UZASADNIENIE
W wyniku przeprowadzonego postępowania dowodowego ustalono następujący stan faktyczny
W dniach 27.07.2011 r. - 29.08.2011r. Naczelnik Urzędu Celnego w W. przeprowadził kontrolę w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania z tytułu podatku akcyzowego w zakresie obrotu olejem opałowym i napędowym za lata 2009-2011 w PPUH (...) , prowadzone przez oskarżonego H. M. w B. . Kontrola ta wykazała nieprawidłowości w zakresie opodatkowania podatkiem akcyzowym, co zakończyło się wydaniem decyzji podatkowej i ustaleniem przez Naczelnika Urzędu Celnego w W. zobowiązania podatkowego na kwotę 10.932 zł. Oskarżony nie opodatkował sprzedaży oleju opałowego w ilości 1000 litrów, która nastąpiła w dniu 13.10.2009 r. na rzecz nieznanego podmiotu. Oświadczenie nabywcy, iż posiada kocioł grzewczy W. i nabywa olej z przeznaczeniem na cele opałowe, nie było prawdziwe. P. S. (1) , widniejący na tym oświadczeniu jako nabywca, nigdy nie nabył tego oleju, nie posiada takich urządzeń grzewczych i nie podpisał przedmiotowego oświadczenia. W dniu 22.10.2009 r. oskarżony nabył 5000 litrów oleju napędowego od nieznanego podmiotu. Widniejąca na fakturze J. W. (1) zaprzestała swej działalności od czerwca 2009. r. i nie sprzedała oskarżonemu tego oleju i nie wystawiła ani nie podpisała przedmiotowej faktury.
Decyzję wydano w dniu 14 stycznia 2013r, pouczając oskarżonego o prawie odwołania. Oskarżony od decyzji się nie odwołał. Nie zapłacił też wskazanego w decyzji podatku.
dowody:
protokół z kontroli - k. 2 i n.
decyzja - k. 31 i n.
zeznania P. S. - k. 83 zeznania J. W. - k. 2-4 zał. A zeznania A. Ż. - k. 11 faktura - k. 29 oświadczenie - k. 27
H. M. był wcześniej karany sądownie.
dowód:
karta karna - k. 66
H. M. za rok 2014 uzyskał dochód w kwocie 15.509,38 zł dowód:
informacja o dochodach - k. 63
W postępowaniu przygotowawczym oskarżony przyznał się do winy i złożył wniosek o dobrowolne poddanie się odpowiedzialności. Później jednak wniosek ten cofnął, twierdząc, że jest niewinny (wyjaśnienia - k. 43, 71)
Sąd zważył ponadto, co następuje
Stan faktyczny jest niesporny i wynika ze zgromadzonej dokumentacji podatkowej, dokumentów źródłowych i zeznań świadków. Z dowodów tych wynika niezbicie, że podatnik zaniżył podatek akcyzowy, poprzez niezłożenie stosownych deklaracji podatkowych i odprowadzenie należnego podatku z tytułu dwóch czynności. Pierwszą z nich było naruszenie warunków preferencyjnego opodatkowania podatkiem akcyzowym sprzedaży oleju na cele inne niż opałowe. Oświadczenie, które przedstawił jako uzasadnienie dla sprzedaży w dniu 13.10.2009 r. 1000 litrów oleju okazało się nieprawdziwe i sporządzone zostało właśnie w tym celu, by skorzystać z preferencyjnej stawki podatku. P. S. (1) konsekwentnie i jasno zeznawał, że nie kupił tego oleju, że nie ma kotła grzewczego i na oświadczeniu nie widniej jego podpis. Dodał także, że nikomu nie udostępniał swoich danych. W tej sytuacji należy przyjąć, że to podatnik dokonał nieuzasadnionej sprzedaży oleju na preferencyjnych warunkach, nie wykazał, iżby przeznaczono go do celów opałowych oraz nie złożył w tym zakresie - a zatem sprzedaży dla celów innych niż opałowe- stosownego zeznania podatkowego i nie odprowadził należnego podatku. Te same uwagi dotyczą nabycia 5000 litrów oleju z nieznanego źródła - albowiem ponad wszelka wątpliwość ustalono, że J. W. nie sprzedała mu tego towaru - a zatem również w tym zakresie naruszono procedurę poboru akcyzy, gdyż rzeczywisty sprzedawca jej nie zgłosił, a skoro tak , to oskarżony powinien taki zakup zgłosić i uiścić podatek w należnej wysokości.
Podatnik, czyli oskarżony, nie ujawnił tych podstaw opodatkowania, nie złożył stosownych deklaracji ani nie zapłacił podatku, co skutkowało ustaleniem w decyzji podatkowej jego należnego zobowiązania podatkowego. Tym samym można uznać, że uchylał się on od opodatkowania, przez co naraził podatek akcyzowy w kwocie 10.932 zł na uszczuplenie, gdyż - gdyby nie kontrola - zobowiązanie to nigdy nie zostałoby ujawnione. W ten sposób popełnił przestępstwo skarbowe wskazane w art. 54§2 k.k. s
Czyn ten zagrożony jest karą grzywny, a przy jej wymiarze sąd powinien badać stopień społecznej szkodliwości czynu - wyrażający się choćby w wysokości zobowiązania narażonego na uszczuplenie, a także brać pod uwagę możliwości majątkowe i zarobkowe sprawcy. Te nie są zbyt wysokie, zważywszy na dochód, jaki sprawca osiągnął. Dlatego też - ważąc powyższe - sad orzekł karę grzywny wymiarze 10 stawek dziennych po 60 zł. Grzywny w wymiarze wyższym, takim, jaki proponował oskarżyciel publiczny oraz we wcześniejszym wniosku sam oskarżony, prawdopodobnie nie będzie w stanie zapłacić.
O kosztach orzeczono po myśli art. 624§1 k.p.k. w zw. z art. 113§1 k.k.s.