Uzasadnienie
Od wielu lat E. C. (2) jest skonfliktowana z wielu sąsiadami posesji przy ul. (...) w T. w tym z E. S. (1). Prawomocnym wyrokiem z 26 stycznia 2017r. sygn.. II K 1495/16 została ona skazana za czyny z art. 190§1kk i art. 157§2kk popełnione na szkodę E. S. (1) w dniu 27 września 2016r.
(dowód akta VIII K 705/18, wyrok II K 1495/16 k. 144, dane o karalności k. 150)
W dniu 6 lutego 2017r. telefonicznie E. S. (1) zawiadomiła policję o kolejnych groźbach wypowiadanych wobec niej przez E. C. (3). Według jej relacji będąc pod wpływem alkoholu na klatce schodowej groziła pokrzywdzonej, że ją zabije i, że jeszcze z nią nie skończyła. Świadkiem zdarzenia miała być K. W. (1).
(dowód notatka k. 1, zeznania E. S. k. 2-3)
Latem 2017r. E. S. (1) wraz z mężem nie pozwalali wejść oskarżonej do klatki schodowej blokując jej wejście.
(dowód: zeznania G. O. k. 157-158)
W dniu 28 czerwca 2017r. K. W. (1) przy udziale E. S. (1) zaatakowała oskarżoną przed drzwiami jej mieszkania.
(dowód: nagranie k. 166, protokół k. 167)
Oskarżona E. C. (3) nie przyznała się do zarzucanego jej czynu i wyjaśniła, że konflikt jest prowokowany przez pokrzywdzoną, która dąży do wyrzucenia jej z mieszkania. Krytycznego dnia nie było takiego zdarzenia a jej nie było w domu.
Sąd dał wiarę jej wyjaśnieniom gdyż z uwagi na zadawniony konflikt nie tylko z pokrzywdzoną trudno uznać zeznania K. W. i E. S. za obiektywne i wwiarygodne. Ich późniejsze zachowanie w stosunku do oskarżonej, a zwłaszcza z 28 czerwca 2017r. nie daje podstaw do uznania że są one bezstronnymi osobami, a pokrzywdzona osobą bezpodstawnie atakowaną przez E. C. (3). Należy tu brać pod uwagę ewentualny motyw bezpodstawnego oskarżania jakim jest chęć zemsty, względnie dążenie do pozbycia się sąsiadki z lokalu. Motyw ten jest uprawdopodobniony w świetle szeregu pism ZGM w sprawie oskarżonej (k. 43, 44, 20).
Sąd dał wiarę zeznaniom G. O. (2) gdyż brak jest podstaw do odmówienia im wiarygodności i brak jest dowodu przeczącego jego zeznaniom. Świadek ten stara się nie angażować w w/w konflikt.
Sąd dał wiarę opinii biegłych psychiatrów i psychologa gdyż jest ona rzetelna i fachowa, aczkolwiek w świetle uniewinnienia oskarżonej nie miała ona wpływu na rozstrzygnięcie.
Reasumując należy stwierdzić, że w sprawie tej o winie oskarżonej świadczyły jedynie zeznania E. S. (1) i K. W. (1), które z przyczyn opisanych wyżej są mało wiarygodne. dlatego też sąd uniewinnił oskarżoną od popełnienia zarzucanego jej czynu. Na marginesie należy wskazać, że gdyby nawet przyjąć, że zdarzenie miało przebieg taki jak opisała pokrzywdzona to nie sposób uznać, że obawiała się ona ich spełnienia. E. S. (1) zeznając na rozprawie kompletnie nie kojarzyła zdarzenia objętego zarzutem, a skoro tak to ta obawa jest iluzoryczna. Nadto jej późniejsze zachowanie w postaci blokowania wejścia, czy też atak prawdopodobnie gazem razem ze świadkiem przeczy jej twierdzeniom w tym zakresie.
O kosztach orzeczono w myśl art. 632 pkt 2kpk