Uzasadnienie
Powodowa Spółdzielnia Mieszkaniowa (...) w T. wniosła pozew, w którym domagała się zasądzenia solidarnie od pozwanych G. B. i A. B. kwoty 2622,19 zł wraz z odsetkami ustawowymi od kwot i dat oraz o zwrot kosztów procesu. W uzasadnieniu wskazano, że pozwane użytkują lokal mieszkalny należący do zasobów Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w T. położony przy ulicy (...) w T.. Za zajmowane mieszkanie zobowiązane są ponosić opłaty miesięczne, płatne z góry do 15 – go każdego miesiąca. Pozwane nie uiściły opłat za okres od 01.08.2016r. do 30.11.2016r.
Nakazem zapłaty z 10.03.2017r. Sąd Rejonowy w Toruniu uwzględnił żądanie pozwu i zasadził kwotę 25 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.
W ustawowym terminie, pozwane wniosły sprzeciw od nakazu – zaskarżając go w całości. W uzasadnieniu zgłosiły zarzut spełnienia świadczenia.
W odpowiedzi na sprzeciw pełnomocnik powódki podtrzymał żądanie, wskazał, że pozwane nie dokonały ani całkowitej, ani częściowej spłaty zadłużenia. Jako dowód załączył zestawienie kont rachunkowych na dzień sporządzenia pisma.
Pozwane nie zajęły dalszego stanowiska w sprawie.
Na rozprawie stawił się pełnomocnik powódki, który podtrzymał żądanie pozwu, wskazując, że pozwane nie spłaciły należności nawet w części, a ich zaległości czynszowe rosną.
Sąd ustalił, co następuje
Pozwane G. B. i A. C. użytkują lokal mieszkalny położony w T. przy ulicy (...). Lokal ten znajduje się w zasobach Spółdzielni Mieszkaniowej (...) w T..
okoliczności bezsporne
Pozwane zobowiązane są do ponoszenia miesięcznych opłat z tytułu kosztów gospodarki zasobami mieszkaniowymi oraz ponosić inne koszty przypadające za zajmowany lokal, płatne z góry do 15 – go każdego miesiąca.
okoliczność bezsporna
Pozwane zalegają z płatnościami za okres od 1 sierpnia 2016r. do 30 listopada 2016r. na łączną kwotę 2622,19 zł. Pismem z 19.12. 2016r. pozwane zostały wezwane do spłaty zadłużenia. Należność nie została spłacona.
dowód: wezwanie do zapłaty k.4-5 akt;
- - kartoteka finansowa k.6
Sąd zważył, co następuje
Sąd ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie okoliczności bezspornych oraz dokumentów, których prawdziwości strony nie kwestionowały, a ich wiarygodność nie wzbudzała wątpliwości Sądu.
Bezsporny w sprawie był fakt zajmowania przez pozwane lokalu znajdującego się w zasobach powodowej spółdzielni, jak również sam obowiązek uiszczania z tego tytułu opłat.
Spór dotyczył zasadności dochodzonego roszczenia wobec podniesienia przez pozwane zarzutu spełnienia świadczenia w całości.
W ocenie sądu, powództwo powinno być uwzględnione w całości.
Ustawa o spółdzielniach mieszkaniowych z 15 grudnia 2000r. (Dz. U. z 2001r., Nr 4, poz. 27 z późn. zm.) w art. 4.1 i 2 i 6 określa obowiązek uczestniczenia w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymywaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymywaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni – na członkach spółdzielni, osobach niebędących członkami spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze własnościowe prawa do lokali oraz osoby pełnoletnie stale zamieszkujące w lokalu oraz osoby faktycznie korzystające z lokalu.
Nie ulega wątpliwości, że spółdzielnia miała podstawę prawną, aby dochodzić od pozwanych opłat za użytkowanie lokalu.
Zgodnie z art. 6 k.c., istnienie sporu między stronami, co do zasady, obliguje jedną z nich do udowodnienia faktów mających znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Jeżeli zatem powód powoływał się na zadłużenie pozwanych wobec spółdzielni winien ten fakt udowodnić. W ocenie Sądu, powód, przedkładając kartotekę finansową pozwanych wykazał wysokość zaległości. Z kolei pozwane, które powoływały się fakt spłaty zadłużenia, winny ten fakt udowodnić, a tymczasem, poza ogólnym zarzutem w sprzeciwie, nie przedłożyły na tę okoliczność żadnego dowodu. Pozwane nie uczyniły tego mimo, iż były pouczone o możliwości składania wniosków dowodowych. Ponadto otrzymały odpis pisma procesowego, w którym strona powodowa zaprzeczała ich twierdzeniom, co do spłaty zadłużenia. Pozwane w żaden sposób nawet nie uprawdopodobniły faktu spłaty zadłużenia.
Mając powyższe na uwadze należy uznać, że strona powodowa udowodniła w całości żądanie zarówno co do zasady, jak i wysokości. Sąd uwzględnił żądanie na podstawie art. 4 cytowanej ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.
O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98§1 k.p.c. Powodowa spółdzielnia wygrała proces w całości ponosząc koszty procesu w kwocie 1017 zł. Na koszty składała się opłata od pozwu w kwocie 100 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 900 zł oraz opłata od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Pozwane, jako przegrywające proces, winny te koszty zwrócić powódce.