędzia Dominik Czeszkiewicz