Uzasadnienie
J. S. domagała się od (...) sp. z o.o. w G. 20.771,90zł z odsetkami tytułem wynagrodzenia i 171,08zł za koszty odzyskiwania należności. Zawarła bowiem z pozwanym umowę, na podstawie której poprawiła posadzkę w budynku pozwanego po innym wykonawcy. Za pracę należało się jej 25.771.90zł jednak pozwany nie zapłacił dochodzonej części tej kwoty (k. 5 – 8).
Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, ponieważ z uwagi na słabą jakość prac powódki obniżył jej wynagrodzenie; ponadto powódka odpowiada za szkodę, którą poniósł w wyniku nienależytego wykonania umowy.
Sąd ustalił, co następuje
(...) sp. z o.o. w G. zleciła J. S. za 25.771.90zł wyszlifowanie posadzki w swoim magazynie nieprawidłowo wykonanej przez osobę trzecią.
Bezsporne.
J. S. wyłączyła w umowie z (...) sp. z o.o. w G. odpowiedzialność z rękojmi.
Bezsporne (umowa k. 10).
Za wykonane prace (...) sp. z o.o. w G. zapłaciła J. S. 5.000zł
Bezsporne.
Sąd zważył, co następuje
- I. 1. Stan faktyczny w pewnej części był bezsporny wobec czego Sąd ustalił go w oparciu o zgodne oświadczenia stron i art. 230 k.p.c.
W pozostałej części Sąd ustalił fakty w na podstawie dokumentów. Nie budziły bowiem zastrzeżeń a strony ich nie kwestionowały.
Sąd oddalił pozostałe wnioski dowodowe stron, ponieważ ich przeprowadzenie nie było potrzebne (art. 235² pkt 2 k.p.c.).
- 2. Przed przystąpieniem do zasadniczych rozważań należy poczynić następujące uwagi ogólne.
Po pierwsze, proces cywilny jest kontradyktoryjny i obowiązuje w nim zasada prawdy formalnej.
Po drugie, przez umowę o dzieło wykonawca zobowiązuje się odpłatnie wykonać określone dzieło (art. 627 k.c.) i ponosi odpowiedzialność z rękojmi za jego wady (art. 638 § 1 k.c.).
Po trzecie jednak, dopuszczalne jest wyłączenie odpowiedzialności z rękojmi w stosunkach miedzy przedsiębiorcami (art. 558 § 1 k.c.).
- 3. Na wstępie należy stwierdzić, że strony zawarły umowę o dzieło i nie było w tym zakresie między nimi rzeczywistego sporu. Zbędne jest zatem prowadzenie dalszych rozważań na ten temat.
- II. 1. Pozwany odmawiał zapłaty za zasadniczą część robót powódki podnosząc, że końcowy efekt jej pracy nie nadawał się do akceptacji co skutkowało złożeniem jej oświadczenia o obniżeniu wynagrodzenia.
Oświadczenie pozwanego było jednak bezskuteczne, ponieważ strony wyłączały w umowie odpowiedzialność z tytułu rękojmi. Obniżenie ceny jest zaś prawem charakterystycznym dla tego reżimu odpowiedzialności (art. 560 § 1 k.c.). Nie było zaś żadnych wątpliwości, że pozwany chciał skorzystać z rękojmi, skoro wprost się na nią powołał cytując poświęcone jej przepisy (k. 116 – 118).
Trudno też dokonać odmiennej interpretacji umowy, skoro powódka expressis verbis oświadczyła w niej, że nie udziela rękojmi na swoje prace a pozwany je zaakceptował. Zwraca uwagę, że żadna ze stron nie wnosiła o przeprowadzenie postępowania dowodowego w celu wykładni złożonych oświadczeń woli a w myśl art. 247 k.p.c. dowód z zeznań stron i świadków przeciwko osnowie dokumentu jest niedopuszczalny.
W rezultacie pozwany nie zwolnił się z obowiązku zapłaty wynagrodzenia powołując na rękojmię.
W rezultacie prowadzenie postępowania w tym kierunku nie było celowe.
Dla porządku Sąd zaznacza, że wniosek o wyłączeniu rękojmi nie pozostaje w sprzeczności z poprzedzającymi go postanowieniami umowy dotyczącymi sposobu stwierdzenia nieprawidłowości w wykonaniu prac przez powódkę i ich skutkami (umowa: warunki odbioru prac, pkt. 4, k. 10v.). Strony działając w granicach swobody kontraktowania mogą bowiem uregulować zarówno procedurę odbioru działa jak też jego poprawienia i obliczenia ewentualnego odszkodowania.
Teza, że postanowienia umowy regulujące tę problematykę dotyczą rękojmi nie daje się zaakceptować, skoro w następnym punkcie pada jednoznaczne oświadczenie, że rękojmia nie jest udzielona.
Nie są jednak bezskuteczne; dotyczą jednak odszkodowania.
- 2. Po drugie, pozwany z ostrożności stwierdził, że poniósł szkodę w wyniku nienależytego wykonania zobowiązania przez powódkę (k. 107).
Także ten zarzut okazał się nieskuteczny.
Otóż, sam fakt nienależytego wykonania zobowiązania, w tym w szczególności, nieprawidłowego wykonania działa, nie zwalnia zamawiającego z obowiązku zapłaty wynagrodzenia. Co więcej, także poniesienie szkody nie rodzi tego typu skutku. Żadne z tych zdarzeń nie powoduje bowiem wygaśnięcia zobowiązania. Tego typu skutek jest natomiast wynikiem złożenia odpowiedniego oświadczenia woli, w tym zwłaszcza o potrąceniu.
Pozwany nie złożył go jednak powódce, wobec czego jej roszczenie nie wygasło. Oświadczenie o obniżeniu ceny nie jest zaś oświadczeniem o potrąceniu; pomijając inne względy, oświadczenie o obniżeniu ceny ma charakter prawokształtujący i dotyczy wyłącznie zgłoszonego roszczenia; oświadczenie o potrąceniu wymaga natomiast wyartykułowania własnego roszczenia przez autora i przeciwstawienia go roszczeniu kontrahenta.
Sąd ocenia zaś stan faktyczny na moment zamknięcia rozprawy (art. 316 § 1 k.p.c.) i nie może za pozwanego dokonywać czynności prawa materialnego ani też ich domniemywać.
Co oczywiste, pozwany zachowuje prawo żądania odszkodowania; z uwagi jednak na brak oświadczenia, które mogło mieć wpływ na byt dochodzonego roszczenia zastanawianie się, czy powódka wykonała umowę i czy dołożyła należytej staranności nie było potrzebne.
- III. 1. W konsekwencji Sąd uwzględnił powództwo w całości na podstawie art. 627 k.c.
- 2. Sąd zasądził od pozwanego odsetki zgodnie z żądaniem, ponieważ pozwany go nie kwestionował a było usprawiedliwione w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia z dnia 8 marca 2013r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (tekst. Dz. U. poz. 935 ze zm.) w brzmieniu obowiązujmy przed nowelizacja dokonaną ustawą z dnia 19 lipca 2019r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia zatorów płatniczych (Dz.U. poz. 1649).
- 3. Sąd zasądził od pozwanego równowartość 40Euro tytułem zwrotu kosztów dochodzenia należności, ponieważ znajdowało usprawiedliwienie w art. 10 ust. 1 wymienionej poprzednio ustawy.
- 4. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 w związku z art. 99 k.p.c.