Uzasadnienie
Powód (...) SA z siedzibą w W. pozwem z dnia 29.10.2015r. wniósł o zasądzenie od pozwanego K. P. na swoją rzecz kwoty 1457,87 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. Powód wniósł również o zasądzenie na swoją rzecz kosztów procesu według norm przepisanych.
W uzasadnieniu pozwu zostało wskazane, że w dniu 17.04.2015r. została zawarta między stronami umowa pożyczki gotówkowej, na mocy której powód zobowiązał się udzielić pozwanemu pożyczki w kwocie 1000zł, pozwany miał spłacać pożyczkę w ratach, a do każdej raty miała być doliczana opłata administracyjna oraz jednorazowa opłata przygotowawcza w wysokości 390 zł. Umowa została wypowiedziana w dniu 10.08.2015r. wobec niespłacania rat w terminie.
Postanowieniem z dnia 16.11.2015 r. referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin-Zachód w Lublinie stwierdził brak podstaw do wydania nakazu zapłaty w elektronicznym postępowaniu upominawczym i przekazał rozpoznanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Toruniu.
Po przekazaniu sprawy, powód przedłożył pełnomocnictwo i dokumenty na poparcie twierdzeń zawartych w pozwie.
Pozwany stawił się na rozprawie dnia 06.04.2016r. i oświadczył, że po otrzymaniu zawiadomienia z Sądu, stara się spłacać pożyczkę i do dnia rozprawy spłacił 1300 zł. Pozwany przedłożył też wydruki potwierdzające dokonane wpłaty.
W odpowiedzi na informację o dokonanych wpłatach, strona powodowa potwierdziła ich dokonanie. Powód ograniczył powództwo do kwoty 157,87 zł oraz wniósł o zasądzenie kosztów procesu.
Na rozprawie w dniu 29.06.2015r. pozwany podał, iż kwota wskazana przez powoda do spłaty jest aktualna i postara się ją spłacić wraz z kosztami procesu do 10 lipca 2016r.
Sąd ustalił, co następuje
W dniu 15.04.2015r. K. P. zawarł umowę pożyczki z (...) SA w W. na kwotę 1000 zł, która miała być spłacana w 7 miesięcznych ratach. Pożyczka nie była spłacana w terminie i w dniu 10.08.2015r. została wypowiedziana.
Okoliczność bezsporna oraz dowód:
umowa pożyczki oraz dokumenty z nią związane– k. 22-31,
Sąd zważył, co następuje
Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie pozostawał bezsporny.
Strony w przedmiotowej sprawie łączyła umowa pożyczki. Zgodnie z art. 720 § 1 k.c., przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.
Wysokość i zasadność długu w przedmiotowej sprawie pozostawały poza sporem. Bezsporne również było to, że pozwany po wniesieniu pozwu spłacił większość należności, tj. kwotę 1300 zł, co skutkowało ograniczeniem powództwa przez powoda do kwoty 157,87 zł.
Z podanych względów, na podstawie 720 §1 k.c., powództwo zasługiwało na uwzględnienie, o czym orzeczono w punkcie I sentencji wyroku. Jednocześnie Sąd uznał, iż nie zachodzą w przedmiotowej sprawie podstawy do uznania, że dochodzone pozwem roszczenie jest sprzeczne z prawem czy zasadami współżycia społecznego. O odsetkach za opóźnienie rozstrzygnięto na podstawie art. 481 § 1 i 2 kc.
W zakresie cofniętego powództwa (1300 zł) umorzono postępowanie na mocy art. 355§1 kpc.
O kosztach procesu orzeczono w punkcie III sentencji wyroku na podstawie art. 98 k.p.c. zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. Na koszty procesu poniesione przez powoda składała się opłata od pozwu w kwocie 30 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 197 zł. Pozwany spłacając cześć należności po wniesieniu pozwu, przegrał proces w całości, a zatem winien te koszty w całości zwrócić stronie powodowej.