Uzasadnienie
Powód (...) Wierzytelności Detalicznych Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. wniósł w elektronicznym postępowaniu upominawczym o zasądzenie od pozwanego Z. K. kwoty 77,00 zł wraz z odsetkami oraz kosztami procesu.
W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że żądana kwota stanowi zaległość, jaka powstała wskutek nie wywiązania się pozwanej z warunków umowy, jaką 16 maja 2005 r. zawarł pozwany z poprzednikiem prawnym powoda (...) Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą we W..
Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie w Wydziale VI Cywilnym wydał 2 stycznia 2015 r. postanowienie, na mocy którego przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Toruniu, z uwagi na brak podstaw do wydania nakazu zapłaty.
7 maja 2015r. został wydany nakaz zapłaty, zgodnie z żądaniem pozwu.
Pozwany wniósł sprzeciw od powyższego nakazu, podnosząc przede wszystkim zarzut przedawnienia.
Ponadto wskazując, że umowa przedłożona przez powodowy fundusz, zawiera liczne skreślenia. nie wykazano umocowania osób, które powyższą umowę podpisały. Nie przedłożono umowy cesji.
Ponadto, nie wiadomo w jaki sposób została wyliczona kwota roszczenia głównego, odsetek oraz kosztów dodatkowych.
Podniesiono także, że wszystkie dowody powinny być wskazane w pozwie.
Strona powodowa w odpowiedzi na powyższe podniosła, że zarzut przedawnienia nie może został uwzględniony, nie upłynął bowiem okres przedawnienia.
Dołączyła umowę, dokument autoryzacji wypłaty, umowę przelewy wierzytelności oraz historię operacji przy użyciu karty V..
Sąd ustalił, co następuje
Pozwany Z. K. 16 maja 2005 r. zawarł z (...) Bank S.A. we W. umowę o przyznanie limitu kredytowego i umowę o wydanie i korzystanie z karty kredytowej Maxima (...).
Na mocy umowy pozwana miała możliwość zadłużania się do kwoty 2800,00zł. Ponadto istniała możliwość automatycznego przedłużania umowy, aż do ewentualnego wypowiedzenia umowy.
Pozwany do 2008r. dokonywał wpłat, które zaliczano na poczet zadłużenia.
Umowa została wypowiedziana pismo odebrane przez pozwanego 17 maja 2010r.
28 września 2012r. (...) Bank (...) S.A złożył wniosek o wszczęcie egzekucji, na podstawie nakazu zapłaty wydanego 16 maja 2012r.
Postanowieniem z 15 października 2013r. postepowanie egzekucyjne zostało umorzone wobec stwierdzenia bezskuteczności egzekucji.
27 czerwca 2014r. doszło do cesji między bankiem, będącym stroną umowy, a powodowym funduszem.
/dowód:
Umowa– k. 29 akt,
Historia operacji dokonywanych przez pozwaną – k. 35-42akt,
Wypowiedzenie umowy – k. 47 akt
Akta komornicze k. 1, 49
Umowa przelewu wierzytelności k. 115- 135/.
Sąd zważył, co następuje
Przestawiony stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów, dołączonych przez stronę powodową do akt sprawy, Dowody te zostały przez Sąd uznane za wiarygodne, bowiem żadna ze stron nie zakwestionowała ich autentyczności i wiarygodności.
Bezspornym jest w sprawie, że pozwany zawarł z poprzednikiem prawnym powoda umowę, z której się nie wywiązał.
Bezsporne jest to, że do wypowiedzenia umowy doszło w 2010r., oraz, że toczyło się postepowanie egzekucyjne.
Pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia, nie wskazując w istocie żadnych okoliczności, ani tego od kiedy jej zdaniem żądanie można uznać za przedawnione.
Przepisy Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (Dz. U. 02, nr 72, poz. 665) nie regulują kwestii przedawnienia, stąd do przedmiotowej umowy będą mieć zastosowanie ogólne przepisy o przedawnieniu. Zgodnie z art. 118 k.c. „Jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata”.
Czynności bankowe wykonywane są w ramach prowadzonej przez banki działalności gospodarczej. Definicja działalności gospodarczej zawarta jest w art. 2 Ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. 2004 r., nr 173, poz. 1807). Stąd w przedmiotowej sprawie termin przedawnienia roszczeń wynosi 3 lata.
Termin przedawnienia roszczenia rozpoczyna się od dnia w którym roszczenia stało się wymagalne (art. 120 § 1 k.c).
Pozew został wniesiony 12 listopada 2014r. Fakt, że umowa została zawarta w 2005r. nie oznacza, że zarzut przedawnienia należy uwzględnić.
Umowa ulegała automatycznemu przedłużeniu, pozwana dokonywała wpłat na poczet zadłużenia, w miarę regularnie.
Umowa została wypowiedziana w 2010r., w latach 2012-2013r. toczyło się postepowanie egzekucyjne, co spowodowało przerwę biegu przedawnienia.
Mając powyższe na uwadze, w ocenie sądu roszczenie nie jest przedawnione.
Jednocześnie w ocenie sądu dokumenty przedłożone przez stronę powodowa w odpowiedzi na sprzeciw, mogły zostać wniesione, jako odpowiedź na zarzuty w sprzeciwie.
Dokumenty te pozwoliły zweryfikować m.in. wysokość żądania, ponadto dokonano weryfikacji dokumentów dołączonych do cesji.
Sąd uwzględnił żądanie, na podstawie art. 535§1 k.c.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 98 § 1 – 3 k.p.c. zawierający zasadę odpowiedzialności za wynik procesu.
Pozwany przegrał proces w całości, stąd zobowiązany jest do poniesienia kosztów procesu.