Uzasadnienie
W dniu 16 listopada 2023 roku około godziny 17:00 w T. przy ul. (...), P. C. kierując pojazdem marki H. o nr rej. (...) w wyniku nieutrzymania odstępu niezbędnego do uniknięcia zderzenia z pojazdem poprzedzającym, doprowadziła do zderzenia z pojazdem marki O. o nr rej. (...), czym spowodowała zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Powodem zatrzymania się pojazdu poprzedzającego i innych pojazdów była konieczność ustąpienia pierwszeństwa pieszym na przejściu na pieszych. W wyniku zderzenia uszkodzeniu uległ pojazd marki O. prowadzony przez J. J. (1). P. C. początkowo zgodziła się pokryć koszty naprawy, jednakże z uwagi na cenę odstąpiła od tego.
(dowód: zeznania J. J. k. 55-56, 2-3, M. J. k. 56, zdjęcia pojazdu i wiadomości tekstowych k. 6-11. 22-23)
Obwiniona nie przyznała się do zarzucanego jej wykroczenia twierdząc, że zdążyła zatrzymać swój pojazd i dopiero gdy J. J. (1) zaczął cofać kierowanego przez siebie O. doszło do kolizji.
Sąd nie dał wiary jej wyjaśnieniom. O tym, że przedstawiona przez nią wersja zdarzenia jest nieprawdziwa świadczą nie tylko korespondujące ze sobą zeznania świadków. Także jej zachowanie po kolizji, chęć pokrycia kosztów naprawy świadczą o tym, że poczuwała się do winy. Gdyby pokrzywdzony spowodował kolizję w trakcie cofania pojazdu nikt by się przecież nie zgodził na taką umowę. Zresztą jaki byłby cel cofania pojazdu skoro po jego zatrzymaniu nie zachodziłaby niebezpieczna sytuacja.
W tej sytuacji sąd uznał obwinioną za winną popełnienia zarzucanego jej czynu, tj. wykroczenia z art. 86§1 kw polegającego na naruszeniu art. 19 ust 2 pkt 3 prawa o ruchu drogowym, tj. utrzymania odstępu niezbędnego do uniknięcia zderzenia w razie hamowania lub zatrzymania się poprzedzającego pojazdu i orzekł karę 500 złotych grzywny. Orzekając karę uwzględniono sytuację materialną obwinionej oraz naruszenie jednego z podstawowych przepisów prawa o ruchu drogowym i bardzo często naruszanego. Obwiniona pracuje i stać ją na opłacenie kosztów.