Uzasadnienie
(...) Company sp. z o.o. w T. żądała od (...) sp. z o.o. w T. 3.464,55zł wynagrodzenia za przegląd samochodu i zwrot kosztu dochodzenia roszczenia (k. 4).
Pozwany wniósł o oddalenie powództwa, ponieważ powód nie udowodnił żądania.
Sąd ustalił co następuje
(...) sp. z o.o. w T. zleciła (...) Company sp. z o.o. w T. przegląd samochodu i wykonanie konieczne naprawy za 3.296,21zł.
dowody: zlecenie, k. 9, zlecenie rozszerzone, k. 10, protokół oględzin, k. 11 – 12, protokół prac, k. 13 – 14, zeznania: Ł. U., k. 67,
D. K., k. k, 67 – 68. (...) Company sp. z o.o. w T. wykonał przegląd zgodnie ze zleceniem i wydał samochód (...) sp. z o.o. w T..
dowody: protokół prac, k. 13 – 14, zeznania: Ł. U., k. 67,
D. K., k. k, 67 – 68.
Sąd zważył co następuje
- 1. Stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów, zeznania świadków i art. 233 § 2 k.p.c.
Dokumenty przedstawione powoda były wiarygodne. Fakt, że stanowiły kopie nic zaś nie zmienia, ponieważ de lege lata dokumentem a zatem także dowodem jest każdy nośnik informacji umożliwiający zapoznanie się z jego treścią (art. 77³ k.c. i art. 243¹ k.p.c.). Pozwany nie twierdził natomiast, że dokumenty i ich odpisy zostały spreparowane.
Sąd dał wiarę świadkom, ponieważ wypowiadali się spójnie i logicznie a ich słowa korespondowały ze sobą i znajdowały potwierdzenie w dokumentach.
W tym miejscu należy podkreślić, że pozwany zignorował wezwanie do złożenia ksiąg rachunkowych (zarządzenie i zwrotka, k. 57, i 60), co upoważnia do stwierdzenia, że prawdzie odpowiadało stanowisko powoda. W świetle art. 233 § 2 k.p.c. odmowa wykonania nakazanej czynności jest bowiem podstawą do wysnuwania określonych wniosków.
W konsekwencji za udowodnione należało uznać stanowisko strony powodowej.
- 2. Rozstrzygniecie było zatem proste.
Powód przeprowadził dowód zawarcia umowy zlecenia z pozwanym, jej treści a także prawidłowego wykonania. W konsekwencji Sąd uwzględnił powództwo na podstawie art. art. 750 w związku z art. 735 § 2 i 354 k.c.
3. Sąd zasądził od pozwanego odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych, ponieważ pozwany go nie kwestionował a było usprawiedliwione w świetle art. 2 pkt. 1, art. 4 pkt 1 i art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 2013r., o terminach zapłaty w transakcjach handlowych (tekst j. Dz. U. z 2019r., poz. 118, powoływanej dalej jako ustawa o terminach zapłaty w transakcjach handlowych).
4. Sąd zasądził od pozwanego równowartość 40Euro tytułem zwrotu kosztów dochodzenia należności. Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych wierzycielowi, który nabył uprawnienie do odsetek za opóźnienie w transakcjach handlowych, przysługuje od dłużnika bez wezwania, równowartość kwoty 40Euro stanowiącej rekompensatę za koszty odzyskiwania należności.
Pozwany popadł w opóźnienie z zapłatą, umowa miała cechy transakcji handlowej a powód nabył roszczenie o zapłatę odsetek za opóźnienie w transakcjach handlowych, wobec czego żądanie rekompensaty było usprawiedliwione.
5. Rekompensata o której mowa powyżej ma charakter pieniężny wobec czego stosuje się do niej art. 481 § 1 k.c. Sąd zasądził zatem od pozwanego także odsetki ustawowe za opóźnienie od kwoty, o której mowa.