Uzasadnienie
Dłużniczka G. F. złożyła skargę na opis i oszacowanie nieruchomości położonej w T. przy ulicy (...) i wniosła o jego uchylenie.
W uzasadnieniu swojej skargi dłużniczka podniosła, że wartość nieruchomości została zaniżona. G. F. wywodziła, iż w operacie błędnie określono budynki jako garaż, podczas gdy jeden z budynków służy do prowadzenia działalności gospodarczej, a drugi ma charakter mieszkalny. Biegła jak podnosiła skarżąca błędnie wskazała, że nieruchomość znajduje się w posiadaniu dłużnika, mimo iż ustanowiono na niej nieodpłatne prawo użytkowania. Błędnie zdaniem G. F. określono w operacie ilość kondygnacji budynku. podobnie zdaniem skarżącej biegła przyjęła do porównania czynsze obiektów wielko powierzchniowych. W budynku znajdującym się na przedmiotowej nieruchomości istnieje możliwość wykonywania działalności gospodarczej przez większą liczbę podmiotów. Znajdują się w nim bowiem pomieszczenia o niewielkiej powierzchni użytkowej. Stwierdzenie biegłej, że na rynku preferowane są budynki parterowe nie jest zgodne zdaniem G. F. z rzeczywistymi potrzebami rynku.
Biegła zdaniem skarżącej błędnie określiła sposób izolacji ścian. Nie wskazała ponadto, iż budynek przygotowany jest do zamontowania windy. Biegła jak podnosiła skarżąca nie uwzględniła w opinii istnienia podjazdu dla osób niepełnosprawnych. W opinii nie ujęto zabezpieczonego do remontu budynku mieszkalnego. Zdaniem skarżącej fakt posadowienia budynku częściowo na nieruchomości sąsiedniej nie ma znaczenia, bowiem właścicielowi tej nieruchomości nie przysługują żadne roszczenia. Skarżąca podkreślała, iż inne opinie dotyczące przedmiotowej nieruchomości wskazywały inne wartości. G. F. podnosiła także, że opinia nie wskazuje precyzyjnie wartości nieruchomości. Skarżąca wywodziła także, iż budynek nie został wykonany w technologii z lat sześćdziesiątych.
Skarga nie jest zasadna.
Biegła przesłuchana na posiedzeniu w dniu 12 marca 2018 roku wyjaśniła wątpliwości co do treści opinii. Biegła wyjaśniła, iż zgodnie z dokumentacją budynek posiada jedną kondygnację podziemną i dwie naziemne. Zgodnie z przepisami wysokie podpiwniczenie nie może być traktowane jako kondygnacja naziemna. Jak wyjaśniła biegła przedmiotowy budynek zaczął być budowany wiele lat temu. Był wielokrotnie modernizowany. Prace modernizacyjne zresztą trwają nadal. Usprawiedliwia to zdaniem biegłej określenie użyte w opinii. Biegła wyjaśniła także, że w przypadku budynków,. Które nie są wyposażone w windę preferowane są budynki parterowe. W przypadku budynków wyposażonych w windy kondygnacja nie ma znaczenia.
Biegła wyjaśniała także, iż zgodnie z przepisami fakt usytuowania budynku na dwóch nieruchomościach stanowi wadę prawną, która musi być wzięta pod uwagę w opinii. W związku z tym, że w budynku nie wyodrębniono lokali będących przedmiotem obrotu należy brać pod uwagę powierzchnię użytkową całego obiektu. Ponadto biegła nie miała możliwości obejrzenia wszystkich pomieszczeń. Biegła jak wyjaśniła odrębnie wyceniała powierzchnię użytkową na poszczególnych kondygnacjach. Jeśli chodzi o zarzut, iż w sąsiedztwie przedmiotowej nieruchomości znajdują się nieruchomości gdzie czynsze są wyższe, biegła wyjaśniła, iż wskazane budynki są budynkami o wyższym standardzie i czynsze muszą tam być wyższe. Istnienie podjazdu dla osób niepełnosprawnych jest obecnie wymogiem architektonicznym i nie wpływa na ceny nieruchomości.
Wobec powyższego na podstawie art. 767 k.p.c. skargę należało oddalić.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 770 k.p.c.