Uzasadnienie
Powód M. C. wniósł o zasądzenie od (...) Spółka Akcyjna w Ł. kwoty 5854,49 zł wraz z ustawowymi odsetkami od tej kwoty od 18 kwietnia 2014 r. do dnia zapłaty wraz z kosztami procesu.
W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że żądana kwota stanowi niewypłaconą przez powoda część kosztów z tytułu naprawy pojazdu, która wyniosła 10.000zł.
Szkoda wg. kosztorysu została wyliczona na 9367,27zł, wypłacono odszkodowanie w kwocie 3512,78zł.
Pozwany odmówił wypłaty odszkodowania w kwocie, której domagał się powód.
W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości.
Podniesiono, że powód nie przedłożył stosownych rachunków oraz faktur VAT, co spowodowało niemożność ustalenia wysokości odszkodowania w wariancie warsztatowym.
Pozwana zgodnie z § 8 ust. 10 w zw. z § 8 ust. 10-11 OWU, ustaliła wysokość odszkodowania w wariancie kosztorysowym – tj. na podstawie sporządzonej przez ubezpieczyciela wyceny w oparciu o zasady w systemie A. lub E..
Sąd ustalił, co następuje
M. C. jest właścicielem samochodu marki S. (...) o nr rej. (...).
9 stycznia 2014 r. M. C. zawarł z (...) S.A. w Ł. umowę dobrowolnego ubezpieczenia komunikacyjnego autocasco na okres od 11 stycznia 2014 r. do 10 stycznia 2015 r. 18 marca 2014 r. doszło do zdarzenia komunikacyjnego w trakcie którego uszkodzeniu uległ samochód powoda.
Powód wystąpił do pozwanego o wypłatę odszkodowania z tego tytułu.
wyżej opisany pojazd, który był zaparkowany na parkingu, został najprawdopodobniej, na skutek manewru cofania, uszkodzony przez inny pojazd. Tego samego dnia powód poinformował pozwanego o zaistniałym zdarzeniu.
W oparciu o kosztorys – E. ’s nr 1910 z 25 marca 2014 r. koszt naprawy samochodu pozwany wyliczył na kwotę 3.512,78 zł. Powód nie przedłożył pozwanemu rachunków, ani faktur.
Powód nie zaakceptował wysokości odszkodowania, przesłał ubezpieczycielowi sporządzony na jego zlecenie kosztorys szkody, na kwotę 9.367,27zł.
Pismem z 19 listopada 2014 r. pozwany poinformował powoda, że wycena wysokości szkody została zgodnie z zaleceniami producenta pojazdu. Prosili o udokumentowanie, iż pozwany poniósł koszty naprawy.
Powód nie przedstawił ubezpieczycielowi żądanych dokumentów.
dowody:
Polisa – k. 8-9 akt,
Ogólne Warunki Ubezpieczenia (...) Casco– k. 10-17 akt,
Protokół szkody - k. 43 akt,
Decyzja wypłaty odszkodowania – k. 46akt,
Kosztorys E. ’s nr 1910 – k. 44-45akt,
Kosztorys na zlecenie powoda – k.47-48 akt,
Pisma pozwanego. – k. 49,50 akt,
Opinia biegłego – k. 63-65 akt,
Sąd zważył, co następuje
Przedstawiony stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów, dołączonych przez strony do akt sprawy.
Sąd uznał te dowody za wiarygodne, bowiem żadna ze stron nie zakwestionowała ich wiarygodności i autentyczności.
Bezspornym jest, że strony zawarły umowę dobrowolnego ubezpieczenia autocasco samochodu osobowego marki S. (...), a także to, że powód w tym czasie był właścicielem tego pojazdu.
Bezspornym jest także okoliczność, że w okresie objętym wyżej wskazanym ubezpieczeniem, doszło do zdarzenia drogowego w wyniku którego ubezpieczony pojazd uległ uszkodzeniu.
Żadna ze stron nie kwestionowała faktu, że pozwany był zobowiązany do wypłaty odszkodowania z tytułu autocasco, a także okoliczności, że pozwany wypłacił powodowi łącznie kwotę 3.512,78zł.
Spornym pozostaje, czy pozwany zobowiązany jest do zapłaty na rzecz powoda żądanej kwoty, z uwagi na wypłatę odszkodowania w niepełnej wysokości.
Bezspornym jest także to, że w umowie powód wybrał warsztatowy wariant rozliczenia szkody.
W ocenie sądu żądanie powoda zasługuje na uwzględnienie w całości.
Nie ulega żadnej wątpliwości, że celem umowy ubezpieczenia jest zapewnienie uprawnionemu ochrony w sytuacji wystąpienia, określonego w umowie tej zdarzenia. Uprawniony w zamian za tą ochronę jest zobowiązany do uiszczania określonych umową składek. Powód w dniu zdarzenia był objęty wskazaną wyżej ochroną.
Pozwany w uzasadnieniu odpowiedzi na pozew wskazał, że wysokość przyznanego powodowi odszkodowania została ustalona na podstawie § 8 ust. 10 OWU w wariancie kosztorysowym. Uczynił to bowiem pozwany nie przedłożył ubezpieczycielowi rachunków, ani faktur VAT.
Powyższe kwestie regulują Ogólne Warunki Ubezpieczenia (...) Casco (zwanego dalej o.w.u.).
§ 8 ust.5 -10 o.w.u. reguluje zagadnienia dotyczące odszkodowania w wariancie warsztatowym.
Ust 10 stanowi, że w przypadku nie przedstawienia przez ubezpieczonego, który zawarł umowę w wariancie warsztatowym, rachunków lub faktur za naprawę pojazdu, (...) S.A. ustali wysokość odszkodowania na podstawie zasad określonych w ust. 11 do 12.
Ustęp 11-12 o.w.u. dotyczy odszkodowania w wariancie kosztorysowym.
Zgodnie z treścią ust. 11: „ w wariancie kosztorysowym, ustalenie rozmiaru szkody oraz wysokość odszkodowania w szkodzie częściowej następuje na podstawie wyceny sporządzonej przez (...) S.A. w oparciu o zasady zawarte w systemie A. lub E..
Ust 12 precyzuje szczegółowo sposób ustalenia odszkodowania.
Bezspornym jest, że pozwany nie przedstawił rachunków, co za tym idzie, pozwany zasadnie ustalał wysokość odszkodowania w wariancie kosztorysowym.
Dyskusyjna jest wysokość odszkodowania.
Pozwany złożył wraz z pozwem prywatną wycenę szkody na kwotę 9.367,27zł.
Powód zakwestionował ten dowód, uznając, iż została sporządzona na potrzeby procesu.
W tej sytuacji sąd dopuścił dowód z opinii biegłego, na wniosek strony powodowej.
Biegły w swojej opinii wskazał wysokość szkody (na podstawie o.w.u)na kwotę 9.461,80zł.
Strony nie wniosły uwag do sporządzonej opinii, nie domagały się wezwania biegłego na rozprawę, nie złożyły żadnych dodatkowych wniosków dowodowych.
W ocenie sądu opinia jest logiczna, wewnętrznie niesprzeczna.
Nie sposób nie zauważyć,że kwota odszkodowania ustalona przez biegłego, jest prawie tożsama z kwotą, która wynika z wyceny sporządzonej na zlecenie powoda.
Powód uczynił zadość obowiązkowi wynikającemu z art. 6 k.c. i 232 k.p.c. i udowodnił, że wysokość odszkodowania, które pozwany powinien mu wypłacić na podstawie umowy łączącej strony – została zaniżona przez pozwanego.
Pozwany skupił się na niedostarczeniu rachunków przez powoda, co nie było kwestionowane, nie skutkuje to jednak obniżeniem odszkodowania, lecz obliczeniem go w inny sposób.
Pozwany nie miał zastrzeżeń do opinii biegłego, nie wskazywał, że została zawyżona, w jakim ewentualnie zakresie.
Odwracając sytuację, nie udowodnił, ze ustalona przez niego kwota odszkodowania jest prawidłowa.
Wobec powyższych rozważań Sąd uznał roszczenie powoda za zasadne w całości w oparciu o treść art. 353 § 1 k.c. w zw. z art. 822§ 1 k.c.
O kosztach Sąd orzekł w myśl art. 98 § 1 i 3 k.p.c.