Uzasadnienie
Dnia 14 sierpnia 2019 r. powód (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w G. wniósł do Sadu Rejonowego Gdańsk Północ w Gdańsku powództwo przeciw A. C. (k. 3 i n.). Dochodził w nim zapłaty 1202,03 zł wraz z odsetkami oraz kosztami procesu. Swoje roszczenie powód wywodził z umowy pożyczki zawartej w 2017 roku z poprzednikiem prawnym powoda. Do pozwu załączono oryginał umowy pożyczki oraz wezwanie do zapłaty wraz z dowodem nadania.
Sprawę zarejestrowano pierwotnie pod sygnaturą I 1 Nc 13618/19, jednak wobec stwierdzenia braku podstaw do wydania nakazu zapłaty sprawę wpisano do repertorium C pod sygnaturą XIV C 2086/19. Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2019 r. tamtejszy sąd przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Toruniu według właściwości miejscowej (k. 12).
Strona pozwana mimo wezwania do złożenia odpowiedzi na pozew doręczonego jej 9 marca 2020 r. nie wykonała wspomnianego zarządzenia.
Sąd ustalił, co następuje
Dnia 28 kwietnia 2017 r. pozwana zawarła umowę pożyczki z przedsiębiorstwem (...) sp. z o.o. w G.. Na jej mocy otrzymała kwotę 500 zł. Jej zwrot – wraz z odsetkami (8,9% w skali roku, łącznie 19 zł) i opłatami dodatkowymi: wstępną (166,50 zł) oraz za obsługę w miejscu zamieszkania (418 zł) – w łącznej wysokości 1103,50 zł miał nastąpić w terminie 109 tygodni. Spłaty należało dokonać w 31 ratach tygodniowych po 33 zł (ostatnia w wysokości 110,50 zł) oraz sześciu ratach kwartalnych po 0,50 zł (§ 1 oraz § 4.1 umowy). Bezpośrednio po zawarciu umowy pożyczkodawca przeniósł uprawnienia z niej wynikające na powoda (§ 11).
Dowód:
- – umowa (...).4 z dnia 28.04.2017 r., k. 5.
Pozwana nie regulowała swoich zobowiązań w terminie, wobec czego wzywana była do zapłaty pismem z dnia 21 września 2017 r. Roszczenie stało się w pełni wymagalne 26 października 2018 r. Do tego dnia pozwana uiściła na rzecz powoda 150 zł, następnie do dnia wniesienia powództwa także 150 zł.
Niezaprzeczone twierdzenia pozwu, także dowód:
- – wezwanie do zapłaty z dnia 21.09.2017 r. wraz z dowodem nadania, k. 6–7.
Powyższy stan faktyczny sąd ustalił na podstawie dowodów z dokumentów przedłożonych przez powoda a także twierdzeń zawartych w pozwie – z uwagi na zaistnienie przesłanek do wydania wyroku zaocznego.
Sąd zważył, co następuje
Z uwagi na fakt, że pozwana nie złożyła odpowiedzi na pozew pomimo stosownego wezwania, zgodnie z art. 339 § 1 k.p.c. Sąd był upoważniony do wydania wyroku zaocznego. Zgodnie z § 2 wspomnianego artykułu w takich okolicznościach sąd uznaje za prawdziwe twierdzenia powoda o faktach zawarte w pozwie, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości.
W niniejszym przypadku jedyne wątpliwości Sądu dotyczyły kwestii pomniejszenia dochodzonej kwoty o uiszczoną przez pozwaną kwoty 150 zł, podczas gdy w pozwie wskazano, że wspomniane wpłaty uczyniono dwukrotnie. Dlatego też w odniesieniu do kwoty głównej powództwo oddalono co do kwoty 150 zł, zasądzając je w pozostałym zakresie na podstawie art. 720 k.c. Od zasądzonej kwoty naliczono odsetki ustawowe za opóźnienie na mocy art. 481 § 2 k.c.
O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 § 1 i 2 k.p.c., zasądzając na rzecz powoda zwrot opłaty sądowej, której wysokość określono na podstawie art. 28 pkt 1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w brzmieniu z dnia wniesienia pozwu.