Uzasadnienie
Powód (...) Bank (...) SA we W. wniósł o zasądzenie od pozwanej H. J. kwoty 2 037,52 złote tytułem braku spłaty części pożyczki udzielonej pozwanej.
W sprzeciwie od nakazu zapłaty wydanego w elektronicznym postępowaniu upominawczym pozwana H. J. wniosła o rozłożenie długu na raty.
Strona powodowa sprzeciwiła się wnioskowi pozwanej.
Sąd ustalił i zważył, co następuje
Strony łączyła umowa pożyczki z dnia 19 lipca 2012 roku na mocy której powód jako bank pożyczył pozwanej kwotę 4 129,69 złotych. Pożyczka nie została spłacona na kwotę 1 576,33 złote. Wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami należność wyniosła kwotę dochodzoną pozwem.
Powyższe Sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów, zawartych w aktach sprawy, przedłożonych przez stronę powodową, których autentyczności i wiarygodności pozwana nie zakwestionowała.
Roszczenie pozwu jest zasadne i nie kwestionowane przez pozwaną, która wniosła jedynie o rozłożenie długu na raty.
Jak wynika z treści art. 320 kpc rozłożenie długu na raty może nastąpić jedynie w sytuacjach wyjątkowych, po weryfikacji przez Sąd sytuacji materialnej i osobistej dłużnika. W przedmiotowej sprawie pozwana wnosiła o możliwość spłaty długu w ratach, nie podała jednak żadnego rzeczowego uzasadnienia tego wniosku, a ponadto prawidłowo zawiadomiona, nie stawiła się na rozprawie. Tym samym pozwana uniemożliwiła sądowi szczegółową analizę jej sytuacji i oceną zasadności rozłożenia długu na raty.
W tej sytuacji, Sąd przychylił się do stanowiska powoda i zasądził roszczenie pozwu w całości, zgodnie z dyspozycją art. 353 § 1 kodeksu cywilnego w związku z art. 720§ 1 kodeku cywilnego.
Wobec treści rozstrzygnięcia, Sąd na mocy art. 98 § 1 i 2 kodeksu postępowania cywilnego zasądził od pozwanej na rzecz powoda zwrot kosztów procesu-opłaty sądowej oraz kosztów zastępstwa procesowego.