Uzasadnienie
Powód (...) Sp. z o.o. w P. w dniu 13 października 2016 roku złożył do tut. Sądu pozew o zapłatę przeciwko (...) S.A. w W.. Wniósł o zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 5.139,19 zł, w tym:
- - kwoty 4.365,79 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 09.10.2015r. do dnia 23.09.2016r., które to powód skapitalizował na kwotę 330,60zł i doliczył do wartości przedmiotu sporu, wraz z ustawowymi odsetkami od tej kwoty od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty, tytułem odszkodowania za uszkodzenie pojazdu marki H. (...) o nr rej. (...) w kolizji drogowej z dnia 07.09.2015r. r.
- - kwoty 442,88 zł tytułem poniesionych przez powoda wydatków związanych z wykonaniem kalkulacji kosztów naprawy wskazanego wyżej pojazdu.
oraz o zasądzenie kosztów procesu wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwu powód twierdził m.in., że w dniu 07 września 2015 r. doszło do zdarzenia komunikacyjnego, na skutek którego powstała szkoda majątkowa w mieniu poszkodowanego M. B. – pojeździe marki H. (...) o nr rej. (...). Sprawca zdarzenia miał zawartą z pozwaną spółką umowę ubezpieczenia w zakresie OC. Powód twierdził też, że nabył wszelkie prawa do odszkodowania, jakie przysługiwały poszkodowanemu, na podstawie umowy cesji zawartej w dniu 16.08.2016 r., z T. M., który to uprzednio nabył w dniu 03.06.2016r. wierzytelność, od poszkodowanego M. B.. Powód wskazał, że wypłacona przez ubezpieczyciela – pozwaną spółkę kwota odszkodowania w wysokości 4.598,88 zł pokrywa jedynie część szkody. Ze sporządzonej na zlecenie powoda kalkulacji wynika, że rzeczywisty koszt naprawy pojazdu wynosi 8.964,67 zł. Wobec tego konieczna jest dopłata kwoty w wysokości 4.365,79 zł. Ponadto, już w uzasadnieniu pozwu, powód wskazał, że przysługuje mu prawo do zwrotu kosztów sporządzenia kalkulacji naprawy w wysokości 442,88zł netto.
Pozwany (...) S.A. w W. w dniu 13 czerwca 2017 roku wniósł odpowiedź na pozew, w której zawarł konkretną propozycję ugodową, zastrzegając jednocześnie, że w przypadku odrzucenia przez powoda w/w propozycji, żąda on oddalenia powództwa oraz zasądzenia od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu odpowiedzi na pozew pozwany twierdził m. in., iż przeprowadził likwidację szkody z umowy ubezpieczenia OC komunikacyjnego sprawcy kolizji. W oparciu o kalkulację kosztów naprawy pojazdu ustalono, że odszkodowanie powinno wynieść tyle ile faktycznie pozwany wypłacił za powstałą szkodę, przy uwzględnieniu średnich cen i usług naprawczych na lokalnym rynku, a także wieku pojazdu i braku dowodów, że był on serwisowany przez cały czas eksploatacji w (...). Pozwany zakwestionował żądanie pozwu w zakresie refundacji kosztów prywatnej opinii rzeczoznawcy, ponieważ powód jest profesjonalistą w dziedzinie dochodzenia roszczeń, dlatego koszt takich działań powinien zostać uznany jako koszt poszkodowanego, a nie nabywcy wierzytelności.
Sąd ustalił, co następuje
W dniu 07 września 2015 roku doszło do kolizji drogowej, którego sprawca posiadał zawartą z pozwanym (...) S.A. z siedzibą w W. umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych.
W wyniku zdarzenia uszkodzeniu uległ należący do poszkodowanego M. B. pojazd marki H. (...) nr rej. (...). Szkoda została zgłoszona ubezpieczycielowi i została oznaczona numerem (...).
(okoliczność bezsporna)
W dniu 25 maja 2016 r. pozwany sporządził kalkulację naprawy nr (...), w której koszt naprawy uszkodzonego pojazdu ustalony został na kwotę 4.598,88 zł brutto. Pozwany przyznał poszkodowanemu odszkodowanie z tytułu szkody w pojeździe marki H. (...) o nr rej. (...) w kwocie 4.598,88 zł. (okoliczność bezsporna, nadto dowód: kalkulacja naprawy nr (...) k.18-20 akt, decyzja pozwanego z dnia 30 czerwca 2016 r. k. 21)
Umową z dnia 03 czerwca 2016 r. M. B. przeniósł na T. M., przysługującą mu wobec pozwanego wierzytelność, w postaci prawa do odszkodowania z tytułu szkody powstałej w dniu 07 września 2015r., w pojeździe marki H. (...) o nr rej.(...), a ten na podstawie umowy cesji praw, z dnia 16 sierpnia 2016r.przelał sporną wierzytelność na powoda..
(okoliczność bezsporna, nadto dowód: umowy cesji k. 30-33)
W dniu 03 czerwca 2016 r. Instytut (...) sp. z o.o. w W. sporządził na zlecenie powoda kalkulację naprawy, w której koszty naprawy pojazdu marki H. (...) o nr rej. (...) uszkodzonego w wyniku zdarzenia z dnia 07 września 2015 r. określono na kwotę 8.964,67zł brutto. Za sporządzenie kalkulacji wystawiona została faktura na kwotę 442,80 zł, którą to kwotą obciążono powoda.
(okoliczność bezsporna, nadto dowód: kalkulacja naprawy nr (...) k. 25-28, faktura VAT nr (...) k.29 )
Koszt naprawy pojazdu, uszkodzonego w wyniku zdarzenia z dnia 07 września 2015r. (doprowadzenia pojazdu do stanu sprzed szkody) wynosił (opcjonalnie) 9.057,35zł brutto -przy zastosowaniu cen oryginalnych części zamiennych z logo producenta oraz stawek (...), bądź 6.015,88 zł brutto- przy zastosowaniu cen oryginalnych części zamiennych z logo producenta pojazdu oraz cen oryginalnych części zamiennych z logo producenta części pochodzących z II kategorii dyrektywy (...) (jako części (...)) i stawek dobrych warsztatów nieautoryzowanych. W obu wariantach jakość naprawy byłaby identyczna. Żaden z producentów samochodów nie wystawia zaś zaświadczenia, że części oznaczone znakiem (...) są częściami o identycznej jakości, jak części oznaczone znakiem O, gdyż producenci samochodów nie wykonują wszystkich części niezbędnych do wyprodukowania samochodu. Wykonanie części, producenci aut zlecają wyspecjalizowanym producentom części.
. (dowód: opinia biegłego sądowego S. D. k.87-98, zeznania biegłego k. 113v)
Sąd zważył, co następuje
Powyższy stan faktyczny w całości został ustalony w oparciu o przedłożone przez strony postępowania dokumenty oraz opinię biegłego.
Autentyczność przedłożonych dokumentów nie była kwestionowana przez żadną ze stron.
Sporządzoną w niniejszej sprawie opinię biegłego sądowego z dziedziny techniki samochodowej i ruchu drogowego S. D. Sąd uznał za rzetelną i fachową. Biegły po dokonaniu analizy zgromadzonych w sprawie dokumentów wydał jednoznaczną w swych wnioskach i spójną opinię w sprawie. Biegły wskazał, że wykonał kalkulację przy zastosowaniu cen oryginalnych części zamiennych z logo producenta pojazdu oraz stawek (...), a także przy zastosowaniu cen oryginalnych części zamiennych z logo producenta pojazdu oraz cen oryginalnych części zamiennych z logo producenta części pochodzących z II kategorii dyrektywy (...) (jakość części (...)) i stawek dobrych warsztatów nieautoryzowanych. Biegły podkreślił jednocześnie, że w obu w/w wariantach naprawa byłaby identyczna. Opinia biegłego nie była kwestionowana przez strony.
Stan faktyczny był w przeważającej mierze bezsporny. Kwestią sporną między stronami była jedynie wysokość odszkodowania za naprawę pojazdu. Powód dochodził w niniejszej sprawie zapłaty kwoty 4.365,79 zł, która stanowi różnicę między kwotą naprawy pojazdu wskazaną w kalkulacji naprawy w wysokości 8.964,67 zł,a kwotą przyznaną już przez pozwany zakład ubezpieczeń tj. 4.598,88 zł. Powód domagał się uwzględnienia w wycenie cen części oryginalnych. Z kolei pozwany kwestionował powództwo w całości wskazując, iż wypłacona kwota w pełni zrekompensowała doznany przez poszkodowanego uszczerbek. Kwestią sporną między stronami był również obowiązek zwrotu przez pozwanego na rzecz powoda kosztów sporządzonej na zlecenie powoda kalkulacji naprawy w wysokości 442,80 zł brutto. Powód podnosił, że koszty ekspertyzy stanowiły szkodę majątkową podlegającą naprawieniu w ramach obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych, pozwany natomiast twierdził, że powód zajmuje się prowadzeniem działalności gospodarczej w sposób profesjonalny, zatem koszt kalkulacji winien być wliczony w koszt tej działalności.
W ocenie Sądu powództwo zasługiwało na uwzględnienie w części.
Zgodnie z art. 822 §1 i 2 k.c. przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający albo ubezpieczony. Jeżeli strony nie umówiły się inaczej, umowa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej obejmuje szkody, o jakich mowa w §1, będące następstwem przewidzianego w umowie zdarzenia, które miało miejsce w okresie ubezpieczenia. Przepisy kodeksu cywilnego (art. 361-363 k.c.) precyzują, iż zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
W sytuacji gdy poszkodowany przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody, obowiązek jej naprawienia ulega odpowiedniemu zmniejszeniu stosownie do okoliczności, a zwłaszcza do stopnia winy obu stron.
Ponadto w myśl art. 19 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz.U.2013.392 j.t.) poszkodowany w związku ze zdarzeniem objętym umową ubezpieczenia obowiązkowego odpowiedzialności cywilnej może dochodzić roszczeń bezpośrednio od zakładu ubezpieczeń. Jak stanowi art. 34 wyżej wskazanej ustawy, z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, będącą następstwem śmierci, uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia bądź też utraty, zniszczenia lub uszkodzenia mienia.
W niniejszej sprawie pozwany (...) S.A. z siedzibą w W. uznał swoją odpowiedzialność z tytułu szkody powstałej na skutek zdarzenia z dnia 07 września 2015 roku, jednak kwestionował wysokość kosztów naprawy pojazdu marki H. (...) o nr rej.(...), które zostały wycenione przez powoda na kwotę 8.964,67 zł, podczas gdy zdaniem pozwanego koszty te wyniosły 4.598,88 zł.
Po zapoznaniu się z opinią biegłego sądowego,powód rozszerzył żądanie pozwu, gdyż biegły w pierwszej opcji, przyjął wartość wyższą, niż prywatny rzeczoznawca to jest kwotę 9.057,35zł
W ocenie Sądu powyższe twierdzenia pozwanego są niezasadne. Powołany w niniejszej sprawie biegły ustalił koszty naprawy pojazdu „opcjonalnie”, w zależności od wykonawcy, bądź to na kwotę 9.057,35zł, bądź na kwotę 6.015,88zł. Biegły wyjaśnił przy tym, we wnioskach końcowych opinii, w jaki sposób i na jakich zasadach dokonał zawartego tam wyliczenia.
Wobec poczynionych wyżej ustaleń i rozważań, nie było w ocenie Sądu, żadnych przesłanek, aby naprawa pojazdu została wykonana za niższą kwotę (według opinii (...).15,88zł), skoro w obu przypadkach jakość naprawy była identyczna. Do powyższego wniosku prowadzi dodatkowo fakt, że na poszkodowanym ciąży obowiązek minimalizacji szkody. Wybierając najdroższą, wskazaną przez biegłego opcję, poszkodowany -de facto- nabywca wierzytelności spowodowałby wręcz swego rodzaju jej maksymalizację.
W niniejszej sprawie powód dochodził również odszkodowania z tytułu wydatków związanych z wykonaniem kalkulacji kosztów naprawy pojazdu w wysokości 442,88zł. Pomijając fakt, że powyższe żądanie znalazło się w uzasadnieniu pozwu, to w ocenie Sądu roszczenie to było bezzasadne. Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 13 marca 2012 r., III CZP 75/11, uzasadnione i konieczne koszty pomocy świadczonej przez osobę mającą niezbędne kwalifikacje zawodowe, poniesione przez poszkodowanego w postępowaniu przedsądowym prowadzonym przez ubezpieczyciela, mogą w okolicznościach konkretnej sprawy stanowić szkodę majątkową podlegającą naprawieniu w ramach obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadaczy pojazdów mechanicznych. W niniejszej sprawie koszty kalkulacji naprawy pojazdu nie zostały poniesione przez poszkodowanego, lecz przez powoda, który nabył od poszkodowanego roszczenie odszkodowawcze związane z wypadkiem komunikacyjnym.
Powód jest przedsiębiorcą, prowadzi działalność gospodarczą w zakresie dochodzenia roszczeń. Sąd podzielił ocenę pozwanego, iż koszty kalkulacji naprawy pojazdu powinny zostać uznane za koszt prowadzonej działalności. Koszty kalkulacji naprawy pojazdu mogłyby zostać ewentualnie uznane za szkodę majątkową w przypadku, gdyby zostały poniesione przez samego poszkodowanego – M. B..
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał za zasadne roszczenie powoda w części – co do kwoty 1.417 zł, stanowiącej różnicę między uzasadnionymi i koniecznymi kosztami naprawy pojazdu (kosztami przywrócenia pojazdu do stanu sprzed wypadku) w kwocie 6.015,88 zł, a kwotą już wypłaconą przez pozwanego (4.598,88 zł). W pozostałej części roszczenie powoda podlegało oddaleniu jako bezzasadne- art.822 k.c.
O odsetkach orzeczono zgodnie z art. 481 k.c., który stanowi, że jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Odnośnie umów ubezpieczenia zastosowanie ma art. 817 k.c. zgodnie z którym ubezpieczyciel obowiązany jest spełnić świadczenie w terminie trzydziestu dni, licząc od daty otrzymania zawiadomienia o wypadku.
O kosztach orzeczono zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik sprawy na podstawie art. 98 kpc i art. 99 kpc w zw. z art. 100 kpc. Art. 98§1 kpc stanowi, że strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Zgodnie natomiast z art. 100 zd. 1 kpc w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. Ponieważ powód dochodził kwoty 5139,19 zł, a zasądzona została kwota 1.417 zł, Sąd przyjął, że powód wygrały sprawę w 27%, a pozwany w 73%. Koszty zastępstwa procesowego ustalono zgodnie z §2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804)- pozew złożono w dniu 13.10.2016r., a zatem przed obecnie obowiązującą treścią powołanego wyżej rozporządzenia.
Powód poniósł koszty postępowania w łącznej kwocie 3.672.51 zł: koszty zastępstwa procesowego 2400 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł, opłata sądowa od pozwu 287 zł, wynagrodzenie biegłego 998,51 zł. Pozwany poniósł koszty postępowania w łącznej kwocie 4.800 zł: koszty zastępstwa procesowego 4.800zł- w podwójnej wysokości. Powodowi należy się zwrot poniesionych kosztów w kwocie 991,57 zł (27% x 3.672,51zł), a pozwanemu – w kwocie 3.504 zł (73% x 4.800 zł). Po potrąceniu wzajemnych należności otrzymujemy kwotę 2.512,43 zł (3.504 – 991,57), którą powód winien zwrócić pozwanemu.
Jednocześnie z uwagi na rozszerzenie powództwa i brak uiszczenia przez powoda wpisu od pozwu, w części rozszerzonej nakazano pobranie od powoda na rzecz Skarbu Państwa- Kasy Sądu Rejonowego w Toruniu kwotę 30zł.
Zarządzenie
- 1. odnotować w kontrolce uzasadnień;
- 2. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikom stron;
- 3. akta przedłożyć z apelacją lub za 21 dni.
T., 29.12.2017