Uzasadnienie
Wierzyciel Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny w W. złożył pismo zakwalifikowane jako skarga na czynności komornika w którym zarzucił Komornikowi Sądowemu przy Sądzie Rejonowym w Toruniu D. F. rażąco nierzetelne prowadzenie postępowania egzekucyjnego poprzez nierealizowanie zgłoszonych wniosków egzekucyjnych i świadome nieprzestrzeganie przepisów prawa w prowadzonym postępowaniu. Ponadto zarzucił lekceważące i ironiczne odnoszenie się przez pracownika kancelarii poprzez celowe i świadome rozłączanie połączenia telefonicznego w trakcie prowadzonej rozmowy i ironiczne sugerowanie wierzycielowi złożenie skargi na czynności komornika.
Pismem z dnia 07 listopada 2017 roku wierzyciel sprecyzował skargę w ten sposób, iż zarzucił komornikowi nieuzasadnione i przedwczesne umorzenie postępowania egzekucyjnego poprzez zaniechanie zleconego poszukiwania majątku oraz braku realizacji dyspozycji art. 768 k.p.c.
Komornik umorzył postępowanie postanowieniem z dnia 23 czerwca 2017 roku. Zostało one doręczone wierzycielowi 04 lipca 2017 roku. Skarga została złożona w Sądzie Okręgowym w Toruniu 17 lipca 2017 roku. W Sądzie Rejonowym w Toruniu znalazła się na skutek przekazania w dniu 07 września 2017 roku.
Zgodnie z treścią art. 767 k.p.c. skargę należy złożyć w terminie 7 dni od daty kiedy strona dowiedziała się o czynności. W aktach brak koperty. Należy więc domniemywać, iż skargę złożono bezpośrednio. Skargę składa się do komornika lub do sądu, przy czym musi to być sąd właściwy do rozpoznania danej sprawy. Tak więc za dzień złożenia skargi należy uznać dzień w którym trafiła ona do sądu rejonowego. Należy też zważyć, iż już w momencie złożenia skargi 17 lipca 2017 roku należałoby uznać ją za spóźnioną.
Wobec powyższego na podstawie art. 767² k.p.c. należało orzec jak w sentencji.
Odnosząc się merytorycznie do treści skargi należy stwierdzić, iż komornik podjął szereg czynności celem ustalenia mienia nadającego się do egzekucji. Wezwano dłużnika do złożenia wyjaśnień w trybie art. 801 k.p.c. Komornik wystąpił z zapytaniem o rachunki bankowe dłużnika i zajął rachunek bankowy dłużnika. Wystąpił także do ZUS. Wystąpił także do Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców. W miejscu zamieszkania dłużnika ustalono, że nie zamieszkuje on pod wskazanym adresem od trzech lat. podjęte czynności nie doprowadziły do ujawnienia majątku dłużnika nadającego się do egzekucji.
W tym stanie rzeczy Sąd nie znalazł podstaw do wydania zarządzeń w trybie art. 759 paragraf 2 k.p.c.