Wyrok Sądu Rejonowego w Toruniuz 20 sierpnia 2019 r., sygn. akt VIII K 78/19

Metryka

Wydany

20 sierpnia 2019 r.

Sąd

Sąd Rejonowy w Toruniu

Wydział

VIII Wydział Karny

Skład

SSR Maciej Michałowski przewodniczący
sekr. sąd. Sara Ostrowska w obecności oskarżyciela --- protokolant

Rozpoznanie

dnia 21 maja 2019r., 16 lipca 2019r., 08 sierpnia 2019r. sprawy: T. G. s. W. i H. z domu G. ur. (...) w K. oskarżonego o to, że: w dniu 04.01.2019 roku, około godziny 05:30 w m. Ł., groził pozbawieniem życia R. O. w ten sposób, że po wyjęciu posiadanego przez siebie pistoletu pneumatycznego marki T. (...), a następnie pozorując repetowanie tego pistoletu przyłożył go do brzucha pokrzywdzonego, przy czym groźba ta wzbudziła w pokrzywdzonym uzasadnioną obawę jej spełnienia, tj. o czyn z art. 190 § 1 kk

Sentencja

ORZEKA:

1. I. Uznaje oskarżonego T. G. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, tj. przestępstwa z art. 190 § 1 kk i za to na mocy art. 190 § 1 kk wymierza mu karę grzywny w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych po 20 (dwadzieścia) złotych stawka;
2. II. Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 (sto) złotych tytułem opłaty i obciąża go kosztami postępowania w wysokości 532,56 (pięćset trzydzieści dwa i 56/100) złotych.
3. Dnia 04 stycznia 2019r. R. O. około godz. 05.30 jechał z T. swoim samochodem marki (...) nr rej. (...) do O. do miejsca pracy. Razem z nim jechali tym samochodem jego koledzy F. M. i B. J.. Kiedy poruszali się ul. (...) w T. i przejechali skrzyżowanie z ul. (...) R. O. zaczął wyprzedzać jadąc lewym pasem jadący prawym pasem samochód marki (...) nr rej. (...) kierowany przez T. G.. Zauważył wówczas, że T. G. przyśpieszył jazdę i utrudniał mu wyprzedzenie. Ostatecznie pojazd kierowany przez R. O. wyprzedził samochód, którym kierował T. G.. Obydwa samochody dojechały do Ł., gdzie zatrzymały się na światłach, ponieważ dla ich kierunku jazdy paliło się światło czerwone.
4. T. G. wysiadł wówczas z samochodu, podszedł do pojazdu (...), otworzył drzwi od strony kierowcy i powiedział do R. O., że ten zajechał mu drogę. R. O. odpiął pasy i wysiadł z samochodu. Między mężczyznami zaczęła się rozmowa, w trakcie której R. O. twierdził, że nie zajechał drogi T. G., a jedynie wyprzedził go. Z samochodu (...) wysiadł także z lewej strony B. J., który postanowił podejść do rozmawiających w/w mężczyzn.
5. W pewnej chwili T. G. wyjął spod kurtki pistolet pneumatyczny koloru czarnego, dokonał jego przeładowania i przyłożył do R. O. na wysokości jego brzucha. Zaskoczony i przestraszony tym zachowaniem R. O. zapytał T. G. co on chce zrobić. Widząc tę sytuację B. J. powiedział do T. G., aby ten się uspokoił dodając: „my jedziemy do pracy i ty też sobie jedź”. Wówczas T. G. skierował pistolet w stronę nóg B. J. i następnie zaczął się oddalać, po czym wsiadł do swojego samochodu i odjechał. (dowód: zeznania świadka R. O. – k. 81 – 82, 118, zeznania świadka B. J. – k. 13 – 15, 122 - 123, zeznania świadka F. M. – k. 16 – 17, 119) Pistolet, którego użył w trakcie zdarzenia 4 stycznia 2019r. T. G. został tego samego dnia zabezpieczony w jego szafce odzieżowej w miejscu pracy i zabrany przez Policję. (dowód: zeznania świadka I. Ż. – k. 52 – 53, 119 – 120, protokół oględzin miejsca – k. 54 – 55) Pistolet, który przystawił w trakcie zdarzenia T. G. do R. O. był to 4,5 mm jednostrzałowy karabinek pneumatyczny produkcji chińskiej nr (...), który był oryginalny i sprawny i należał do grupy rodzajowej BROŃ PNEUMATYCZNA. (dowód: opinia biegłego – k. 88 – 92) T. G. nie był dotychczas karany sądownie. (dowód: karta karna – k. 87) Przesłuchany dwukrotnie w postępowaniu przygotowawczym T. G. oświadczył, że częściowo przyznaje się do popełnienia zarzucanego mu czynu i wyjaśnił m.in., że zwrócił pokrzywdzonemu uwagę, ponieważ ten wyprzedzając go prawie zepchnął go z drogi, na co pokrzywdzony i jego kolega zareagowali gwałtownie i wulgarnie odezwali się do niego, a on jedynie wyjął pistolet wsiadając do samochodu aby móc odjechać (k. 62 – 63, 68 – 70).
6. Na rozprawie głównej dnia 21 maja 2019r. oskarżony T. G. oświadczył, że nie przyznaje się do popełnienia zarzucanego mu czynu, a w trakcie zdarzenia chciał zapalić papierosa i w związku z tym wyciągnął zapalniczkę kształtem przypominającą pistolet (k. 117).
7. W ocenie Sądu wyjaśnienia oskarżonego T. G. były wiarygodne tylko w zakresie w jakim przyznał, że doszło między nim a pokrzywdzonym do rozmowy oraz, że posiadał wówczas przy sobie tzw. wiatrówkę.
8. Na etapie postępowania przygotowawczego oskarżony nie przeczył temu, że posiadał wówczas w samochodzie w/w broń i że faktycznie zobaczył ją w trakcie rozmowy pokrzywdzony. Dopiero na rozprawie głównej zmienił wersję zdarzenia twierdzić, ze to, co widział wówczas pokrzywdzony nie była to żadna broń tylko zapalniczka mająca kształt pistoletu, a ze schowka w samochodzie żadnej broni nie wyciągał.
9. Relacja pokrzywdzonego R. O. wskazuje na zupełnie inny przebieg tej części zdarzenia. Pokrzywdzony wyraźnie stwierdził, że to oskarżony podszedł do jego samochodu na skrzyżowaniu w Ł., a kiedy wysiadł z pojazdu zobaczył, że oskarżony ma broń, którą do niego przystawił. Broń ta wyglądem przypominała broń palną i za taką uznał ją wówczas pokrzywdzony. Obawiał się jej użycia, a jego reakcja nie może budzić zdziwienia, gdyż biegły w swojej opinii stwierdził, iż przedmiotowy pistolet pod względem formy zewnętrznej stanowi replikę 9 mm broni bojowej (ostrej), której widok może wpływać na ocenę sytuacji w warunkach zagrożenia, że zostanie użyta.
10. Zaznaczyć należy, że przedmiotowa sytuacja miała przebieg dynamiczny i bardzo nerwowy z uwagi na wcześniejszą sytuację drogową opisywaną przez pokrzywdzonego (tj. próbę wyprzedzenia pojazdu oskarżonego i jego - jak to określił pokrzywdzony - „złośliwe” utrudnianie tego manewru przez oskarżonego), a tym samym trudno przyjąć, aby pokrzywdzony nie obawiał się, że ze strony oskarżonego nic mu nie grozi, skoro w miejscu ruchliwym, jakim niewątpliwie jest wskazane wyżej skrzyżowanie oskarżony nagle wysiadł ze stojącego na pasie ruchu swojego pojazdu i zbliżył się do kierowcy innego pojazdu tj. pokrzywdzonego w momencie, gdy żadna sytuacja drogowa tego nie wymagała (np. sytuacja polegająca na kolizji drogowej).
11. Przebieg zdarzenia opisywany przez pokrzywdzonego R. O. znalazł potwierdzenie w relacji bezpośredniego świadka tego zdarzenia B. J., który widział je z bliskiej odległości i dostrzegł broń w ręce oskarżonego wymierzoną w pokrzywdzonego.
12. Także drugi z pasażerów samochodu pokrzywdzonego tj. świadek F. M., który usłyszał na miejscu zdarzenia, że oskarżony groził pistoletem R. O. i zauważył, że pokrzywdzony był wystraszony.
13. Wobec powyższego Sąd uznał, że wersje oskarżonego nie są wiarygodne w tym zakresie, który dotyczył jego zachowania polegającego na wykorzystaniu posiadanej przy sobie broni.
14. Sąd ocenił jako wiarygodne zeznania świadka R. O.. Świadek nie znał przed tym zdarzeniem oskarżonego, a więc nie miał żadnego powodu, aby go złośliwie obciążać w swoich zeznaniach. W sposób szczegółowy, logiczny i konsekwentny opisywał przebieg zdarzenia i zdaniem sądu opis ten był w pełni wiarygodny.
15. Za wiarygodne Sąd uznał zeznania świadków: B. J., F. M. i I. Ż.. Wszyscy ci świadkowie w sposób obiektywny i przekonujący opisali okoliczności, których dotyczyły ich zeznania.
16. Jako wiarygodne Sąd ocenił wszystkie dowody z dokumentów, ponieważ były jasne i kompletne.
17. Oskarżony T. G. swoim zachowaniem opisanym w akcie oskarżenia wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 190 § 1 kk. Niewątpliwie jego zachowanie było tego rodzaju, że wzbudziło w pokrzywdzonym obawę, że realnie grozi mu niebezpieczeństwo, skoro był przekonany, iż oskarżony wymierza w jego kierunku broń palną, którą jego zdaniem jeszcze przeładował w sytuacji dużego wzburzenia i gwałtownych emocji. Obawa co najmniej o swoje zdrowie ze strony pokrzywdzonego była więc w pełni uzasadniona.
18. Jako okoliczność łagodzącą przy wymiarze kary Sąd uwzględnił dotychczasową niekaralność oskarżonego T. G..
19. Mając powyższe na uwadze, uwzględniają też incydentalny charakter niniejszego zdarzenia w dotychczasowym życiu oskarżonego Sąd uznał, że wymierzenie mu kary łagodniejszego rodzaju tj. kary grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 20 złotych stawka jest najbardziej adekwatne do społecznej szkodliwości popełnionego czynu, a także spełni cel prewencyjny, represyjny i wychowawczy wobec oskarżonego T. G. i taką karę sąd wymierzył w punkcie I wyroku.
20. W punkcie II wyroku Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 100 złotych, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983r. Nr 49 poz. 223 ze zm.) i obciążył go kosztami postępowania, na mocy art. 627 kpk.