Uzasadnienie
We wniosku z dnia 27 listopada 2015 roku K. K. domagał się stwierdzenia, że spadek po zmarłym w dniu 27 grudnia 2014 roku Z. K. na podstawie ustawy nabyli synowie – K. K., D. K. i żona T. K., w 1/3 części każde z nich.
W odpowiedzi na wniosek T. K. wniosła o stwierdzenie, że nabyła w całości spadek po Z. K. na podstawie testamentu własnoręcznego z dnia 9 stycznia 2007 roku.
Pismem procesowym z dnia 19 maja 2016 roku K. K. zakwestionował ważność testamentu powołując się na stan zdrowia spadkodawcy wyłączający swobodne powzięcie decyzji i wyrażenie woli. Następnie na rozprawie w dniu 4 lipca 2016 roku zmienił stanowisko i jako powód podważenia ważności testamentu przywołał podstęp.
Na rozprawie w dniu 26 września 2016 roku T. K. złożyła testament własnoręczny sporządzony przez Z. K. w dniu 20 stycznia 1997 roku.
Sąd ustalił, co następuje
Z. K. zmarł w dniu 27 grudnia 2014 roku w I. i ostatnio przed śmiercią stale zamieszkiwał w T..
dowód: akt zgonu Z. K. – k.6
Z. K. był żonaty z T. K., pozostawił synów z pierwszego małżeństwa – K. K. i D. K..
dowód: zapewnienie spadkowe T. K. – k. 70, akty stanu cywilnego – k.7-9
Z. K. pozostawił dwa testamenty własnoręczne - sporządzone w dniach 20 stycznia 1997 roku i 9 stycznia 2007 roku, w których do całości spadku powołał swoją żonę T. K..
Nikt ze spadkobierców nie składał oświadczeń spadkowych, nikt nie zrzekał się dziedziczenia, nikt nie został uznany przez Sąd za niegodnych dziedziczenia. Wcześniej nie odbyła się sprawa o stwierdzenie nabycia spadku po Z. K. (k. 70 verte).
dowód: testament z 20.01.1997 r. i 9.01.2007 r. k. 50, 68
Spadkodawca nie wykazywał cech zaburzeń świadomości w okresie objętym testowaniem.
dowód: zeznania świadka H. J. k. 70 v – 71(00:11:48), zeznania świadka K. S. k. 71 (00:28:38), zeznania świadka J. P. k. 71 – 71 v (00:34:46), przesłuchanie T. K. k. 72(00:54:02)
Sąd zważył, co następuje
Przedstawiony stan faktyczny ustalono na podstawie złożonych aktów stanu cywilnego, zapewnienia spadkowego przyjętego od T. K., zeznań świadków H. J., K. S., J. P. oraz przesłuchania K. K.. Dowodom tym sąd dał wiarę, bowiem były spójne i w istocie różniły się w niewielkim stopniu, nie mającym znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy w sytuacji, w której testament z 9 stycznia 2007 roku nie został skutecznie podważony.
Zgodnie z art. 926 § 1 k.c. powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu. Pierwszeństwo ma dziedziczenie testamentowe. Dziedziczenie ustawowe wchodzi w grę co do całości spadku, gdy spadkodawca nie powołał spadkobiercy lub gdy żadna z powołanych przez niego osób nie chce lub nie może być spadkobiercą (art. 926 § 2 k.c.). Każda osoba może rozrządzić swoim majątkiem na wypadek śmierci w drodze jednostronnej czynności prawnej, jaką jest testament. Zarówno samo sporządzenie testamentu, jak i jego treść zależy od wyłącznej woli spadkodawcy. To spadkodawca decyduje bowiem o kręgu spadkobierców, tj. czy będą po nim dziedziczyć spadkobiercy ustawowi, czy też inni – testamentowi.
Zgodnie z art. 670 § 1 k.p.c. Sąd z urzędu bada kto jest spadkobiercą, a w szczególności bada czy spadkodawca pozostawił testament. Jeżeli testament został sporządzony i złożony Sąd dokona jego otwarcia.
W przedmiotowej sprawie Z. K. pozostawił po sobie dwa testamenty własnoręczne o identycznej treści. Testament z 9 stycznia 2007 roku (ostatni testament) nie został skutecznie zakwestionowany. Co prawda wnioskodawca K. K. początkowo podważał ważność testamentu wskazując różne podstawy prawne swojego stanowiska, ostatecznie jednak, zobowiązany przez sąd do złożenia wniosków dowodowych pod rygorem późniejszego pominięcia, nie wskazał żadnych wniosków dowodowych na poparcie swoich twierdzeń.
Wskazana forma testamentu została przewidziana w art. 949§1k.c. Zgodnie z powołanym przepisem spadkodawca może sporządzić testament w ten sposób, że napisze go w całości pismem ręcznym, podpisze i opatrzy datą.
W świetle powyższych okoliczności uznać należy, że spadek po Z. K., na podstawie testamentu własnoręcznego z dnia 9 stycznia 2007 roku nabyła w całości żona T. K..
O kosztach orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.