Uzasadnienie
M. S. żądała od B. K. 3.217zł z odsetkami za dostarczony beton i 182,62zł ryczałtu za odzyskiwanie należności, ponieważ pozwana jej nie zapłaciła (k. 4 – 5).
Pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości; nie zaprzeczając faktom opisanym przez powódkę zakwestionowała wyłącznie należność za dowóz betonu; opłata za transport nie została bowiem umówiona a w tym zakresie strony prowadziły i prowadzą rozmowy (k. 29).
Sąd ustalił co następuje
B. K. kupiła od M. S. beton za 1.968zł i wynajęła pompę do niego za 984zł.
Niezaprzeczone.
Sąd zważył co następuje
- 1. Stan faktyczny był bezsporny wobec czego Sąd ustalił go w oparciu o zgodne oświadczenia stron i art. 230 k.p.c.
Sąd nie przeprowadził dowodu z zeznań świadka strony powodowej, ponieważ powódka cofnęła wniosek o jego przesłuchanie.
Sąd nie oceniał zeznań świadka pozwanej, ponieważ po cofnięciu wniosku przez powódkę, nie było to potrzebne.
Dokumenty były wiarygodne a strony nie poświęciły im uwagi.
- 2. Przed przystąpieniem do zasadniczych rozważań trzeba poczynić następujące uwagi ogólne.
Po pierwsze, proces cywilny jest de lege lata kontradyktoryjny i obowiązuje w nim zasada prawdy formalnej.
Po drugie, ciężar dowodu określonego faktu spoczywa na tej stronie, która wywodzi z niego skutki prawne (art. 6 k.c. – ei incumbit probatio, qui dicit i excipiendo reus fit actor). Ponosi też ona też ryzyko zaniechania i niepowodzenia dowodu. W rezultacie w sprawie o świadczenie umowne onus probandi rozkłada się na obie strony. Powód musi bowiem udowodnić treść stosunku prawnego, z którego wywodzi roszczenie i zasadność zgłoszonych pretensji a na pozwanym spoczywa obowiązek wykazania podnoszonych zarzutów a w szczególności spełnienia świadczenia (art. 3 k.p.c.).
- 3. Rozstrzygniecie było proste.
Powódka zrezygnowała z dowodzenia, że pozwana zobowiązała się zapłacić jej 265,68zł za dowóz betonu wobec czego Sąd oddalił powództwo w tym zakresie.
W pozostałej części żądanie było zaś oczywiście uzasadnione.
Pozwana nie zakwestionował bowiem oświadczeń powódki, że kupiła beton i wynajęła pompę ani nie podniosła zarzutów, co do wysokości roszczenia. Powinna więc spełnić świadczenie (pacta sunt servanda). Z faktu, że pomiędzy stronami powstał spór co do wynagrodzenia za transport betonu nie wynika bowiem uprawnienie do wstrzymania pozostałej płatności.
- 4. W rezultacie Sąd zasądził od pozwanej cenę i wynagrodzenie na podstawie art. 535 i 750 w związku z art. 734 § 1 i 2 k.c.
Sąd zasądził od pozwanej odsetki za opóźnienie w transakcjach handlowych i ryczałt za dochodzenie należności w myśl art. 7 ust. 1 i 10 ust. 1 i 1a ustawy z dnia z dnia 8 marca 2013r. o przeciwdziałaniu nadmiernym opóźnieniom w transakcjach handlowych (tekst j. Dz. U. z 2021r. poz. 424).
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 i 3 w związku z art. 99 i 100 zd. 2 k.p.c.; powódka uległa bowiem w znikomej części.